rak przewodowy naciekający

Rak przewodowy naciekający (invasive ductal carcinoma, IDC) to najczęstszy typ raka piersi, stanowiący około 70-80% wszystkich przypadków nowotworów złośliwych piersi. Charakteryzuje się on obecnością komórek nowotworowych, które wywodzą się z nabłonka przewodów mlekowych, a następnie przełamują błonę podstawną i naciekają otaczające tkanki gruczołu piersiowego.

Diagnostyka raka przewodowego naciekającego opiera się na badaniach obrazowych (mammografia, USG, MRI) oraz weryfikacji histopatologicznej materiału pobranego podczas biopsji. W ocenie histopatologicznej określa się stopień zróżnicowania nowotworu (G1-G3), status receptorów hormonalnych (ER, PR), ekspresję HER2 oraz indeks proliferacyjny Ki-67, co ma kluczowe znaczenie w planowaniu leczenia.

Leczenie raka przewodowego naciekającego jest wielodyscyplinarne i obejmuje chirurgię (lumpektomia lub mastektomia z biopsją węzła wartowniczego lub limfadenektomią pachową), radioterapię, chemioterapię, hormonoterapię oraz leczenie celowane (np. trastuzumab w przypadkach HER2-dodatnich). Wybór metody leczenia zależy od stadium zaawansowania, podtypu molekularnego nowotworu oraz stanu ogólnego pacjentki.

Rokowanie w raku przewodowym naciekającym jest zróżnicowane i zależy od wielu czynników, w tym stadium zaawansowania w momencie rozpoznania, podtypu molekularnego, stopnia złośliwości oraz odpowiedzi na zastosowane leczenie. Wczesne wykrycie znacząco poprawia wyniki leczenia, podkreślając znaczenie badań przesiewowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl