aktynomycyna
Aktynomycyna to antybiotyk należący do grupy leków przeciwnowotworowych, odkryty w 1940 roku. Jest naturalnym związkiem produkowanym przez bakterie z rodzaju Streptomyces. Ze względu na swoją budowę chemiczną, aktynomycyny klasyfikowane są jako barwniki peptydowe.
Mechanizm działania aktynomycyny polega na wiązaniu się z DNA i blokowaniu syntezy RNA, co hamuje produkcję białek komórkowych i prowadzi do śmierci komórki. Lek wykazuje większą toksyczność wobec szybko dzielących się komórek, co uzasadnia jego zastosowanie w onkologii. W praktyce klinicznej najczęściej stosowana jest aktynomycyna D (daktynomycyna).
Aktynomycyna D znajduje zastosowanie w leczeniu niektórych nowotworów, zwłaszcza u dzieci. Jest wykorzystywana m.in. w terapii guza Wilmsa (nephroblastoma), mięsaka Ewinga, mięsaków tkanek miękkich oraz w leczeniu nabłoniaka kosmówkowego (choriocarcinoma). Lek podawany jest dożylnie w ściśle kontrolowanych warunkach ze względu na wąski indeks terapeutyczny.
Do najczęstszych działań niepożądanych aktynomycyny należą: mielosupresja (zwłaszcza leukopenia i trombocytopenia), nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych, łysienie, nadwrażliwość skóry na światło oraz potencjalne uszkodzenie wątroby. Wynaczynienie leku podczas podawania może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia tkanek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Soligamma 20 000 IU
Witamina D3 (cholekalcyferol) zawarta w preparacie Soligamma wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, fenobarbital) oraz ryfampicyna indukują enzymy wątrobowe, przyspieszając metabolizm witaminy D i obniżając jej stężenie, co wymaga monitorowania i ewentualnego zwiększenia dawki. Glikokortykosteroidy hamują wchłanianie wapnia i działają antagonistycznie wobec witaminy D, co również może wymagać korekty dawkowania. Diuretyki tiazydowe zwiększają ryzyko hiperkalcemii poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stężenia wapnia w osoczu i moczu. Preparaty zawierające żywice jonowymienne, środki przeczyszczające na bazie oleju parafinowego oraz orlistat mogą obniżać wchłanianie witaminy D, co wymaga zwiększenia odstępu czasowego między podaniem leków lub dostosowania dawki.
1-hydroksylaza 25-hydroksywitaminy D, 25-dihydroksywitamina D, 25-hydroksywitamina D, aktynomycyna, cholekalcyferol, cholestyramina, digoksyna, diuretyk tiazydowy, fenobarbital, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, imidazolowy środek przeciwgrzybiczny, indukcja enzymów wątrobowych, izoniazyd, lek przeciwpadaczkowy, lek przeczyszczający, orlistat, osteoporoza, ryfampicyna, Soligamma, toksyczność glikozydów nasercowych, wchłanianie wapnia, witamina D3, zaburzenia rytmu serca, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Vitamin D3 Meditop 10000 IU
Witamina D3 (cholekalcyferol) w dawce 10 000 IU wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać zarówno na jej skuteczność, jak i na działanie innych leków. Szczególnie istotne jest ryzyko hiperkalcemii i hiperfosfatemii przy jednoczesnym stosowaniu preparatów wapnia, diuretyków tiazydowych oraz produktów zawierających fosfor. Należy unikać łączenia witaminy D3 z metabolitami i analogami witaminy D (np. kalcytriol), ze względu na wysokie ryzyko hiperkalcemii, co wymaga monitorowania stężenia wapnia w surowicy. Leki takie jak glukokortykoidy, żywice jonowymienne, orlistat, leki przeciwdrgawkowe (fenobarbital, hydantoina), ryfampicyna oraz izoniazyd mogą osłabiać działanie witaminy D3 poprzez przyspieszenie jej metabolizmu, zmniejszenie wchłaniania lub hamowanie aktywacji metabolicznej, co może wymagać korekty dawki suplementu.
25-dihydroksywitamina D, 25-hydroksywitamina D, aktynomycyna, azotan galu, barbiturany, bisfosfonian, cholekalcyferol, diuretyk tiazydowy, enzym mikrosomalny, fenobarbital, glikozyd nasercowy, glukokortykoid, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hipermagnezemia, homeostaza wapniowa, hydantoina, izoniazyd, kalcyfediol, kalcytonina, kalcytriol, kolestypol, kolestyramina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, metabolit witaminy D, naparstnica, orlistat, osteomalacja, plikamycyna, prymidon, ryfampicyna, stężenie wapnia, witamina D3, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Dekristol Pro 25 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna oraz glikokortykosteroidy (np. prednizon, deksametazon), przyspieszają metabolizm witaminy D3, co prowadzi do obniżenia jej aktywności. Z kolei leki przeciwgruźlicze (izoniazyd) i przeciwgrzybicze (imidazole) hamują aktywację metaboliczną witaminy D3, zmniejszając stężenie jej aktywnej formy 1,25-dihydroksycholekalcyferolu. Ponadto, leki wpływające na wchłanianie tłuszczów, takie jak orlistat, parafina ciekła czy kolestyramina, ograniczają biodostępność cholekalcyferolu. Szczególną uwagę należy zwrócić na diuretyki tiazydowe, które zmniejszają wydalanie wapnia, zwiększając ryzyko hiperkalcemii, oraz glikozydy nasercowe (digoksyna, digitoksyna), u których jednoczesne stosowanie z witaminą D3 może nasilać toksyczność i ryzyko arytmii poprzez podwyższenie stężenia wapnia. Zaleca się monitorowanie stężenia 25-OH-D, wapnia w osoczu i moczu oraz wykonywanie badań EKG u pacjentów stosujących te leki razem z Dekristol Pro (dawka 25 000 IU).
1-hydrolaza 25-hydroksywitaminy D, 25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, 25-OH-D, aktynomycyna, alfakalcydol, analog witaminy D, badanie EKG, barbituran, chlortalidon, cholekalcyferol, dezaktywacja metaboliczna, digitoksyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, działanie niepożądane, fenobarbital, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruźlica, hiperkalcemia, hiperwitaminoza D, hydrochlorotiazyd, indukcja enzymów wątrobowych, izoniazyd, kalcytriol, karbamazepina, kolestyramina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, orlistat, pentobarbital, pochodna benzotiadiazyny, ryfampicyna, środek przeczyszczający, wymiennik jonowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Devikap 2000 IU
Witamina D3 (cholekalcyferol) zawarta w preparacie Devikap 2000 IU wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina i barbiturany, przyspieszają dezaktywację metaboliczną witaminy D, co skutkuje obniżeniem jej stężenia i efektywności terapeutycznej. Glikokortykosteroidy oraz leki przeciwgruźlicze (ryfampicyna, izoniazyd) osłabiają działanie witaminy D poprzez modulację odpowiedzi tkanek lub wpływ na metabolizm. Leki cytotoksyczne i imidazolowe przeciwgrzybicze hamują enzym 1-α-hydroksylazę, zaburzając konwersję 25(OH)D do aktywnej formy 1,25(OH)2D. Ponadto, leki wiążące w przewodzie pokarmowym (kolestyramina, orlistat, olej parafinowy) zmniejszają wchłanianie witaminy D, co wymaga zachowania odstępu czasowego min. 4 godziny między podaniem leków. Tiazydowe diuretyki (np. hydrochlorotiazyd) mogą powodować hiperkalcemię w połączeniu z witaminą D, dlatego konieczny jest regularny monitoring stężenia wapnia w surowicy.
1-alfa hydroksylaza, 25-hydroksycholekalcyferol, 25OHD, aktynomycyna, alfakalcydol, analog witaminy D, barbituran, cholekalcyferol, digitoksyna, digoksyna, etydronian, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hydrochlorotiazyd, hydroksylacja witaminy D, izoniazyd, kalcytonina, kalcytriol, kolestypol, kolestyramina, lek cytotoksyczny, lek nasercowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, lek przeczyszczający, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lek zobojętniający zawierający glin, orlistat, pamidronian, ryfampicyna, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność naparstnicy, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna - Leksykon substancji czynnych
Karmustyna – Interakcje
Karmustyna, jako alkilujący chemioterapeutyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność i toksyczność terapii przeciwnowotworowej. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania karmustyny z cymetydyną ze względu na ryzyko znacznego zwiększenia mielotoksyczności (leukopenia, neutropenia) wynikającej z zahamowania metabolizmu karmustyny. Leki przeciwpadaczkowe, takie jak fenytoina i deksametazon, mogą obniżać skuteczność karmustyny poprzez indukcję enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, współpodawanie karmustyny z digoksyną może prowadzić do umiarkowanego zmniejszenia działania digoksyny wskutek obniżonego wchłaniania, co wymaga monitorowania stężenia leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na synergistyczne toksyczne działanie karmustyny i melfalanu na tkankę płucną, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji oddechowych pacjentów.
adriamycyna, aktynomycyna, bleomycyna, chlorometyna, cyklofosfamid, cymetydyna, daktynomycyna, deksametazon, digoksyna, doksorubicyna, etanol bezwodny, fenytoina, fluorouracyl, glikol propylenowy, indukcja enzymu wątrobowego, inhibitor pompy protonowej, iperyt azotowy, kardiotoksyczność, karmustyna, lek mielosupresyjny, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, melfalan, metotreksat, mielotoksyczność, neutropenia, oporność krzyżowa, prokarbazyna, substancja alkilująca, supresja szpiku kostnego, toksyczność płucna, trombopenia, winblastyna, zaburzenie koordynacji, związek alkilujący - Leksykon leków
Interakcje leku – DETRICAL 7000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) zawarty w preparacie DETRICAL 7000 IU wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina, barbiturany, ryfampicyna oraz glikokortykosteroidy, przyspieszają metabolizm witaminy D3, co prowadzi do obniżenia jej stężenia i działania. Izoniazyd hamuje aktywację metaboliczną witaminy D3, również zmniejszając jej efektywność. Ponadto, leki wpływające na wchłanianie z przewodu pokarmowego, takie jak kolestyramina, orlistat, środki przeczyszczające oraz parafina ciekła, mogą ograniczać absorpcję witaminy D3, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem tych leków a DETRICAL. Aktynomycyna i imidazolowe leki przeciwgrzybicze hamują enzym 1-hydrolazę 25-hydroksywitaminy D, zaburzając konwersję do aktywnej formy 1,25-dihydroksycholekalcyferolu, co może obniżać efektywność terapii.
25-hydroksywitamina D, aktynomycyna, alkoholowa choroba wątroby, arytmia serca, cholekalcyferol, digitoksyna, digoksyna, dihydroksycholekalcyferol, diuretyki tiazydowe, fenytoina, glikokortykosteroidy, glikozydy nasercowe, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruźlica, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hydroksylacja witaminy D, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor lipazy, izoniazyd, kolestyramina, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny, leki przeciwdrgawkowe, nadkwaśność żołądka, niewydolność nerek, orlistat, parafina ciekła, ryfampicyna, środki przeczyszczające, wymienniki jonowe - Leksykon substancji czynnych
Witamina D3 – Interakcje
Witamina D3 (cholekalcyferol) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na jej skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna, czy glikokortykosteroidy, przyspieszają metabolizm witaminy D3, prowadząc do obniżenia stężenia 25-hydroksywitaminy D i osłabienia jej działania. Z kolei leki hamujące aktywację metaboliczną (izoniazyd) lub przemianę do aktywnych metabolitów (imidazole, aktynomycyna) zaburzają jej aktywność. Ponadto, żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol) oraz leki zmniejszające wchłanianie tłuszczu (orlistat, olej mineralny) obniżają biodostępność witaminy D3. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z diuretykami tiazydowymi, które zwiększają ryzyko hiperkalcemii, oraz glikozydami nasercowymi (digoksyna, digitoksyna), gdzie podwyższone stężenie wapnia może nasilać toksyczność i ryzyko arytmii. Zaleca się monitorowanie stężenia 25-hydroksywitaminy D, wapnia w surowicy i moczu oraz EKG u pacjentów stosujących te kombinacje.
1-hydrolaza 25-hydroksywitaminy D, 25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksywitamina D, aktynomycyna, alfakalcydol, arytmia serca, barbiturat, cholekalcyferol, cholestyramina, deksametazon, digitoksyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, fenobarbital, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hydrochlorotiazyd, imidazol, indapamid, itrakonazol, izoniazyd, kalcytriol, karbamazepina, ketokonazol, kolestypol, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm kości, orlistat, prednizon, przewlekła niewydolność nerek, ryfampicyna, tlenek magnezu, toksyczność glinu, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Soligamma 5 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) zawarty w preparacie Soligamma wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina) i barbiturany indukują metabolizm witaminy D, osłabiając jej działanie, co wymaga monitorowania stężenia 25(OH)D i ewentualnej korekty dawki. Ryfampicyna i izoniazyd zmniejszają skuteczność cholekalcyferolu poprzez indukcję enzymów wątrobowych lub hamowanie aktywacji metabolicznej. Żywice jonowymienne, olej parafinowy oraz orlistat obniżają wchłanianie witaminy D z przewodu pokarmowego, co może wymagać zmiany schematu podawania. Glikokortykoidy również osłabiają działanie witaminy D, wskazując na potrzebę zwiększenia dawki. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych (np. digoksyny) i diuretyków tiazydowych ze względu na ryzyko hiperkalcemii i toksyczności kardiologicznej, co wymaga regularnego monitorowania poziomu wapnia w surowicy i moczu oraz EKG.
1-hydroksylaza 25-hydroksywitaminy D, 25-dihydroksywitamina D, 25-hydroksywitamina D, aktynomycyna, cholekalcyferol, cholestyramina, digoksyna, diuretyk tiazydowy, fenytoina, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, homeostaza wapniowo-fosforanowa, indukcja enzymu wątrobowego, izoniazyd, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, lek przeczyszczający, leki przeciwpadaczkowe, orlistat, osteoporoza, ryfampicyna, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Carmustine Zentiva 100 mg
Karmustyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii onkologicznej. Współpodawanie z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, deksametazon) może indukować enzymy metabolizujące karmustynę, co skutkuje obniżeniem jej skuteczności. Cymetydyna hamuje metabolizm karmustyny, prowadząc do zwiększonej toksyczności, zwłaszcza mielotoksyczności manifestującej się leukopenią i neutropenią. Interakcje z digoksyną obniżają jej wchłanianie, co wymaga monitorowania stężenia leku w surowicy. Ponadto, jednoczesne stosowanie karmustyny z melfalanem zwiększa ryzyko toksyczności płucnej, co wymaga regularnej oceny funkcji oddechowej pacjentów. Alkohol, metabolizowany przez CYP2E1, może konkurować z karmustyną o szlaki metaboliczne, nasilając jej toksyczność oraz działanie mielosupresyjne i hepatotoksyczne, dlatego zaleca się abstynencję podczas terapii.
adriamycyna, aktynomycyna, anemia, antagonista receptorów H2, antybiotyk antracyklinowy, antymetabolit kwasu foliowego, bleomycyna, chlorometyna, cyklofosfamid, cymetydyna, CYP2E1, cytochrom P450, daktynomycyna, deksametazon, digoksyna, doksorubicyna, działanie mielosupresyjne, fenytoina, fluorouracyl, hepatotoksyczność, indukcja enzymatyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, iperyt azotowy, karmustyna, lek alkilujący, lek mielosupresyjny, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia i neutropenia, melfalan, metotreksat, mielosupresja, mielotoksyczność, oporność krzyżowa, prokarbazyna, szpik kostny, toksyczność płucna, winblastyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Colecalciferol Polpharma 10 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna i izoniazyd, przyspieszają metabolizm witaminy D, co prowadzi do zmniejszenia jej aktywności. Glikokortykosteroidy oraz leki cytotoksyczne (aktynomycyna) i imidazolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol) zaburzają metabolizm i aktywację witaminy D, hamując enzym 1-α-hydroksylazę. Ponadto, żywice jonowymienne (kolestyramina, kolestypol), orlistat oraz olej parafinowy obniżają wchłanianie witaminy D z przewodu pokarmowego, co może skutkować obniżoną skutecznością terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z tiazydowymi lekami moczopędnymi, które zmniejszają wydalanie wapnia, zwiększając ryzyko hiperkalcemii, oraz z glikozydami nasercowymi (digoksyna), gdzie podwyższone stężenie wapnia może nasilać toksyczność i prowadzić do arytmii.
1-alfa hydroksylaza, 25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, aktynomycyna, alfakalcydol, analog witaminy D, antagonizm lekowy, arytmia, barbiturat, cholekalcyferol, deksametazon, digoksyna, dysfagia, etydronian, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hiperwitaminoza D, hydrochlorotiazyd, indukcja enzymatyczna wątroby, kalcytonina, kalcytriol, karbamazepina, ketokonazol, kolestypol, kolestyramina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, naparstnica, orlistat, pamidronian, prednizon, ryfampicyna, terapia przeciwgruźlicza, tiazydowy lek moczopędny, witamina D3, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Soligamma 10 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) zawarty w preparacie Soligamma wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina) i barbiturany indukują metabolizm witaminy D3, co prowadzi do osłabienia jej działania i wymaga monitorowania oraz ewentualnego zwiększenia dawki. Glikokortykoidy interferują z gospodarką wapniowo-fosforanową, również osłabiając efekt witaminy D3. Szczególnie istotna jest interakcja z glikozydami nasercowymi (np. digoksyną), gdzie wzrost stężenia wapnia w surowicy może nasilać toksyczność tych leków, co wymaga ścisłej kontroli EKG oraz monitorowania wapnia w surowicy i moczu. Ponadto, żywice jonowymienne, środki przeczyszczające na bazie oleju parafinowego oraz orlistat zmniejszają wchłanianie witaminy D3, co może wymagać zachowania odpowiednich odstępów czasowych między podaniem leków.
25-dihydroksywitamina D, 25-hydroksywitamina D, aktynomycyna, barbiturany, cholekalcyferol, cholestyramina, digoksyna, diuretyki tiazydowe, EKG, fosforany, glikokortykoidy, glikozydy nasercowe, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruźlica, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, izoniazyd, leki przeciwpadaczkowe, metabolizm witaminy D, orlistat, osteomalacja, osteoporoza, ryfampicyna, środki przeczyszczające, witamina D3, żywice jonowymienne - Leksykon leków
Interakcje leku – Devikap 20 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) zawarty w preparacie Devikap wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z diuretykami tiazydowymi, które zmniejszają wydalanie wapnia i mogą prowadzić do hiperkalcemii, wymagając regularnego monitorowania stężenia wapnia w surowicy. Glikozydy nasercowe (np. digoksyna) w połączeniu z wysokimi dawkami witaminy D3 zwiększają ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca poprzez addytywne działanie inotropowe, co wymaga ścisłej kontroli EKG i poziomu wapnia. Glikokortykosteroidy, leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, karbamazepina), barbiturany oraz leki cytotoksyczne i przeciwgrzybicze (np. ketokonazol) mogą obniżać efektywność witaminy D3 poprzez zwiększenie jej metabolizmu lub hamowanie enzymu 1-α-hydroksylazy, co może wymagać dostosowania dawki preparatu Devikap. Ponadto, leki takie jak ryfampicyna i izoniazyd indukują enzymy wątrobowe, również zmniejszając działanie witaminy D3.
25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, aktynomycyna, alfakalcydol, alkoholizm przewlekły, analog witaminy D, badanie elektrokardiograficzne, barbituran, barbiturat, biodostępność cholekalcyferolu, deksametazon, Devikap, dezaktywacja metaboliczna, digitoksyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, diuretyki tiazydowe, dysfagia, działanie inotropowe, działanie inotropowe ujemne, enzym nerkowy 1-α-hydroksylaza, fenobarbital, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hiperwitaminoza D, homeostaza wapniowo-fosforanowa, hydrochlorotiazyd, hydroksylacja witaminy D3, indapamid, induktor enzymów wątrobowych, itrakonazol, izoniazyd, kalcytriol, karbamazepina, ketokonazol, kolestypol, kolestyramina, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, lek przeczyszczający, niedobór witaminy D, orlistat, prednizolon, produkt zobojętniający z glinem, produkt zobojętniający z magnezem, ryfampicyna, stężenie wapnia w surowicy, witamina D3, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Devikap 50 000 IU
Devikap, zawierający cholekalcyferol (witaminę D3), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Diuretyki tiazydowe zwiększają ryzyko hiperkalcemii poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, co wymaga regularnego monitorowania stężenia wapnia w surowicy. Leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina) oraz barbiturany indukują enzymy wątrobowe, przyspieszając metabolizm witaminy D3 i potencjalnie obniżając jej skuteczność, co może wymagać zwiększenia dawki. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych (np. naparstnicy), ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności i zaburzeń rytmu serca, co wymaga ścisłej kontroli EKG i poziomu wapnia. Glikokortykosteroidy zwiększają metabolizm witaminy D3, a żywice jonowymienne i leki przeczyszczające na bazie oleju parafinowego mogą obniżać jej wchłanianie, co również może wymagać korekty dawkowania.
25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, aktynomycyna, analog witaminy D, barbiturat, cholekalcyferol, diuretyk tiazydowy, dysfagia, działanie inotropowe ujemne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, EKG, enzym nerkowy 1-α-hydroksylaza, enzym wątrobowy, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, imidazolowy lek przeciwgrzybiczny, izoniazyd, kolestyramina, lek cytotoksyczny, lek moczopędny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeczyszczający, metabolizm kostny, metabolizm wątrobowy, naparstnica, orlistat, ryfampicyna, stężenie magnezu we krwi, stężenie wapnia w surowicy, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Devikap 4000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) zawarty w preparacie Devikap wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital) oraz barbiturany indukują enzymy wątrobowe, przyspieszając metabolizm witaminy D i obniżając jej stężenie, co może wymagać monitorowania poziomu 25-OH-D i ewentualnej korekty dawki. Leki przeciwgruźlicze (ryfampicyna, izoniazyd) oraz imidazolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol) hamują aktywację witaminy D, zmniejszając jej efektywność. Glikokortykosteroidy osłabiają działanie witaminy D poprzez zaburzenie metabolizmu i wchłaniania wapnia. Ponadto, żywice jonowymienne, orlistat i leki przeczyszczające mogą obniżać wchłanianie witaminy D, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem leków.
1-alfa hydroksylaza, 25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, aktynomycyna, analog witaminy D, arytmia, azol, barbiturany, biodostępność, bisfosfonian, cholekalcyferol, digoksyna, EKG, etydronian, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hipermagnezemia, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor lipazy trzustkowej, interakcje lekowe, izoniazyd, kalcytonina, kalcytriol, kolestypol, kolestyramina, kortykosteroid, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeczyszczający, lek zobojętniający z glinem, metabolizm witaminy D, naparstnica, olej parafinowy, orlistat, pamidronian, pasaż jelitowy, ryfampicyna, terapia skojarzona, tiazyd, tiazydowy lek moczopędny, toksyczne oddziaływanie, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Fultium-D3 20 000 IU
Preparat Fultium-D3 zawierający cholekalcyferol (witaminę D3) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Leki takie jak fenytoina, barbiturany, izoniazyd, ryfampicyna oraz glikokortykosteroidy przyspieszają metabolizm witaminy D lub osłabiają jej działanie, co wymaga monitorowania stężenia 25(OH)D i ewentualnej korekty dawki. Imidazolowe leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol) hamują konwersję 25-hydroksywitaminy D do aktywnej formy 1,25-dihydroksywitaminy D, co może prowadzić do obniżenia stężenia endogennej witaminy D, zwłaszcza przy dawkach ketokonazolu 300–1200 mg/dobę. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę wapniową, takimi jak glikozydy nasercowe i diuretyki tiazydowe, które mogą zwiększać ryzyko hiperkalcemii i toksyczności, wymagając ścisłej kontroli EKG oraz stężenia wapnia w surowicy i moczu.
25-dihydroksywitamina D, 25-hydroksywitamina D, 25OHD, aktynomycyna, barbiturany, cholekalcyferol, diuretyk tiazydowy, dysfagia, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, imidazolowy lek przeciwgrzybiczny, indukcja enzymu wątrobowego, izoniazyd, ketokonazol, lek cytotoksyczny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm witaminy D, naparstnica, olej parafinowy, orlistat, pochodna benzotiadiazyny, ryfampicyna, witamina D3, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Boncel 100 000 j.m. 100 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) zawarty w preparacie Boncel wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Indukcja enzymów wątrobowych przez fenytoinę, barbiturany oraz ryfampicynę prowadzi do przyspieszonego metabolizmu witaminy D3 i obniżenia jej stężenia terapeutycznego, co wymaga monitorowania poziomu 25(OH)D i ewentualnej korekty dawki. Diuretyki tiazydowe zwiększają ryzyko hiperkalcemii poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, co w połączeniu z działaniem witaminy D3 na wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego wymaga regularnej kontroli stężenia wapnia w surowicy i moczu. Glikokortykosteroidy ograniczają efektywność witaminy D3 przez hamowanie wchłaniania wapnia i zwiększenie jego wydalania, co może wymagać dostosowania dawki Boncel i monitorowania gospodarki wapniowej.
1-hydroksylaza, 25-dihydroksywitamina D, 25-hydroksywitamina D, aktynomycyna, analog witaminy D, badanie EKG, barbiturany, cholekalcyferol, diuretyk tiazydowy, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, imidazolowy lek przeciwgrzybiczny, indukcja enzymów wątrobowych, izoniazyd, kolestyramina, lek cytotoksyczny, lek moczopędny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeczyszczający, metabolit witaminy D, osteopenia, osteoporoza, ryfampicyna, witamina D3, zaburzenia rytmu serca, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Devikap 10 000 IU
Witamina D3 (cholekalcyferol) w dawce 10 000 IU, zawarta w preparacie Devikap, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina, barbiturany, ryfampicyna i izoniazyd, mogą przyspieszać metabolizm witaminy D3, prowadząc do obniżenia jej skuteczności terapeutycznej i konieczności dostosowania dawki. Leki cytotoksyczne (np. aktynomycyna) oraz imidazolowe przeciwgrzybicze hamują enzym 1-α-hydroksylazę, co zaburza konwersję 25-hydroksycholekalcyferolu do aktywnej formy 1,25-dihydroksy-cholekalcyferolu. Tiazydowe diuretyki zmniejszają wydalanie wapnia, co w połączeniu z suplementacją witaminy D zwiększa ryzyko hiperkalcemii, wymagając monitorowania stężenia wapnia w surowicy. Glikokortykosteroidy osłabiają działanie witaminy D przez hamowanie wchłaniania wapnia i zwiększenie jego wydalania, co jest istotne u pacjentów z ryzykiem osteoporozy steroidowej. Ponadto, preparaty naparstnicy i glikozydy nasercowe w obecności podwyższonego wapnia mogą nasilać kardiotoksyczność, co wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i monitorowania EKG.
1-alfa hydroksylaza, 25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, aktynomycyna, barbiturany, cholekalcyferol, cytochrom P450, diuretyki tiazydowe, fenytoina, glikokortykosteroidy, glikozydy nasercowe, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipermagnezemia, indukcja enzymatyczna, induktory enzymów wątrobowych, leki cytotoksyczne, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwgruźlicze, naparstnica, olej parafinowy, orlistat, osteoporoza posteroidowa, zaburzenia wątrobowe, żywice jonowymienne - Leksykon leków
Interakcje leku – Thorens 10 000 IU/ml
Produkt leczniczy THORENS zawierający cholekalcyferol (witaminę D3) w stężeniu 10 000 IU/ml wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina i barbiturany, przyspieszają inaktywację metaboliczną witaminy D3, co prowadzi do obniżenia stężenia aktywnych metabolitów i zmniejszenia efektu terapeutycznego. Glikokortykosteroidy (np. prednizon, deksametazon) antagonizują działanie witaminy D3, a leki przeciwgrzybicze z grupy pochodnych imidazolu oraz aktynomycyna hamują enzym 1α-hydroksylazę, obniżając poziom 1,25-dihydroksywitaminy D3. Ponadto, żywice jonowymienne (kolestyramina, kolestypol), orlistat oraz olej parafinowy ograniczają wchłanianie witaminy D3 z przewodu pokarmowego, co może skutkować zmniejszeniem jej biodostępności. W przypadku stosowania diuretyków tiazydowych (np. hydrochlorotiazyd) istnieje ryzyko hiperkalcemii, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stężenia wapnia w surowicy. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych (digoksyna, digitoksyna), gdyż witamina D3 może nasilać ich toksyczność poprzez zwiększenie stężenia wapnia, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca.
1α-hydroksylaza, 25-dihydroksywitamina D3, 25-hydroksywitamina D3, aktynomycyna, alkoholowa choroba wątroby, barbiturany, cholekalcyferol, digoksyna, diuretyki tiazydowe, elektrokardiografia, fenytoina, glikokortykosteroidy, glikozydy nasercowe, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hydrochlorotiazyd, indukcja enzymów wątrobowych, induktory enzymów wątrobowych, inhibitor lipazy, interakcje lekowe, kolestypol, kolestyramina, kortykosteroidy, leki przeciwdrgawkowe, naparstnica, olej parafinowy, orlistat, pochodne imidazolu, suplementacja witaminy D, zatrucie naparstnicą, żywice jonowymienne - Leksykon leków
Interakcje leku – Thorens 25 000 IU
Thorens (cholekalcyferol, witamina D3) w dawce 25 000 IU wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina, barbiturany, ryfampicyna, oraz środki cytotoksyczne (aktynomycyna) i imidazolowe leki przeciwgrzybicze, mogą przyspieszać metabolizm lub hamować aktywację witaminy D3, co skutkuje obniżeniem jej aktywności. Glikokortykosteroidy również zmniejszają efektywność cholekalcyferolu. Z kolei diuretyki tiazydowe zwiększają ryzyko hiperkalcemii poprzez zmniejszenie eliminacji wapnia z moczem, co wymaga regularnego monitorowania stężenia wapnia w surowicy. Podobnie, stosowanie glikozydów nasercowych w połączeniu z witaminą D3 zwiększa ryzyko toksyczności kardiologicznej, co wymaga ścisłego nadzoru EKG i kontroli wapnia.
25-dihydroksywitamina D3, 25-hydroksywitamina D3, aktynomycyna, barbiturat, chlortalidon, cholekalcyferol, deksametazon, digitoksyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, fenobarbital, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, homeostaza wapniowo-fosforanowa, hydrochlorotiazyd, imidazolowy środek przeciwgrzybiczny, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, kolestypol, kolestyramina, lek przeciwdrgawkowy, naparstnica, olej parafinowy, orlistat, osteoporoza, prednizon, ryfampicyna, środek przeczyszczający, THORENS, witamina D3, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuvit D3 4000 IU 4000 IU
Witamina D3 (cholekalcyferol) zawarta w preparacie Ibuvit D3 4000 IU wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej metabolizm, biodostępność oraz efektywność terapeutyczną. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina i barbiturany, oraz leki przeciwgruźlicze (ryfampicyna, izoniazyd) przyspieszają dezaktywację metaboliczną witaminy D, co skutkuje obniżeniem stężenia aktywnych metabolitów i zmniejszeniem działania preparatu. Glikokortykosteroidy oraz leki cytotoksyczne (np. aktynomycyna) i imidazolowe przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol) hamują aktywność 1-α-hydroksylazy nerkowej, ograniczając konwersję 25-hydroksycholekalcyferolu do aktywnej formy 1,25-dihydroksycholekalcyferolu. Ponadto, żywice jonowymienne (kolestyramina, chlorowodorek kolestypolu), orlistat oraz olej parafinowy zmniejszają wchłanianie witaminy D z przewodu pokarmowego, obniżając jej biodostępność. Diuretyki tiazydowe (hydrochlorotiazyd) mogą zwiększać ryzyko hiperkalcemii poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, co wymaga monitorowania stężenia wapnia w surowicy i moczu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych (digoksyna, digitoksyna), gdyż witamina D może nasilać ich toksyczność poprzez hiperkalcemię, zwiększając ryzyko arytmii i konieczność kontroli EKG oraz poziomu wapnia.
25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, aktynomycyna, alfakalcydol, analog witaminy D, azole przeciwgrzybicze, barbiturat, chlorowodorek kolestypolu, cholekalcyferol, diuretyk tiazydowy, EKG, etydronian, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruźlica, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipermagnezemia, hiperwitaminoza D, hydrochlorotiazyd, hydroksylacja witaminy D, kalcydiol, kalcytonina, kalcytriol, kolestyramina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeczyszczający, leki przeciwgruźlicze, orlistat, osteomalacja, osteoporoza, pamidronian, zaburzenie mineralizacji kości, zaburzenie rytmu serca, złamanie kości, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuvit D3 2000 IU 2000 IU
Produkt Ibuvit D3 2000 IU (cholekalcyferol) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii witaminą D. Leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina) oraz barbiturany indukują enzymy wątrobowe, przyspieszając dezaktywację witaminy D i obniżając jej efektywność. Glikokortykosteroidy, ryfampicyna, izoniazyd, aktynomycyna oraz imidazolowe leki przeciwgrzybicze również osłabiają działanie witaminy D, często poprzez hamowanie enzymu 1-α-hydroksylazy, co zmniejsza konwersję 25(OH)D do aktywnej formy 1,25(OH)2D. Żywice jonowymienne, orlistat i olej parafinowy obniżają wchłanianie witaminy D z przewodu pokarmowego. Diuretyki tiazydowe mogą powodować hiperkalcemię w połączeniu z suplementacją witaminy D, co wymaga monitorowania stężenia wapnia w surowicy i moczu. Glikozydy nasercowe zwiększają ryzyko toksyczności i zaburzeń rytmu serca, co wymaga kontroli EKG i poziomu wapnia. Produkty zobojętniające zawierające magnez i glin mogą prowadzić do hipermagnezemii oraz toksyczności glinu na tkankę kostną. Ponadto, witamina D działa antagonistycznie wobec leków stosowanych w hiperkalcemii (kalcytonina, etydronian, pamidronian).
1-alfa hydroksylaza, 25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, aktynomycyna, barbiturat, cholekalcyferol, diuretyk tiazydowy, dysfagia, EKG, enzym wątrobowy, etydronian, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipermagnezemia, kalcytonina, kolestypol, kolestyramina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, olej parafinowy, orlistat, pamidronian, produkt zobojętniający z glinem, produkt zobojętniający z magnezem, ryfampicyna, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Boncel 25 000 j.m. 25 000 IU
Produkt leczniczy Boncel, zawierający cholekalcyferol (witaminę D3), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, barbiturany) przyspieszają metabolizm witaminy D, co osłabia jej działanie i wymaga rozważenia zwiększenia dawki. Diuretyki tiazydowe mogą powodować hiperkalcemię poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, co w połączeniu z suplementacją witaminy D3 wymaga monitorowania stężenia wapnia w surowicy i moczu. Glikokortykosteroidy ograniczają wchłanianie i przyspieszają degradację witaminy D, co może wymagać korekty dawki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących glikozydy nasercowe ze względu na ryzyko arytmii serca indukowanej hiperkalcemią. Ponadto, leki zaburzające wchłanianie tłuszczów, takie jak żywice jonowymienne (np. kolestyramina) i leki przeczyszczające (olej parafinowy), mogą obniżać biodostępność cholekalcyferolu, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem leków lub unikania długotrwałego stosowania.
1-hydroksylaza 25-hydroksywitaminy D, 25-dihydroksywitamina D, 25-hydroksycholekalcyferol, 25-hydroksywitamina D, aktynomycyna, barbiturat, cholekalcyferol, diuretyk tiazydowy, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, homeostaza wapniowo-fosforanowa, hydroksylacja cholekalcyferolu, imidazolowy lek przeciwgrzybiczny, izoniazyd, kolestyramina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeczyszczający, metabolit witaminy D, nadciśnienie tętnicze, niedobór witaminy D, olej parafinowy, przewlekły alkoholizm, ryfampicyna, stężenie 25(OH)D, stężenie wapnia we krwi, witamina D3, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG, żywica jonowymienna - Leksykon substancji czynnych
Sacharoza – Interakcje
Sacharoza, obecna jako substancja pomocnicza w wielu produktach leczniczych (np. Noverban – 3,8 g sacharozy/5 ml, Soligamma – 8,75–35 mg sacharozy/tabletka, Vitamin D3 Sandoz – 1–2 mg sacharozy/tabletka), może wpływać na farmakokinetykę i farmakodynamikę leków, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Sacharoza, będąca disacharydem glukozy i fruktozy, może modyfikować absorpcję leków zależnych od poziomu glukozy lub mechanizmów transportowych w przewodzie pokarmowym. W produktach zawierających większe ilości sacharozy, jak syrop Noverban, istnieje potencjalne ryzyko wpływu na wchłanianie leków. Ponadto, w produktach zawierających witaminę D3 i sacharozę, obserwuje się istotne interakcje farmakodynamiczne i metaboliczne z lekami takimi jak fenytoina, barbiturany, glikokortykoidy, glikozydy nasercowe (digoksyna), żywice jonowymienne, środki przeczyszczające, diuretyki tiazydowe oraz leki przeciwgrzybicze i przeciwgruźlicze, które mogą osłabiać skuteczność witaminy D lub zwiększać ryzyko hiperkalcemii i toksyczności digoksyny. Zaleca się monitorowanie skuteczności terapii witaminą D, poziomu wapnia, fosforanów, EKG oraz dostosowanie dawkowania leków w zależności od interakcji.
1-hydroksylaza, 25-dihydroksywitamina D, 25-hydroksywitamina D, absorpcja, aktynomycyna, barbiturat, cholestyramina, digoksyna, disacharyd, diuretyk tiazydowy, EKG, fenytoina, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, glukoza we krwi, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, izoniazyd, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, olej parafinowy, orlistat, ryfampicyna, sacharoza, środek przeczyszczający, toksyczność, zaburzenie metaboliczne, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Calcium + Cholecalciferol Béres 600 mg + 800 j.m.
Produkt leczniczy Calcium + Cholecalciferol Béres zawiera 600 mg wapnia (w postaci węglanu wapnia) oraz 800 IU witaminy D₃ (cholekalcyferolu) i wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Tiazydowe diuretyki zmniejszają wydalanie wapnia, co zwiększa ryzyko hiperkalcemii, wymagając regularnego monitorowania stężenia wapnia w surowicy. Kortykosteroidy obniżają wchłanianie wapnia, co może wymagać zwiększenia dawki preparatu. Węglan wapnia istotnie zmniejsza wchłanianie antybiotyków tetracyklinowych i chinolonowych, dlatego zaleca się podawanie antybiotyków co najmniej 2 godziny przed lub 4-6 godzin po preparacie. Hiperkalcemia może nasilać toksyczność glikozydów nasercowych, co wymaga monitorowania EKG i poziomu wapnia. Bisfosfoniany i fluorek sodu powinny być podawane co najmniej 3 godziny przed preparatem wapniowo-witaminowym, aby uniknąć zmniejszenia ich wchłaniania.
1-α-hydroksylaza, 25-dihydroksywitamina D3, 25-hydroksywitamina D3, aktynomycyna, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk tetracyklinowy, barbiturat, bisfosfonian, cholekalcyferol, dysfagia, elektrokardiogram, estramustyna, fenytoina, fluorek sodu, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hormon tarczycy, kolestyramina, kortykosteroid, kwas fitynowy, kwas szczawiowy, osteoporoza, pochodna imidazolu, ryfampicyna, sól wapnia, środek przeczyszczający, tiazydowy lek moczopędny, węglan wapnia, witamina D3, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Calsus 25 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne są interakcje z glikozydami nasercowymi (np. naparstnicą), gdzie hiperkalcemia indukowana witaminą D3 nasila działanie inotropowe, zwiększając ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca; w takich przypadkach zaleca się regularny monitoring EKG oraz stężenia wapnia w surowicy. Diuretyki tiazydowe zmniejszają wydalanie wapnia, co w połączeniu z suplementacją witaminy D3 może prowadzić do hiperkalcemii, wymagając kontroli poziomu wapnia. Leki indukujące enzymy wątrobowe (fenytoina, barbiturany, ryfampicyna) oraz glikokortykosteroidy nasilają metabolizm witaminy D3, co może wymagać zwiększenia dawki suplementu. Z kolei żywice jonowymienne (np. kolestyramina) i środki przeczyszczające (olej parafinowy) obniżają wchłanianie witaminy D3, zmniejszając jej skuteczność.
25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, aktynomycyna, barbiturany, cholekalcyferol, diuretyki tiazydowe, działanie inotropowe, glikokortykosteroidy, glikozydy nasercowe, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, izoniazyd, kolestyramina, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwgruźlicze, leki przeciwgrzybicze imidazolowe, metabolity witaminy D, olej parafinowy, osteoporoza, ryfampicyna, toksyczność digoksyny, wapń w surowicy, zaburzenia rytmu serca, żywice jonowymienne - Leksykon leków
Interakcje leku – Thorens 25 000 IU/2,5 ml
Preparat Thorens zawierający witaminę D3 (cholekalcyferol) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina i barbiturany, przyspieszają metabolizm witaminy D3, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania stężenia witaminy D. Diuretyki tiazydowe zwiększają ryzyko hiperkalcemii poprzez zmniejszenie wydalania wapnia, dlatego konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia wapnia w surowicy. Glikokortykoidy obniżają wchłanianie witaminy D3 i wapnia oraz zwiększają ich wydalanie, co może wymagać zwiększenia dawki witaminy D3. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z glikozydami nasercowymi, gdzie podwyższone stężenie wapnia może nasilać toksyczność naparstnicy, wskazując na konieczność ścisłego nadzoru klinicznego, w tym monitorowania EKG i poziomu wapnia.
1α-hydroksylaza, 25-dihydroksywitamina D3, 25-hydroksywitamina D3, aktynomycyna, arytmia, barbituran, chlorowodorek kolestypolu, cholekalcyferol, diuretyk tiazydowy, elektrokardiografia, enzym wątrobowy, fenytoina, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, interakcja lekowa, kolestyramina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, naparstnica, olej parafinowy, orlistat, stężenie wapnia, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Dekristol Forte 50 000 IU
Produkt Dekristol Forte zawiera wysoką dawkę witaminy D3 (cholekalcyferolu) – 50 000 IU, której skuteczność i bezpieczeństwo mogą być istotnie modyfikowane przez liczne interakcje farmakologiczne. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak przeciwdrgawkowe (fenytoina, fenobarbital), barbiturany, ryfampicyna oraz glikokortykosteroidy, przyspieszają metabolizm witaminy D3, co może wymagać zwiększenia dawki i monitorowania stężenia 25(OH)D. Izoniazyd hamuje aktywację witaminy D3, a leki przeciwgrzybicze z grupy imidazoli oraz aktynomycyna D ograniczają konwersję do aktywnej formy 1,25-dihydroksycholekalcyferolu, co może osłabiać efekt terapeutyczny. Produkty zaburzające wchłanianie tłuszczów (np. orlistat, kolestyramina) obniżają biodostępność witaminy D3, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między ich podaniem a Dekristolem Forte lub dostosowanie dawki.
1-hydrolaza 25-hydroksywitaminy D, 25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, aktynomycyna, alfakalcydol, analog witaminy D, barbiturat, cholekalcyferol, deksametazon, digitoksyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, fenobarbital, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruźlica, hiperkalcemia, hiperwitaminoza D, hydrochlorotiazyd, imidazol, indapamid, indukcja enzymów wątrobowych, itrakonazol, izoniazyd, kalcyfediol, kalcytriol, karbamazepina, ketokonazol, kolestyramina, lek przeciwdrgawkowy, lipaza trzustkowa, metyloprednizolon, orlistat, prednizon, prymidon, ryfampicyna, wymiennik jonowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Detritin 4000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) zawarty w preparacie DETRITIN 4000 IU wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak przeciwdrgawkowe (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) oraz ryfampicyna, przyspieszają metabolizm witaminy D3, co prowadzi do obniżenia jej stężenia w surowicy i wymaga monitorowania poziomu 25(OH)D oraz ewentualnej korekty dawki. Izoniazyd hamuje aktywację metaboliczną witaminy D3, również zmniejszając jej efektywność. Ponadto, leki wpływające na wchłanianie witaminy D3, takie jak kolestyramina, orlistat, środki przeczyszczające oraz parafina ciekła, mogą ograniczać biodostępność cholekalcyferolu, co wymaga uwzględnienia w terapii i monitorowania stężenia metabolitów witaminy D.
1-hydrolaza 25-hydroksywitaminy D, 25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, aktynomycyna, alfakalcydol, alkohol etylowy, analogi witaminy D, arytmia, badanie EKG, cholekalcyferol, choroby wątroby, digitoksyna, digoksyna, diuretyki tiazydowe, fenytoina, glikokortykosteroidy, glikozydy nasercowe, gruźlica, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hydroksylacja, indukcja enzymatyczna, izoniazyd, kalcytriol, kolestyramina, lek przeciwgruźliczy, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwgrzybicze, leki przeciwpadaczkowe, leki zobojętniające, lipazy trzustkowe, nadkwaśność żołądka, orlistat, osteoporoza, otyłość, parafina ciekła, pochodne benzotiadiazyny, ryfampicyna, środki przeczyszczające, stężenie w surowicy, wymienniki jonowe, zaburzenia metabolizmu kostnego, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Cholekalcyferol – Interakcje
Cholekalcyferol (witamina D3) wchodzi w liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jego biodostępność, metabolizm oraz efekt terapeutyczny. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina, fenobarbital, prymidon oraz ryfampicyna, przyspieszają metabolizm witaminy D3, co może wymagać zwiększenia dawki suplementu. Izoniazyd hamuje aktywację metaboliczną witaminy D3, a glikokortykosteroidy zwiększają jej metabolizm i zmniejszają wchłanianie wapnia, co również może wymagać korekty dawkowania. Żywice jonowymienne (kolestyramina, kolestypol), olej parafinowy oraz orlistat ograniczają wchłanianie witaminy D3 z przewodu pokarmowego, co wymaga zachowania odpowiednich odstępów czasowych między podaniem leków. W terapii chorób układu sercowo-naczyniowego, szczególnie przy stosowaniu glikozydów nasercowych (np. digoksyny) i diuretyków tiazydowych (hydrochlorotiazyd), istnieje ryzyko hiperkalcemii, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia wapnia w surowicy i moczu oraz kontrola EKG.
1-hydroksylaza 25-hydroksywitaminy D, 25-dihydroksywitamina D, 25-hydroksywitamina D, aktynomycyna, antybiotyk chinolonowy, biodostępność, bisfosfonian, cholekalcyferol, digoksyna, diuretyk tiazydowy, dysfagia, działanie niepożądane, estramustyna, fenobarbital, fenytoina, fluorek sodu, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hormon tarczycy, imidazolowy lek przeciwgrzybiczny, indukcja enzymów wątrobowych, izoniazyd, ketokonazol, kolestypol, kolestyramina, kwas fitynowy, kwas szczawiowy, lek przeciwpadaczkowy, lek zobojętniający zawierający glin, lewotyroksyna, niewydolność nerek, olej parafinowy, orlistat, osteoporoza, parathormon, prymidon, ryfampicyna, tetracyklina, witamina D3, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Dekristol 20 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) w dawce 20 000 IU, stosowany w preparacie Dekristol, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina, barbiturany i ryfampicyna, przyspieszają metabolizm witaminy D3, co prowadzi do jej dezaktywacji i zmniejszenia stężenia 25(OH)D, wymagając monitorowania i ewentualnego zwiększenia dawki. Inhibitory aktywacji metabolicznej witaminy D3, np. izoniazyd, aktynomycyna, imidazolowe leki przeciwgrzybicze oraz glikokortykosteroidy, również obniżają efektywność preparatu, co wymaga ścisłej kontroli gospodarki wapniowo-fosforanowej. Ponadto, leki zaburzające wchłanianie tłuszczów, takie jak orlistat, kolestyramina i parafina ciekła, mogą obniżać biodostępność witaminy D, co wymaga zachowania odpowiednich odstępów czasowych między podaniem leków.
1-hydroksylaza 25-hydroksywitaminy D, 25-dihydroksycholekalcyferol, 25-hydroksycholekalcyferol, 25OHD, aktynomycyna, arytmia serca, barbiturany, cholekalcyferol, Dekristol, digitoksyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, homeostaza wapnia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor lipazy trzustkowej, izoniazyd, kolestyramina, kontrola EKG, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, metabolit witaminy D, orlistat, parafina ciekła, pochodna benzotiadiazyny, przewlekłe spożywanie alkoholu, ryfampicyna, wymiennik jonowy