analogi wazopresyny

Analogi wazopresyny to grupa związków chemicznych wykazujących podobieństwo strukturalne do naturalnej wazopresyny (hormonu antydiuretycznego, ADH), ale posiadających zmodyfikowaną budowę, co wpływa na ich właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Najpopularniejsze analogi to desmopresyna (DDAVP), terlipresyna, ornipresyna i felypresyna.

Desmopresyna, najczęściej stosowany analog, charakteryzuje się wydłużonym czasem działania i selektywnością wobec receptorów V2, przy minimalnym wpływie na receptory V1, co eliminuje efekt wazokonstrykcyjny. Znajduje zastosowanie w leczeniu moczówki prostej, pierwotnego moczenia nocnego oraz niektórych zaburzeń krzepnięcia (hemofilia A, choroba von Willebranda).

Terlipresyna wykazuje silne działanie wazokonstrykcyjne poprzez receptory V1 i jest wykorzystywana głównie w leczeniu krwawień z żylaków przełyku oraz zespołu wątrobowo-nerkowego. Felypresyna znalazła zastosowanie jako środek obkurczający naczynia w preparatach do znieczuleń stomatologicznych, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do adrenaliny.

Modyfikacje struktury wazopresyny w analogach mają na celu zwiększenie stabilności metabolicznej, wydłużenie okresu półtrwania, zmianę powinowactwa do poszczególnych typów receptorów oraz umożliwienie różnych dróg podania (doustna, donosowa, parenteralna). Badania kliniczne koncentrują się na rozwoju nowych analogów o korzystniejszych profilach działania i mniejszej liczbie działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl