anemia z niedoboru kwasu foliowego

Anemia z niedoboru kwasu foliowego (folacyny) to zaburzenie hematologiczne charakteryzujące się nieprawidłowym dojrzewaniem erytrocytów spowodowanym brakiem dostatecznej ilości kwasu foliowego w organizmie. Ten rodzaj anemii należy do grupy niedokrwistości megaloblastycznych, w których dochodzi do zaburzeń syntezy DNA przy jednoczesnym prawidłowym przebiegu syntezy RNA i białek, co prowadzi do asynchronii dojrzewania jądra i cytoplazmy komórek.

W obrazie klinicznym dominują objawy typowe dla niedokrwistości: bladość powłok skórnych, osłabienie, łatwiejsze męczenie się, zawroty głowy i duszność wysiłkowa. Charakterystyczne dla niedoboru folacyny są również zmiany na błonach śluzowych, szczególnie w jamie ustnej (zapalenie języka, afty), a także zaburzenia neurologiczne, które mogą wystąpić bez towarzyszącej anemii.

Diagnostyka opiera się na obrazie morfologii krwi obwodowej (makrocytoza, niedokrwistość, hipersegmentacja jąder neutrofilów) oraz badaniach specjalistycznych, takich jak oznaczenie stężenia kwasu foliowego w surowicy i erytrocytach. Rozpoznanie różnicowe obejmuje przede wszystkim anemię z niedoboru witaminy B12, z którą współwystępuje często, a także inne przyczyny niedokrwistości makrocytarnej.

Leczenie polega na suplementacji kwasu foliowego w dawce zależnej od przyczyny niedoboru i stanu klinicznego pacjenta. Typowa dawka terapeutyczna wynosi 1-5 mg dziennie, podawana doustnie. W ciężkich przypadkach lub przy współistniejących zaburzeniach wchłaniania może być konieczne podawanie parenteralne. Kluczowe jest również leczenie przyczynowe oraz edukacja pacjenta dotycząca diety bogatej w naturalne źródła folianów.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl