wenlafaksyna chlorowodorek
Wenlafaksyna chlorowodorek to substancja czynna należąca do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Lek ten charakteryzuje się podwójnym mechanizmem działania, hamując wychwyt zwrotny zarówno serotoniny, jak i noradrenaliny, a w większych dawkach wpływa również na wychwyt dopaminy.
Wenlafaksyna znajduje zastosowanie głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych, fobii społecznej, lęku napadowego oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Dostępna jest w formie tabletek o natychmiastowym uwalnianiu oraz kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (ER/XR), co pozwala na dobór odpowiedniego schematu dawkowania.
Do najczęstszych działań niepożądanych wenlafaksyny należą: nudności, bóle głowy, senność, bezsenność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej oraz zaburzenia seksualne. Lek może również wpływać na parametry kardiologiczne, powodując wzrost ciśnienia tętniczego i tętna, co wymaga monitorowania, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Należy zachować ostrożność przy odstawianiu wenlafaksyny, gdyż nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do zespołu odstawiennego, objawiającego się zawrotami głowy, zaburzeniami czucia, lękiem, drażliwością i zaburzeniami snu. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod nadzorem lekarza. Wenlafaksyna wchodzi w interakcje z inhibitorami MAO, dlatego konieczne jest zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego między stosowaniem tych leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Lafactin 75 mg
Lafactin jest dostępny w formie twardych kapsułek o przedłużonym uwalnianiu zawierających wenlafaksynę chlorowodorek w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym wyglądem kapsułki, co ułatwia identyfikację preparatu: 37,5 mg – kapsułki rozmiaru 3 z szarym wieczkiem i brzoskwiniowym korpusem, 75 mg – rozmiar 1, kapsułki brzoskwiniowe, 150 mg – rozmiar 0, kapsułki ciemnopomarańczowe. Substancje pomocnicze, takie jak hypromeloza, etyloceluloza, sacharoza oraz barwniki (tlenki żelaza, dwutlenek tytanu) zapewniają odpowiednie uwalnianie leku i stabilność farmaceutyczną. Okres ważności wynosi 3 lata, a przechowywanie jest możliwe w temperaturze pokojowej bez specjalnych wymagań.
blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, butelka HDPE, dwutlenek tytanu, etyloceluloza, hypromeloza, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu twarda, kapsułka żelatynowa twarda, laurylosiarczan sodu, peletka, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, wenlafaksyna, wenlafaksyna chlorowodorek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Efectin ER 150 150 mg
Efectin ER, zawierający wenlafaksynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy „innych leków przeciwdepresyjnych” (kod ATC: N06AX16), dostępnym w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Substancja czynna, wenlafaksyna chlorowodorek, działa poprzez hamowanie zwrotnego wychwytu serotoniny, noradrenaliny oraz, w mniejszym stopniu, dopaminy, co skutkuje zwiększeniem stężenia tych neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym i poprawą objawów depresji. Aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) wykazuje podobny mechanizm działania. Lek charakteryzuje się wysoką selektywnością receptorową, nie wykazując istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych oraz α1-adrenergicznych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i ograniczenie działań niepożądanych typowych dla innych przeciwdepresantów.
działanie przeciwdepresyjne, inhibitor MAO, inhibitor zwrotnego wychwytu, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, O-demetylowenlafaksyna, ośrodkowy układ nerwowy, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, receptor β-adrenergiczny, szczelina synaptyczna, wenlafaksyna chlorowodorek, zaburzenie depresyjne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Velafax 75 mg
Lek Velafax, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w dawkach 37,5 mg oraz 75 mg w formie tabletek, jest wskazany przede wszystkim do leczenia zaburzeń depresyjnych, zarówno u pacjentów hospitalizowanych, jak i ambulatoryjnych. Szczególną uwagę zwraca jego skuteczność w terapii depresji z komponentą lękową, dzięki mechanizmowi działania jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. Velafax jest również stosowany w profilaktyce nawrotów depresji, co jest kluczowe u pacjentów z nawracającym przebiegiem choroby, zapobiegając szybkiemu powrotowi objawów po ustąpieniu epizodu depresyjnego.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Venlafaxine Bluefish XL 150 mg
Venlafaxine Bluefish XL to preparat zawierający 150 mg wenlafaksyny chlorowodorku w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany przede wszystkim w leczeniu ciężkich epizodów depresyjnych. Lek jest wskazany u pacjentów z klinicznie potwierdzoną depresją o nasileniu ciężkim, szczególnie tam, gdzie objawy znacząco upośledzają funkcjonowanie. Dawkowanie 150 mg jest rekomendowane w intensywnym leczeniu przeciwdepresyjnym oraz w profilaktyce nawrotów ciężkich epizodów depresyjnych, zwłaszcza u osób z historią nawracających zaburzeń. Terapia podtrzymująca powinna być dostosowana indywidualnie i prowadzona pod nadzorem lekarza prowadzącego.
agorafobia, atak paniki, ciężki epizod depresyjny, fobia społeczna, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwdepresyjne, lęk napadowy, lekarz psychiatra, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna chlorowodorek, wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny, zaburzenie afektywne, zaburzenie lękowe, zapobieganie nawrotom - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efectin ER 37,5 37,5 mg
Wenlafaksyna w postaci Efectin ER dostępna jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (>1/10) są nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Inne często występujące objawy to bezsenność, zawroty głowy, senność, zaparcia, zmęczenie oraz tachykardia. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości występowania, gdzie wiele z nich ma częstość nieznaną, w tym poważne reakcje hematologiczne (agranulocytoza, neutropenia), immunologiczne (reakcje anafilaktyczne), neurologiczne (złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy), kardiologiczne (torsade de pointes, migotanie komór) oraz skórne (zespół Stevensa-Johnsona). W trakcie leczenia lub po jego przerwaniu zgłaszano również myśli i zachowania samobójcze.
agranulocytoza, akatyzja, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, duszność, eozynofilia płucna, hipertonia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kołatanie serca, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, martwica naskórka, migotanie komór, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna chlorowodorek, wybroczyny, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny