eliminacja tłuszczów

Eliminacja tłuszczów to proces stosowany w dietetyce i medycynie, polegający na znacznym ograniczeniu lub całkowitym wykluczeniu tłuszczów z diety pacjenta. Jest to strategia żywieniowa, która może być wprowadzana z różnych powodów klinicznych, w tym w leczeniu chorób trzustki, wątroby, pęcherzyka żółciowego czy zaburzeń lipidowych.

W praktyce medycznej całkowita eliminacja tłuszczów jest rzadko zalecana, ponieważ tłuszcze pełnią istotne funkcje w organizmie, w tym dostarczają witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K) oraz niezbędnych kwasów tłuszczowych. Zamiast tego, często stosuje się modyfikację jakościową spożywanych tłuszczów – ograniczenie tłuszczów nasyconych i trans na rzecz nienasyconych.

Dieta o zredukowanej zawartości tłuszczów (do 20-25% całkowitej wartości energetycznej) jest często elementem postępowania w chorobach układu krążenia, otyłości, stłuszczeniu wątroby oraz hiperlipidemii. W przypadku ostrego zapalenia trzustki może być konieczne czasowe wprowadzenie diety praktycznie beztłuszczowej (poniżej 10-15g tłuszczu dziennie), aby zmniejszyć stymulację wydzielania enzymów trzustkowych.

Warto podkreślić, że długotrwała, drastyczna eliminacja tłuszczów z diety, bez nadzoru medycznego, może prowadzić do niedoborów pokarmowych i zaburzeń metabolicznych. Dlatego jakiekolwiek istotne modyfikacje dotyczące tłuszczów w diecie powinny być prowadzone pod kontrolą lekarza lub dietetyka, z uwzględnieniem indywidualnego stanu pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SmofKabiven Nutribase –

SmofKabiven Nutribase to emulsja do infuzji dożylnej dostępna w trójkomorowych workach o objętościach 1026 ml, 1539 ml, 2052 ml i 2565 ml, zawierająca aminokwasy, glukozę, tłuszcze oraz elektrolity w proporcjach zapewniających kompletne żywienie pozajelitowe. Dawkowanie i szybkość infuzji należy indywidualizować w zależności od zdolności pacjenta do metabolizmu i eliminacji składników, stanu klinicznego, masy ciała oraz dodatkowego żywienia. Zalecany zakres dawkowania u dorosłych wynosi 18-40 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 0,10-0,22 g azotu/kg mc./dobę (0,6-1,4 g aminokwasów/kg mc./dobę), 16-35 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej oraz maksymalnej szybkości infuzji 2,8 ml/kg mc./godzinę. Maksymalna dawka dobowa to 40 ml/kg mc./dobę, dostarczająca 0,22 g azotu, 3,5 g glukozy, 1,6 g tłuszczów oraz 35 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej.
aminokwas, anabolizm, biała emulsja, elektrolit, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, energia całkowita, energia pozabiałkowa, infuzja dożylna, mikroelement, niedożywienie, oparzenie, SmofKabiven Nutribase, stres kataboliczny, stres metaboliczny, substancja odżywcza, szybkość infuzji, trójkomorowy worek, worek trójkomorowy, żyła centralna, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Glukoza bezwodna – Dawkowanie i sposób podawania

Glukoza bezwodna jest składnikiem roztworów medycznych stosowanych m.in. w hemofiltracji (Duosol) oraz żywieniu pozajelitowym (Kabiven Peripheral). W roztworze Duosol, przeznaczonym do leczenia ostrej niewydolności nerek, stężenie glukozy wynosi 5,6 mmol/l (1,0 g/1000 ml). Zalecana szybkość filtracji to 20-25 ml/kg mc./godz., dostosowana do stanu klinicznego i masy ciała pacjenta, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży. Roztwór podaje się dożylnie, a terapia jest prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty, z uwzględnieniem bilansu płynów i monitorowaniem czynności nerek, które po poprawie zostaje zakończone.
czynność nerek, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, glukoza bezwodna, infuzja dożylna, obieg pozaustrojowy, ostra niewydolność nerek, parametry biochemiczne, produkty przemiany materii, równowaga elektrolitowa, równowaga płynów ustrojowych, roztwór do hemofiltracji, substancje odżywcze, ultrafiltracja, zaburzenia metabolizmu glukozy, zakrzepowe zapalenie żył, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Właściwości farmakokinetyczne

Olej rybny, będący składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, charakteryzuje się unikalnymi właściwościami farmakokinetycznymi. W preparatach takich jak Omegaven, SMOFlipid czy SmofKabiven, olej rybny dostarcza kwasów tłuszczowych omega-3, głównie EPA (1,25-2,82 g/100 ml w Omegaven) oraz DHA (1,44-3,09 g/100 ml w Omegaven). Cząsteczki tłuszczu z oleju rybnego wykazują okres półtrwania około 54 minut u zdrowych mężczyzn, a ich klirens jest zbliżony do triglicerydów długołańcuchowych (LCT). W mieszankach takich jak SMOFlipid, które zawierają różne oleje, eliminacja oleju rybnego jest szybsza niż samych LCT, co sprzyja efektywniejszemu usuwaniu tłuszczów z organizmu. W porównaniu do innych składników emulsji, olej z oliwek ma najniższy klirens, a triglicerydy o średniej długości łańcucha (MCT) eliminują się najszybciej.
chylomikron endogenny, eliminacja tłuszczów, emulsja tłuszczowa, infuzja dożylna, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwas tłuszczowy omega-3, metabolizm pierwszego przejścia, mieszanina olejów, okres półtrwania, olej rybny wysoko oczyszczony, trigliceryd długołańcuchowy, trigliceryd średniołańcuchowy, żyła wrotna, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych – Dawkowanie i sposób podawania

Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha stanowią kluczowy składnik emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie tych substancji powinno być indywidualnie dostosowane do masy ciała pacjenta, jego stanu klinicznego oraz zdolności do metabolizmu tłuszczów. W przypadku Nutriflex Lipid peri u dorosłych maksymalna dawka wynosi 0,8 g/kg m.c./dobę (50% całkowitej dawki tłuszczów 1,6 g/kg m.c./dobę), z maksymalną szybkością infuzji 0,05 g/kg m.c./godz. Analogicznie, SmofKabiven extra Nitrogen u dorosłych zaleca dawkę 0,04-0,09 g/kg m.c./dobę (30% całkowitej dawki tłuszczów 0,13-0,3 g/kg m.c./dobę) i szybkość infuzji do 0,045 g/kg m.c./godz. U dzieci dawkowanie jest zróżnicowane wiekowo, np. Nutriflex Lipid peri podaje się w dawce 0,9 g/kg m.c./dobę dla wieku 3-5 lat, a 0,6 g/kg m.c./dobę dla 6-14 lat, z maksymalną szybkością infuzji 0,05 g/kg m.c./godz. SmofKabiven extra Nitrogen u dzieci 2-11 lat stosuje się w dawce do 0,27 g/kg m.c./dobę i szybkości infuzji 0,015 g/kg m.c./godz.
eliminacja tłuszczów, emulsja tłuszczowa, infuzja ciągła, infuzja do żyły centralnej, kwasy tłuszczowe o średniej długości łańcucha, metabolizm pacjenta, mieszanina do żywienia pozajelitowego, Nutriflex Lipid peri, podanie dożylne, prawidłowa masa ciała, roztwór glukozy, SmofKabiven extra Nitrogen, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, żyły obwodowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kabiven Peripheral –

Dawkowanie produktu leczniczego Kabiven Peripheral powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, jego masy ciała oraz zdolności metabolizowania glukozy i eliminacji tłuszczów. Przeciętne zapotrzebowanie na azot wynosi 0,10-0,15 g/kg mc./dobę u pacjentów w prawidłowym stanie odżywienia oraz 0,15-0,30 g/kg mc./dobę u pacjentów z umiarkowanym do wysokiego stresu metabolicznego. Zalecane spożycie glukozy wynosi 2,0-6,0 g/kg mc./dobę, a tłuszczów 1,0-2,0 g/kg mc./dobę, przy całkowitym zapotrzebowaniu energetycznym 20-30 kcal/kg mc./dobę. Maksymalna dawka dobowa Kabiven Peripheral to 40 ml/kg mc./dobę, co u pacjenta ważącego 64 kg odpowiada podaniu 0,96 g aminokwasów/kg mc./dobę (0,16 g azotu), 2,7 g glukozy/kg mc./dobę, 1,4 g tłuszczu/kg mc./dobę oraz 25 kcal energii pozabiałkowej/kg mc./dobę. U dzieci w wieku 2-10 lat dawka początkowa wynosi 14-28 ml/kg mc./dobę, z maksymalną dawką 40 ml/kg mc./dobę, natomiast u dzieci powyżej 10 lat stosuje się dawkowanie jak u dorosłych. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na konieczność suplementacji cysteiny.
cysteina, dawkowanie pediatryczne, eliminacja tłuszczów, gospodarka białkowa, Kabiven Peripheral, makroskładnik odżywczy, metabolizm glukozy, parametr metaboliczny, pierwiastek śladowy, podanie dożylne, stres kataboliczny, terapia żywieniowa, zakrzepowe zapalenie żył, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na azot, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Seryina – Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie seryny w żywieniu pozajelitowym wymaga indywidualnego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz metabolizmu. Preparaty takie jak Multimel N4-550E (1,10 g seryny/1000 ml) i Olimel N5E (1,95 g seryny/1500 ml) podaje się w dawkach maksymalnych dobowych odpowiednio do masy ciała, np. 40 ml/kg mc. dla Multimel N4-550E (2800 ml dla pacjenta 70 kg) i Olimel N5E (2800 ml dla 70 kg). Maksymalne szybkości wlewu nie powinny przekraczać 0,10 g aminokwasów/kg mc./h, 0,25 g glukozy/kg mc./h oraz 0,15 g tłuszczów/kg mc./h, z uwzględnieniem specyfiki preparatu (np. Multimel N4-550E do 3,0 ml/kg mc./h, Olimel N5E do 2,1 ml/kg mc./h). U dzieci i młodzieży dawkowanie seryny i innych składników żywienia pozajelitowego jest dostosowane do wieku i masy ciała, z podziałem na grupy 2-11 lat oraz 12-18 lat, uwzględniając zmienne zapotrzebowanie na płyny (60-120 ml/kg mc./dobę dla młodszych dzieci), aminokwasy (1-2 g/kg mc./dobę), glukozę i tłuszcze oraz maksymalne szybkości infuzji (np. Multimel N4-550E do 4,5 ml/kg mc./h u dzieci 2-11 lat). Żywienie pozajelitowe z seryną nie jest zalecane u dzieci poniżej 2 lat ze względu na skład i objętość preparatów.
dawkowanie aminokwasów, dawkowanie seryny, dysfagia, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, metabolizm azotu, metabolizm glukozy, metabolizm składników odżywczych, mieszanina do żywienia pozajelitowego, Multimel N4-550E, Olimel N5E, potrzeby metaboliczne, preparat do żywienia pozajelitowego, preparat wielokomorowy, seryna, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase, SmofKabiven Peripheral, stan nawodnienia, szybkość wlewu, wartość energetyczna, worek wielokomorowy, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – SmofKabiven Low Osmo Peripheral

SmofKabiven Low Osmo Peripheral to złożony preparat do żywienia pozajelitowego, którego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania parametrów metabolicznych i klinicznych pacjenta. Kluczowe jest regularne oznaczanie stężenia triglicerydów w surowicy, które nie powinno przekraczać 4 mmol/l podczas infuzji, aby uniknąć zespołu przedawkowania tłuszczu. Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, nieprawidłową czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy oraz sepsą, ze względu na konieczność dostosowania dawkowania i intensywnego monitorowania enzymów, elektrolitów (szczególnie fosforanów i potasu), glukozy, osmolarności surowicy, bilansu płynowego oraz równowagi kwasowo-zasadowej. W trakcie terapii należy również kontrolować enzymatyczne próby wątrobowe, morfologię krwi i parametry krzepnięcia, zwłaszcza przy długotrwałym podawaniu.
bilans płynowy, cukrzyca, elektrolity, eliminacja tłuszczów, enzymatyczne próby wątrobowe, fosfolipidy jaja, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, kwasica mleczanowa, morfologia krwi, niedoczynność tarczycy, niedożywienie, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, olej rybny, olej sojowy, osmolarność surowicy, parametry krzepnięcia krwi, pompa objętościowa, pseudoaglutynacja, reakcja anafilaktyczna, równowaga kwasowo-zasadowa, sepsa, stężenie glukozy, triglicerydy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Intralipid 10% 100 mg/ml

Produkt leczniczy Intralipid 10% stosowany jest w terapii dożylnej jako źródło tłuszczów, a jego dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania do zdolności eliminacji tłuszczów przez pacjenta. U dorosłych maksymalna dawka wynosi 3 g triglicerydów/kg masy ciała/dobę (co odpowiada 30 ml Intralipid 10%/kg mc./dobę), z maksymalną szybkością infuzji 500 ml w ciągu 5 godzin. U noworodków i niemowląt dawka mieści się w zakresie 0,5-4,0 g triglicerydów/kg mc./dobę (5-40 ml Intralipid 10%/kg mc./dobę), z maksymalną szybkością infuzji 0,17 g triglicerydów/kg mc./godz. (1,7 ml Intralipid 10%/kg mc./godz.). Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków i noworodków z niską masą urodzeniową, gdzie dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g/kg mc./dobę, a dawka docelowa 2 g/kg mc./dobę podawana w ciągłej infuzji przez 24 godziny, z możliwością zwiększenia do 4 g/kg mc./dobę pod ścisłym nadzorem klinicznym obejmującym monitorowanie stężenia triglicerydów, enzymów wątrobowych oraz wysycenia krwi tlenem.
ciągła infuzja, działanie niepożądane, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, energia pozabiałkowa, enzymy wątrobowe, infuzja dożylna, Intralipid, kwas linolenowy, kwas linolowy, masa urodzeniowa, niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, stężenie triglicerydów w surowicy, szybkość infuzji, triglicerydy, wcześniak z niską masą urodzeniową, wysycenie krwi tlenem, zapotrzebowanie energetyczne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SmofKabiven Low Osmo Peripheral –

SmofKabiven Low Osmo Peripheral to emulsja do infuzji dożylnej, przeznaczona do żywienia pozajelitowego, której dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz jego zdolności metabolicznych. U dorosłych zalecana dawka wynosi 20-40 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 0,5-1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę (0,08-0,16 g azotu/kg mc./dobę) oraz 14-29 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej. Maksymalna szybkość infuzji nie powinna przekraczać 3,7 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,25 g glukozy, 0,09 g aminokwasów i 0,13 g tłuszczów/kg mc./godz. Zalecany czas infuzji wynosi 12-24 godziny, a maksymalna dawka dobowa to 40 ml/kg mc./dobę, zapewniająca do 1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę, 2,7 g glukozy/kg mc./dobę, 1,4 g tłuszczów/kg mc./dobę oraz 29 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej.
aminokwas, anabolizm, czas infuzji, dawka dobowa, dawkowanie, elektrolit, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, energia pozabiałkowa, metabolizm azotu, mikroelement, niedożywienie, oparzenia, podanie dożylne, składniki odżywcze, stan odżywienia, stres kataboliczny, stres metaboliczny, szybkość infuzji, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SMOFlipid –

Produkt leczniczy SMOFlipid to emulsja do infuzji zawierająca łącznie 200 g tłuszczów na litr, w tym olej sojowy (60 g/1000 ml), triglicerydy o średniej długości łańcucha (60 g/1000 ml), olej z oliwek (50 g/1000 ml) oraz olej rybny bogaty w kwasy omega-3 (30 g/1000 ml). Preparat dostarcza 2000 kcal/l i jest stosowany do żywienia pozajelitowego. Dawkowanie u dorosłych wynosi 1,0-2,0 g tłuszczu/kg mc./dobę (5-10 ml/kg mc./dobę) z zalecaną szybkością infuzji 0,125 g tłuszczu/kg mc./godzinę (0,63 ml/kg mc./godz.), nie przekraczając 0,15 g tłuszczu/kg mc./godzinę (0,75 ml/kg mc./godz.). U noworodków i niemowląt dawkę początkową ustala się na 0,5-1,0 g tłuszczu/kg mc./dobę, stopniowo zwiększając do maksymalnie 3,0 g tłuszczu/kg mc./dobę (15 ml/kg mc./dobę), przy szybkości infuzji nieprzekraczającej 0,125 g tłuszczu/kg mc./godzinę. W przypadku wcześniaków i noworodków z niską masą urodzeniową zaleca się ciągłą infuzję przez około 24 godziny. U dzieci starszych dawka maksymalna to również 3,0 g tłuszczu/kg mc./dobę, z szybkim zwiększaniem dawki w ciągu pierwszego tygodnia i maksymalną szybkością infuzji 0,15 g tłuszczu/kg mc./godzinę.
dostęp naczyniowy, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, infuzja dożylna, metabolizm tłuszczów, monitorowanie terapii, niewydolność wątroby, noworodek z niską masą urodzeniową, olej rybny omega-3, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, triglicerydy o średniej długości łańcucha, wcześniak, zaburzenia gospodarki lipidowej, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SmofKabiven

SmofKabiven to emulsja do żywienia pozajelitowego podawana dożylnie do żyły centralnej, dostępna w trójkomorowych workach. Dawkowanie i szybkość infuzji muszą być indywidualnie dostosowane, uwzględniając zdolność pacjenta do metabolizowania tłuszczów, azotu i glukozy, stan kliniczny, masę ciała oraz ewentualne dodatkowe żywienie. U dorosłych zalecana dawka wynosi 13-31 ml/kg mc./dobę, co dostarcza 0,6-1,6 g aminokwasów/kg mc./dobę (0,10-0,25 g azotu/kg mc./dobę) oraz 14-35 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej. Maksymalna szybkość infuzji to 2,0 ml/kg mc./godzinę, z ograniczeniami: glukoza 0,25 g/kg mc./godz., aminokwasy 0,1 g/kg mc./godz., tłuszcze 0,15 g/kg mc./godz. Czas infuzji wynosi 14-24 godziny, a maksymalna dawka dobowa to 35 ml/kg mc./dobę, dostarczająca do 1,8 g aminokwasów, 4,5 g glukozy i 1,33 g tłuszczów/kg mc./dobę oraz 39 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej.
aminokwasy, anabolizm, azot, elektrolity, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, energia całkowita, energia pozabiałkowa, infuzja do żyły centralnej, mikroelementy, niedożywienie, oparzenia, otyłość, pacjent pediatryczny, prawidłowa masa ciała, składniki odżywcze, stan odżywienia, stres kataboliczny, stres metaboliczny, trójkomorowy worek, witaminy, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Olej z oliwek – Dawkowanie i sposób podawania

Olej z oliwek w emulsjach lipidowych do żywienia pozajelitowego stanowi istotne źródło energii i nienasyconych kwasów tłuszczowych. Dawkowanie u dorosłych wynosi standardowo 1,0-2,0 g tłuszczów/kg masy ciała/dobę, co w przypadku ClinOleic 20% odpowiada 5-10 ml/kg mc./dobę (np. 350-700 ml dla 70 kg). W produktach mieszanych, takich jak SmofKabiven, dawka tłuszczów wynosi 0,7-1,3 g/kg mc./dobę (13-31 ml/kg mc./dobę). U dzieci dawki wahają się od 0,5 do 3,0 g/kg mc./dobę, z maksymalną objętością emulsji około 35-40 ml/kg mc./dobę. Noworodki i wcześniaki wymagają szczególnej ostrożności, z dawką początkową 0,5-1,0 g/kg mc./dobę i stopniowym zwiększaniem do 2,0-3,0 g/kg mc./dobę. Maksymalna szybkość infuzji tłuszczów nie powinna przekraczać 0,15 g/kg mc./godz., a u noworodków zaleca się powolne zwiększanie szybkości wlewu, np. w ClinOleic 20% początkowo do 0,1 g/kg mc./min przez 10 minut.
chorobliwa otyłość, ciągła terapia nerkozastępcza, ClinOleic, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, filtr końcowy, idealna masa ciała, infuzja, masa urodzeniowa, metabolizm, mieszanina lipidów, olej sojowy, Olimel, osmolarność, SmofKabiven, śróddializacyjne żywienie pozajelitowe, terapia nerkozastępcza, ultrafiltracja, zaburzenie czynności nerek, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SmofKabiven Peripheral

SmofKabiven Peripheral to trójkomorowa emulsja do infuzji dożylnej, stosowana w żywieniu pozajelitowym, której dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz zapotrzebowania na składniki odżywcze. U dorosłych zalecany zakres dawkowania wynosi 20-40 ml/kg mc./dobę, co odpowiada dostarczeniu 0,6-1,3 g aminokwasów/kg mc./dobę (0,10-0,20 g azotu/kg mc./dobę) oraz 14-28 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej (11-22 kcal/kg mc./dobę energii pozabiałkowej). Maksymalna szybkość infuzji wynosi 3,0 ml/kg mc./godzinę, z limitami dla glukozy (0,25 g/kg mc./godz.), aminokwasów (0,10 g/kg mc./godz.) i tłuszczów (0,15 g/kg mc./godz.). Czas infuzji powinien trwać od 14 do 24 godzin, a maksymalna dawka dobowa to 40 ml/kg mc./dobę, co zapewnia dostarczenie do 1,3 g aminokwasów, 2,8 g glukozy i 1,1 g tłuszczów/kg mc./dobę.
anabolizm, biała emulsja, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, infuzja do żyły centralnej, infuzja do żyły obwodowej, łagodny stres kataboliczny, metabolizm azotu, mikroelement, oparzenia, otyłość, prawidłowa masa ciała, stres kataboliczny, stres metaboliczny, trójkomorowy worek, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na aminokwasy, zapotrzebowanie na azot, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Cynku siarczan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Siarczan cynku jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak SmofKabiven i jego warianty, wymagającym ścisłego monitorowania parametrów klinicznych pacjenta. Zaleca się kontrolę stężenia triglicerydów w surowicy, które podczas infuzji nie powinno przekraczać 4 mmol/l, aby uniknąć zespołu przedawkowania tłuszczu. Preparaty te należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki tłuszczowej, niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, nieprawidłową czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy oraz posocznicą. Ze względu na obecność oleju sojowego, oleju rybnego i fosfolipidów z jaja kurzego, istnieje ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji w przypadku wystąpienia objawów takich jak gorączka, dreszcze, wysypka czy duszność.
bilans płynów, bilirubina, cukrzyca, dehydrogenaza mleczanowa, egzogenna insulina, eliminacja tłuszczów, enzymatyczne próby wątrobowe, fosfolipidy jaja kurzego, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, krzepnięcie krwi, kwasica mleczanowa, niedoczynność tarczycy, niedożywienie, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, obrzęk płuc, olej rybny, olej sojowy, osmolarność surowicy, posocznica, pseudoaglutynacja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja zapalna, retencja elektrolitów, równowaga kwasowo-zasadowa, siarczan cynku, triglicerydy, zaburzenia gospodarki tłuszczowej, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół przedawkowania tłuszczu, żyła centralna, żywienie pozajelitowe