immunoglobulina wydzielnicza IgA

Immunoglobulina wydzielnicza IgA (sIgA) to specjalna forma przeciwciał IgA, która stanowi kluczowy element odporności błon śluzowych. Jest głównym typem przeciwciał występujących w wydzielinach zewnętrznych organizmu, takich jak ślina, łzy, wydzieliny dróg oddechowych, pokarmowych oraz moczowo-płciowych.

W przeciwieństwie do klasycznej IgA krążącej we krwi, sIgA ma budowę dimeryczną (składa się z dwóch cząsteczek IgA połączonych łańcuchem J) oraz zawiera dodatkowy komponent wydzielniczy (SC – secretory component), który chroni przeciwciało przed degradacją enzymatyczną w środowisku błon śluzowych. Ta unikalna struktura pozwala sIgA na efektywne działanie w trudnych warunkach panujących na powierzchniach śluzówek.

Główną funkcją sIgA jest neutralizacja patogenów i zapobieganie ich adhezji do nabłonka błon śluzowych. Działa jako pierwsza linia obrony przed wirusami, bakteriami i toksynami, zapobiegając ich wnikaniu do organizmu. sIgA ma zdolność wiązania antygenów bez aktywacji dopełniacza, co pozwala na neutralizację patogenów bez wywoływania reakcji zapalnej.

Niedobory sIgA są związane ze zwiększoną podatnością na infekcje dróg oddechowych i pokarmowych. W diagnostyce klinicznej pomiar stężenia sIgA w ślinie i innych wydzielinach może być wartościowym wskaźnikiem funkcjonowania układu odpornościowego na powierzchniach błon śluzowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl