shoulder impingement
Impingement barku (shoulder impingement) to zespół objawów bólowych wynikających z ucisku na struktury znajdujące się w przestrzeni podbarkowej, głównie ścięgna stożka rotatorów i kaletki podbarkowej. Dochodzi do niego, gdy podczas unoszenia ramienia zmniejsza się przestrzeń między wyrostkiem barkowym łopatki a głową kości ramiennej.
Patologia ta może być skutkiem zmian anatomicznych (kształt wyrostka barkowego, osteofity), przeciążeń (szczególnie u sportowców i osób wykonujących pracę z uniesionymi ramionami), dysbalansu mięśniowego czy niestabilności stawu. Wyróżnia się impingement pierwotny (związany ze zmianami strukturalnymi) oraz wtórny (wynikający z zaburzeń funkcjonalnych).
Objawy obejmują ból podczas unoszenia ramienia (szczególnie w zakresie 60-120°), osłabienie siły mięśniowej, nocne dolegliwości bólowe oraz ograniczenie funkcji kończyny górnej. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym (testy Hawkinsa, Neera), badaniach obrazowych (USG, MRI) oraz ocenie funkcjonalnej.
Leczenie zachowawcze obejmuje modyfikację aktywności, farmakoterapię przeciwzapalną, fizjoterapię ukierunkowaną na poprawę biomechaniki stawu oraz ewentualnie iniekcje dostawowe. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze rozważa się artroskopową dekompresję podbarkową.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ucisku barku (shoulder impingement) to patologia wynikająca ze zwężenia przestrzeni podbarkowej, prowadząca do mechanicznego podrażnienia ścięgien stożka rotatorów, kaletek maziowych i innych tkanek miękkich, manifestująca się bólem i ograniczeniem funkcji stawu barkowego. Profilaktyka pierwotna powinna obejmować edukację pacjentów z grup ryzyka, zwłaszcza sportowców wykonujących powtarzalne ruchy nad głową oraz pracowników fizycznych, poprzez wdrażanie programów takich jak Oslo Sports Trauma Research Center, Shoulder Control czy FIFA 11+, które wykazały redukcję ryzyka urazów barku o 22-28%. Kluczowe jest rozpoznanie czynników ryzyka, takich jak dyskineza łopatki, osłabienie mięśni stożka rotatorów, nieprawidłowa postawa ciała oraz nadmierne obciążenia, a także stosowanie prawidłowej techniki ruchów i regularne wzmacnianie mięśni stabilizujących bark, wykonywane 2-3 razy w tygodniu.
biomechanika ruchu, dyskineza łopatki, edukacja pacjenta, ergonomia, fizjoterapeuta, kaletka maziowa, mięsień nadgrzebieniowy, mięsień podgrzebieniowy, mięsień stabilizujący łopatkę, mięsień stożka rotatorów, przestrzeń podbarkowa, rotacja wewnętrzna, rotacja zewnętrzna, ścięgno stożka rotatorów, shoulder impingement, stabilizacja łopatki, staw barkowy, stożek rotatorów, wyrostek barkowy łopatki, zespół ucisku barku -
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ucisku barku jest powszechną przyczyną bólu barku, wynikającą z mechanicznego ucisku tkanek miękkich, zwłaszcza ścięgien stożka rotatorów, w przestrzeni podobarkowej. Dominującym objawem jest ból zlokalizowany w przedniej i bocznej części barku, nasilający się przy unoszeniu ramienia powyżej poziomu głowy, często promieniujący do bocznej części ramienia, z towarzyszącą tkliwością i bólem nocnym. Charakterystyczny jest bolesny łuk ruchu między 60° a 120°, a u sportowców dodatkowo obserwuje się sztywność barku i ból podczas specyficznych faz ruchu. Neer wyróżnił trzy stadia choroby: stadium 1 (do 25 r.ż.) z ostrym zapaleniem i łagodnym bólem, stadium 2 (25-40 r.ż.) z postępującym włóknieniem i nasileniem bólu, oraz stadium 3 (powyżej 40 r.ż.) z mechanicznym przerwaniem ścięgna i osteofitami, wymagającymi często interwencji chirurgicznej. Leczenie zachowawcze jest skuteczne w 60-90% przypadków, a fizjoterapia i zastrzyki poprawiają stan u około 70% pacjentów.
algodystrofia, artropatia, badanie MRI, bark zamrożony, leczenie zachowawcze, osteofity, ostre zapalenie, rozdarcie stożka rotatorów, ścięgno stożka rotatorów, shoulder impingement, stożek rotatorów, tendinopatia stożka rotatorów, włóknienie, wyrostek barkowy, zapalenie ścięgien, zapalenie torebki stawowej, zespół bólu regionalnego kompleksowego, zespół ucisku barku
