koagulopatia rozcieńczeniowa

Koagulopatia rozcieńczeniowa to zaburzenie hemostazy wywołane obniżeniem stężenia czynników krzepnięcia i płytek krwi wskutek masywnych przetoczeń płynów krwiozastępczych. Występuje często w sytuacjach nagłego, dużego krwotoku, gdy utracona krew jest zastępowana koncentratami krwinek czerwonych oraz krystaloidami lub koloidami, które nie zawierają czynników krzepnięcia.

Mechanizm powstawania koagulopatii rozcieńczeniowej opiera się na „wypłukiwaniu” czynników krzepnięcia, płytek krwi i fibrynogenu z krążenia, co prowadzi do upośledzenia procesu krzepnięcia. Dodatkowo, masywne przetoczenia płynów mogą spowodować hipokalcemię, hipotermię i kwasicę, które nasilają zaburzenia hemostazy. Koagulopatia rozcieńczeniowa jest szczególnie niebezpieczna, gdyż potęguje już istniejący krwotok, tworząc błędne koło zaburzeń hemostazy.

W diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania laboratoryjne: czas protrombinowy (PT), czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), stężenie fibrynogenu, liczba płytek krwi oraz tromboelastografia (TEG) lub tromboelastometria rotacyjna (ROTEM). Leczenie obejmuje celowaną terapię hemostatyczną: świeżo mrożone osocze, krioprecypitat, koncentraty kompleksu protrombiny, rekombinowany czynnik VIIa oraz koncentrat fibrynogenu, w zależności od wyników badań i dostępności preparatów.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl