złożona heterozygotyczność
Złożona heterozygotyczność (ang. compound heterozygosity) to stan genetyczny, w którym u pacjenta występują dwie różne mutacje (warianty patogenne) w tym samym genie, ale na różnych allelach (jeden odziedziczony od matki, drugi od ojca). Stan ten ma istotne znaczenie w dziedziczeniu chorób autosomalnych recesywnych.
W przypadku złożonej heterozygotyczności obydwa allele genu są zmutowane, ale w różny sposób. Może to prowadzić do całkowitej lub częściowej utraty funkcji białka kodowanego przez ten gen, co klinicznie objawia się chorobą genetyczną. Ten mechanizm dziedziczenia jest charakterystyczny dla wielu schorzeń metabolicznych, takich jak mukowiscydoza, fenyloketonuria czy galaktozemia.
W diagnostyce molekularnej złożonej heterozygotyczności kluczowe jest sekwencjonowanie całego genu lub zastosowanie technik sekwencjonowania nowej generacji (NGS), ponieważ standardowe testy ukierunkowane na konkretne mutacje mogą nie wykryć wszystkich wariantów patogennych. Poradnictwo genetyczne dla rodzin, w których występuje złożona heterozygotyczność, obejmuje 25% ryzyko urodzenia chorego dziecka przy każdej ciąży, gdy oboje rodzice są nosicielami różnych mutacji w tym samym genie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Mutacja czynnika v leiden – Epidemiologia
Mutacja czynnika V Leiden (FVL) jest najczęstszą dziedziczną trombofilią w populacji kaukaskiej, z częstością heterozygotycznej postaci wynoszącą 3-8% w Europie i 3-5% w Ameryce Północnej. Występuje znacznie rzadziej u innych grup etnicznych, praktycznie nieobecna u rdzennych Afrykanów i Azjatów. Homozygotyczna forma mutacji jest rzadka (<1% populacji europejskiej). Mutacja ta zwiększa ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) – u heterozygot ryzyko jest 4-8-krotnie wyższe (roczne ryzyko 3-8/1000), a u homozygot 20-80-krotnie wyższe (do 80/1000). W populacji ogólnej roczne ryzyko VTE wynosi około 1/1000. Mutacja FVL jest wykrywana u 10-20% pacjentów z VTE, a u osób poniżej 50 roku życia lub z nawracającymi epizodami nawet u 40%. Wśród pacjentów z DVT mutacja występuje u około 21%, a w rodzinach z trombofilią u 20-50% przypadków. Mutacja ta nie zwiększa jednoznacznie ryzyka zakrzepicy tętniczej, z wyjątkiem młodych kobiet palących, u których ryzyko względne wzrasta 32-krotnie.
doustne środki antykoncepcyjne, dziedziczna trombofilia, heterozygotyczna postać mutacji, incydent zakrzepowo-zatorowy, mutacja czynnika V Leiden, mutacja protrombiny, oddzielenie łożyska, oporność na aktywowane białko C, populacja kaukaska, poronienia nawracające, powikłania ciążowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, ryzyko zakrzepicy, stan przedrzucawkowy, udar mózgu, zahamowanie wzrostu płodu, zakrzepica tętnicza, zakrzepica w nietypowej lokalizacji, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożona heterozygotyczność, żyła jajnikowa, żyła nerkowa, żyła wrotna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Skłonność do zakrzepicy – Epidemiologia
Trombofilia, definiowana jako zwiększona skłonność do zakrzepicy, obejmuje zarówno wrodzone, jak i nabyte czynniki ryzyka. W populacji kaukaskiej częstość występowania trombofilii wynosi około 10%, z mutacją czynnika V Leiden (1-20%) i mutacją protrombiny G20210A (2-8%) jako najczęstszymi wariantami genetycznymi. Homozygotyczna mutacja czynnika V Leiden występuje u około 1 na 5000 osób, a mutacja protrombiny u 1,7-3% populacji europejskiej. Niedobory naturalnych antykoagulantów, takich jak antytrombina, białko C i białko S, są rzadsze, z częstością od 0,02% do 2% w populacji ogólnej. Zakrzepica żylna, z częstością 1-5 na 1000 osób rocznie, jest istotnym problemem klinicznym, szczególnie u pacjentów z trombofilią, u których ryzyko nawrotów może sięgać 3500-10500 na 100 000 osobolat. W ciąży ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) wzrasta 4-5-krotnie, a trombofilia jest wykrywana u 20-50% pacjentek z ŻChZZ w tym okresie, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania i profilaktyki przeciwzakrzepowej.
czynnik V Leiden, hiperhomocysteinemia, mutacja heterozygotyczna, mutacja homozygotyczna, nawracająca zakrzepica żylna, niedobór antytrombiny, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, oddzielenie łożyska, ograniczenie wzrostu płodu, oporność na aktywowane białko C, stan przedrzucawkowy, terapia przeciwzakrzepowa, trombofilia, trombofilia dziedziczna, trombofilia nabyta, wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, zakrzep krwi, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, złożona heterozygotyczność, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa