forma płynna

Forma płynna (łac. forma fluida) to postać leku charakteryzująca się ciekłą konsystencją, w której substancje lecznicze są rozpuszczone lub zawieszone w odpowiednim rozpuszczalniku. Płynne postacie leków obejmują roztwory, zawiesiny, emulsje, syropy oraz nalewki, które mogą być stosowane doustnie, parenteralnie, zewnętrznie lub na błony śluzowe.

Leki w formie płynnej mają szereg zalet, takich jak łatwość dostosowania dawki, szybszy początek działania w porównaniu do form stałych oraz łatwiejsze przyjmowanie przez pacjentów mających trudności z połykaniem (dzieci, osoby starsze). Ich wadami są natomiast niższa stabilność chemiczna, możliwe problemy z precyzyjnym dawkowaniem oraz często krótszy okres przydatności do użycia.

W praktyce klinicznej formy płynne są często wybierane w pediatrii, geriatrii oraz w przypadkach, gdy konieczne jest szybkie uzyskanie efektu terapeutycznego. W farmakoterapii ambulatoryjnej popularnymi formami płynnymi są syropy przeciwkaszlowe, roztwory przeciwbólowe oraz zawiesiny antybiotyków dla dzieci, natomiast w lecznictwie zamkniętym szerokie zastosowanie mają płyny infuzyjne oraz roztwory do iniekcji.