pieczenie i świąd
Pieczenie i świąd to częste objawy skórne, które mogą towarzyszyć wielu schorzeniom dermatologicznym i ogólnoustrojowym. Świąd (pruritus) jest nieprzyjemnym odczuciem skórnym wywołującym potrzebę drapania, natomiast pieczenie charakteryzuje się wrażeniem parzenia lub gorąca. Oba objawy często współwystępują i mogą znacząco obniżać jakość życia pacjentów.
W diagnostyce różnicowej pieczenia i świądu należy uwzględnić choroby skóry (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, świerzb), choroby ogólnoustrojowe (niewydolność nerek, choroby wątroby, zaburzenia endokrynologiczne, choroby nowotworowe), a także reakcje polekowe. Istotną rolę odgrywa również neurogeniczne podłoże świądu, związane z dysfunkcją włókien nerwowych.
Leczenie pieczenia i świądu powinno być ukierunkowane na przyczynę pierwotną. W terapii objawowej stosuje się leki przeciwhistaminowe, miejscowe kortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny, emolienty oraz zabiegi fizykalne. W przypadkach opornych na standardowe leczenie można rozważyć fototerapię, leki immunosupresyjne lub biologiczne. Kluczowe znaczenie ma również edukacja pacjenta w zakresie pielęgnacji skóry i unikania czynników zaostrzających.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glin chlorek – Przedawkowanie
Glinu chlorek (Aluminii chloridum) jest składnikiem aktywnym preparatu Antidral 100 mg/g, stosowanego miejscowo na skórę, zawierającego 100 mg glinu chlorku oraz 500 mg etanolu w 1 g płynu. Przedawkowanie tej substancji objawia się głównie podrażnieniem skóry w miejscu aplikacji, manifestującym się zaczerwienieniem, pieczeniem i świądem. Dodatkowo może wystąpić nadmierna suchość skóry i łuszczenie naskórka, nasilone przez obecność etanolu, a także reakcje zapalne wymagające przerwania terapii. Przedawkowanie nie stanowi zagrożenia życia, jednak powoduje znaczny dyskomfort i wymaga odpowiedniego postępowania medycznego.
- Leksykon substancji czynnych
Tazaroten – Przedawkowanie
Tazaroten, stosowany miejscowo w formie żelu o stężeniach 0,05% (0,5 mg/g) oraz 0,1% (1 mg/g) w preparacie Zorac, może powodować poważne działania niepożądane przy przedawkowaniu. Nadmierne stosowanie miejscowe prowadzi do nasilonego rumienia, intensywnego złuszczania naskórka oraz dyskomfortu, w tym pieczenia, świądu i bólu w miejscu aplikacji. Objawy te są zależne od powierzchni aplikacji, stężenia preparatu oraz czasu ekspozycji, jednak nie określono progowej dawki toksycznej dla aplikacji miejscowej. W przypadku nadmiernego stosowania zaleca się przerwanie terapii oraz wdrożenie leczenia objawowego, w tym stosowanie miejscowych kortykosteroidów i emolientów w przypadku znacznego nasilenia objawów skórnych.
desquamacja naskórka, emolienty, hiperwitaminoza A, kortykosteroidy miejscowe, leczenie objawowe, objawy neurologiczne, objawy skórne, obserwacja kliniczna, pieczenie i świąd, przedawkowanie substancji, rumień, spowolnienie psychoruchowe, stosowanie miejscowe, świąd skóry, tazaroten, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrucie witaminą A, żel miejscowy