allotransplantacja przytarczyc
Allotransplantacja przytarczyc to zabieg chirurgiczny polegający na przeszczepieniu gruczołów przytarczycznych od dawcy do biorcy, który nie jest genetycznie identyczny. Procedura ta jest stosowana głównie w leczeniu ciężkiej wtórnej nadczynności przytarczyc (opornej na leczenie farmakologiczne) oraz w przypadkach nieodwracalnej niedoczynności przytarczyc.
Wskazaniem do allotransplantacji przytarczyc jest najczęściej przewlekła niedoczynność przytarczyc po tyreoidektomii całkowitej lub niedoczynność przytarczyc po leczeniu chirurgicznym pierwotnej nadczynności przytarczyc. Zabieg ten rozważany jest również u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek i ciężką nadczynnością przytarczyc, oporną na leczenie konwencjonalne.
Technicznie, gruczoły przytarczyczne od dawcy umieszczane są najczęściej w mięśniu przedramienia biorcy, co umożliwia łatwy dostęp do monitorowania funkcji przeszczepu i ewentualnej biopsji. Kluczowym wyzwaniem jest konieczność stosowania immunosupresji, aby zapobiec odrzuceniu przeszczepu, co wiąże się z potencjalnymi powikłaniami.
Skuteczność allotransplantacji przytarczyc zależy od wielu czynników, w tym jakości przeszczepianych gruczołów, zgodności immunologicznej dawcy i biorcy oraz właściwego schematu immunosupresji. Przeżywalność przeszczepów jest zmienna, a długoterminowe utrzymanie funkcji przeszczepionych przytarczyc pozostaje wyzwaniem klinicznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedoczynność przytarczyc – Leczenie
Niedoczynność przytarczyc to schorzenie endokrynologiczne charakteryzujące się niedoborem parathormonu (PTH), prowadzącym do zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Standardowa terapia opiera się na suplementacji wapnia (1-3 g wapnia elementarnego/dzień, najczęściej w formie węglanu wapnia 400 mg Ca elementarnego/1 g lub glukonianu wapnia 90 mg Ca elementarnego/1 g) oraz aktywnych form witaminy D, głównie kalcytriolu w dawkach 0,25-1,5 μg/dzień. Celem leczenia jest utrzymanie stężenia wapnia w surowicy na poziomie 2,00-2,25 mmol/l, minimalizując ryzyko hipokalcemii i powikłań nerkowych. W przypadku ciężkiej hipokalcemii stosuje się dożylne podanie glukonianu wapnia (10 ampułek 10% w 1L 5% dekstrozy lub 0,9% NaCl, początkowo 50 ml/godz.), z monitorowaniem stężenia wapnia i funkcji serca. Diuretyki tiazydowe mogą być użyteczne przy hiperkalciurii. Dieta bogata w wapń i uboga w fosfor jest integralną częścią terapii.
allotransplantacja przytarczyc, autotransplantacja przytarczyc, diuretyk tiazydowy, encaleret, eneboparatyd, gęstość mineralna kości, glukonian wapnia, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipokalcemia, hipomagnezemia, kalcytriol, kostniakomięsak, nefrokalcynoza, niedoczynność przytarczyc, osteosarcoma, palopegteriparatyd, parathormon, parestezje, skurcz krtani, suplementacja wapnia, tężyczka, tyreoidektomia, węglan wapnia - Leksykon chorób i schorzeń
Niedoczynność przytarczyc – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Niedoczynność przytarczyc jest częstym powikłaniem pooperacyjnym po zabiegach na tarczycy, z ryzykiem trwałej niedoczynności wynoszącym około 2,3%. Niezależne predyktory przejściowej niedoczynności przytarczyc obejmują niedoczynność tarczycy przed operacją (OR=3,230, 95% CI: 1,368-7,624, P=0,007), dyssekcję centralnego przedziału szyi (OR=2,196, 95% CI: 1,133-4,257, P=0,02) oraz obecność przytarczyc w preparacie operacyjnym (OR=5,547, 95% CI: 3,065-10,036, P<0,0001). Przejściowa hipokalcemia pooperacyjna jest częstsza u kobiet (OR=2,689, 95% CI: 1,049-6,895, P=0,039) i również związana z dyssekcją CCND oraz obecnością przytarczyc w preparacie. Niski poziom parathormonu (PTH) w pierwszej dobie po operacji koreluje z wysokim ryzykiem trwałej niedoczynności, a autotransplantacja przytarczyc wykazuje działanie ochronne. Wśród pacjentów z trwałą niedoczynnością 85% jest odpowiednio kontrolowanych, jednak 15% doświadcza słabej kontroli choroby, często z utrzymującą się objawową hipokalcemią pomimo terapii.
allotransplantacja przytarczyc, autotransplantacja przytarczyc, badanie histopatologiczne, choroby współistniejące, drgawki, funkcja nerek, gruczoł przytarczyczny, hipokalcemia, kamica nerkowa, niedoczynność przytarczyc, niedoczynność tarczycy, objawowa hipokalcemia, parathormon, pooperacyjna niedoczynność przytarczyc, poziom wapnia, skurcz krtani, zaćma, złogi wapnia, zwapnienie mózgu