terapia cefuroksymem

Cefuroksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn II generacji, stosowany w leczeniu zakażeń wywoływanych przez wrażliwe bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich lizy i śmierci.

Spektrum działania cefuroksymu obejmuje paciorkowce, gronkowce (w tym szczepy wytwarzające penicylinazę), Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Escherichia coli, Klebsiella, Proteus mirabilis. Antybiotyk wykazuje oporność na działanie większości beta-laktamaz, co zwiększa jego skuteczność wobec niektórych szczepów opornych na penicyliny.

Terapia cefuroksymem znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń dróg oddechowych (zapalenie płuc, zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc), dróg moczowych, skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, a także w profilaktyce okołooperacyjnej. Dostępny jest w formie doustnej (cefuroksym aksetyl) oraz pozajelitowej (cefuroksym sodowy), co umożliwia sekwencyjną terapię.

Dawkowanie cefuroksymu zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, funkcji nerek pacjenta oraz wieku. Standardowo u dorosłych stosuje się 250-500 mg doustnie co 12 godzin lub 750-1500 mg pozajelitowo co 8 godzin. Leczenie zwykle trwa 5-10 dni, w zależności od rodzaju zakażenia i odpowiedzi klinicznej.

Do najczęstszych działań niepożądanych terapii cefuroksymem należą reakcje alergiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), przemijające podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych oraz potencjalne ryzyko nadkażeń drobnoustrojami opornymi na cefuroksym, w tym Clostridium difficile.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl