hiperprolaktynemia samoistna

Hiperprolaktynemia samoistna (idiopatyczna) to stan podwyższonego stężenia prolaktyny we krwi, którego przyczyna pozostaje niewyjaśniona pomimo przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki. W takich przypadkach wykluczono inne potencjalne przyczyny hiperprolaktynemii, takie jak mikrogruczolaki przysadki (mikroprolaktynoma), ciąża, niedoczynność tarczycy czy wpływ leków.

Diagnostyka hiperprolaktynemii samoistnej obejmuje badania obrazowe przysadki mózgowej (MRI z kontrastem), ocenę funkcji tarczycy oraz wykluczenie wpływu farmakoterapii. Stężenie prolaktyny w tej postaci jest zwykle umiarkowanie podwyższone (rzadko przekracza 100 ng/ml). U części pacjentów z rozpoznaniem hiperprolaktynemii idiopatycznej w późniejszym okresie może zostać zdiagnozowany mikrogruczolak przysadki, niewidoczny w początkowym badaniu obrazowym.

Leczenie hiperprolaktynemii samoistnej zależy od nasilenia objawów i obejmuje stosowanie agonistów dopaminy (bromokryptyna, kabergolina), które skutecznie obniżają stężenie prolaktyny. U kobiet z zaburzeniami miesiączkowania bez innych objawów można rozważyć terapię estrogenowo-progestagenową bez stosowania agonistów dopaminy. Pacjenci wymagają regularnego monitorowania stężenia prolaktyny oraz okresowej kontroli obrazowej przysadki mózgowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl