ropień pęcherzyka żółciowego

Ropień pęcherzyka żółciowego to poważne powikłanie zapalenia pęcherzyka żółciowego (cholecystitis), charakteryzujące się gromadzeniem się ropy w świetle lub ścianie pęcherzyka. Stan ten rozwija się, gdy ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego nie jest leczone lub leczenie jest niewystarczające, co prowadzi do nadkażenia bakteryjnego i formowania się ogniska ropnego.

Główną przyczyną powstania ropnia jest niedrożność przewodu pęcherzykowego, najczęściej spowodowana kamicą żółciową, co prowadzi do zastoju żółci i wtórnego zakażenia. Najczęstszymi patogenami są bakterie jelitowe, takie jak Escherichia coli, Klebsiella, Enterococcus oraz beztlenowce. Czynnikami ryzyka są: podeszły wiek, cukrzyca, immunosupresja oraz przewlekłe choroby wątroby.

Objawy ropnia pęcherzyka żółciowego obejmują silny ból w prawym podżebrzu, gorączkę, dreszcze, nudności, wymioty oraz objawy ogólnoustrojowego zakażenia. W badaniu fizykalnym stwierdza się dodatni objaw Murphy’ego oraz tkliwość i napięcie powłok brzusznych. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych – ultrasonografii, tomografii komputerowej oraz badaniach laboratoryjnych wykazujących podwyższone parametry stanu zapalnego.

Leczeniem z wyboru jest pilna interwencja chirurgiczna – cholecystektomia (usunięcie pęcherzyka żółciowego) z jednoczesnym drenażem ropnia, poprzedzona intensywną antybiotykoterapią dożylną o szerokim spektrum działania. W przypadku pacjentów w ciężkim stanie ogólnym lub z wysokim ryzykiem operacyjnym, alternatywą może być przezskórny drenaż ropnia pod kontrolą USG lub TK, jako postępowanie pomostowe przed definitywnym leczeniem chirurgicznym.

Nieleczony ropień pęcherzyka żółciowego może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak perforacja pęcherzyka, zapalenie otrzewnej, posocznica, a nawet zgon. Szybka diagnostyka i wdrożenie odpowiedniego leczenia są kluczowe dla pomyślnego rokowania.