SmofKabiven Peripheral

SmofKabiven Peripheral to trójkomorowy worek do żywienia pozajelitowego przeznaczony do podawania obwodowego. Preparat zawiera emulsję tłuszczową (SMOFlipid), roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz roztwór glukozy w osobnych komorach, które są mieszane bezpośrednio przed podaniem.

Produkt jest stosowany u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować odpowiedniej ilości składników odżywczych drogą doustną lub dojelitową. Emulsja tłuszczowa SMOFlipid wyróżnia się zrównoważonym składem zawierającym olej sojowy, olej z oliwek, olej rybi bogaty w kwasy omega-3 oraz MCT (trójglicerydy średniołańcuchowe).

SmofKabiven Peripheral charakteryzuje się niższą osmolarnością niż standardowe preparaty do żywienia pozajelitowego, co pozwala na podawanie przez żyły obwodowe, zmniejszając ryzyko powikłań związanych z koniecznością wykorzystania dostępu centralnego. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów i dzieci powyżej 2 lat.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Sery – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu seryny zawartej w preparatach do żywienia pozajelitowego na płodność, przebieg ciąży oraz laktację u kobiet. Preparaty takie jak SmofKabiven extra Nitrogen (2,2 g seryny/1000 ml), SmofKabiven extra Nitrogen EF, SmofKabiven Low Osmo Peripheral (1,64 g seryny/1000 ml), Olimel Peri N4E (1,00 g seryny/1000 ml) oraz Multimel N6-900E (1,70 g seryny/1000 ml) nie posiadają wystarczających danych klinicznych ani badań toksyczności reprodukcyjnej na zwierzętach. W przypadku kobiet ciężarnych i karmiących piersią stosowanie tych preparatów powinno być rozważane jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem braku informacji o bezpieczeństwie i potencjalnym przenikaniu składników do mleka matki (szczególnie w przypadku SmofKabiven Low Osmo Peripheral). Aminoplasmal Paed 10% (0,20 g seryny/100 ml) jest przeznaczony wyłącznie dla dzieci i młodzieży i nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży ani karmiących piersią.
Aminoplasmal, ciąża, karmienie piersią, laktacja, metabolity, metabolity żywienia pozajelitowego, mleko ludzkie, Multimel, Olimel, płodność, preparaty do żywienia pozajelitowego, reprodukcja, seryna, SmofKabiven, SmofKabiven Peripheral, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Wskazania do stosowania

Olej rybny, bogaty w długołańcuchowe kwasy tłuszczowe omega-3, w tym EPA (1,25-2,82 g/100 ml) i DHA (1,44-3,09 g/100 ml), jest stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe lub niewystarczające. Preparaty takie jak Omegaven (10 g oleju rybnego/100 ml), SMOFlipid (30 g oleju rybnego/1000 ml) oraz SmofKabiven i jego warianty (około 4,2-5,7 g oleju rybnego/1000 ml) dostarczają zrównoważony profil kwasów tłuszczowych, łącząc olej rybny z olejem sojowym, triglicerydami o średniej długości łańcucha i olejem z oliwek. Wskazania do stosowania obejmują m.in. ciężkie niedożywienie, zaburzenia połykania, niedrożność przewodu pokarmowego, stany hiperkataboliczne, ostre zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita oraz pacjentów po rozległych zabiegach chirurgicznych. Olej rybny wykazuje działanie przeciwzapalne, hepatoprotekcyjne, modulujące odpowiedź immunologiczną oraz korzystnie wpływa na profil lipidowy, zmniejszając ryzyko hipertriglicerydemii i stłuszczenia wątroby związanego z żywieniem pozajelitowym.
bilans azotowy, cholestaza, działanie przeciwzakrzepowe, działanie przeciwzapalne, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, hipertriglicerydemia, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy omega-3, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność wątroby, Omegaven, parametry krzepnięcia, profil lipidowy, sepsa, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, stan hiperkataboliczny, stłuszczenie wątroby, triglicerydy średniołańcuchowe, zaburzenie połykania, zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita, zespół ostrej niewydolności oddechowej, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SmofKabiven Peripheral

Produkt leczniczy SmofKabiven Peripheral nie był bezpośrednio badany pod kątem bezpieczeństwa w badaniach nieklinicznych, jednak dane przedkliniczne opierają się na wynikach badań poszczególnych składników: emulsji tłuszczowej SMOFlipid, roztworów aminokwasów, glukozy oraz glicerofosforanu sodu. Badania farmakologiczne dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz bezpieczeństwa stosowania tych składników nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego po zastosowaniu roztworów aminokwasów, a podobnych efektów nie oczekuje się również po emulsji tłuszczowej i glicerofosforanie sodu podawanych w zalecanych dawkach substytucyjnych. Składniki stosowane w stężeniach fizjologicznych nie powinny negatywnie wpływać na płodność ani zdolności rozrodcze.
badanie farmakologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie uczulające, genotoksyczność, glicerofosforan sodu, leczenie substytucyjne, leczenie żywieniowe, martwica tkanek, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał alergizujący, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wpływ teratogenny
Leksykon substancji czynnych
Seryina – Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie seryny w żywieniu pozajelitowym wymaga indywidualnego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz metabolizmu. Preparaty takie jak Multimel N4-550E (1,10 g seryny/1000 ml) i Olimel N5E (1,95 g seryny/1500 ml) podaje się w dawkach maksymalnych dobowych odpowiednio do masy ciała, np. 40 ml/kg mc. dla Multimel N4-550E (2800 ml dla pacjenta 70 kg) i Olimel N5E (2800 ml dla 70 kg). Maksymalne szybkości wlewu nie powinny przekraczać 0,10 g aminokwasów/kg mc./h, 0,25 g glukozy/kg mc./h oraz 0,15 g tłuszczów/kg mc./h, z uwzględnieniem specyfiki preparatu (np. Multimel N4-550E do 3,0 ml/kg mc./h, Olimel N5E do 2,1 ml/kg mc./h). U dzieci i młodzieży dawkowanie seryny i innych składników żywienia pozajelitowego jest dostosowane do wieku i masy ciała, z podziałem na grupy 2-11 lat oraz 12-18 lat, uwzględniając zmienne zapotrzebowanie na płyny (60-120 ml/kg mc./dobę dla młodszych dzieci), aminokwasy (1-2 g/kg mc./dobę), glukozę i tłuszcze oraz maksymalne szybkości infuzji (np. Multimel N4-550E do 4,5 ml/kg mc./h u dzieci 2-11 lat). Żywienie pozajelitowe z seryną nie jest zalecane u dzieci poniżej 2 lat ze względu na skład i objętość preparatów.
dawkowanie aminokwasów, dawkowanie seryny, dysfagia, eliminacja tłuszczów, emulsja do infuzji, metabolizm azotu, metabolizm glukozy, metabolizm składników odżywczych, mieszanina do żywienia pozajelitowego, Multimel N4-550E, Olimel N5E, potrzeby metaboliczne, preparat do żywienia pozajelitowego, preparat wielokomorowy, seryna, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase, SmofKabiven Peripheral, stan nawodnienia, szybkość wlewu, wartość energetyczna, worek wielokomorowy, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Tauryna – Dawkowanie i sposób podawania

Tauryna, aminokwas siarkowy obecny w tkankach takich jak mózg, siatkówka, mięsień sercowy i mięśnie szkieletowe, pełni kluczowe funkcje biologiczne, w tym stabilizację błon komórkowych, regulację homeostazy wapnia oraz działanie antyoksydacyjne. W żywieniu pozajelitowym, szczególnie u noworodków i wcześniaków, suplementacja tauryny jest niezbędna ze względu na niedojrzałość metaboliczną i względny niedobór tego aminokwasu. Dawkowanie tauryny jest zróżnicowane w zależności od wieku i stanu klinicznego pacjenta oraz preparatu, np. u wcześniaków stosuje się Vaminolact w dawce 38-54 ml/kg mc./dobę (2,5-3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę, w tym tauryny), a w preparacie Numeta G13%E Preterm zawartość tauryny wynosi 0,06 g na 300 ml. U noworodków donoszonych dawki Vaminolact wynoszą 23-46 ml/kg mc./dobę (1,5-3,0 g aminokwasów/kg mc./dobę), a w Primene 10% tauryna występuje w stężeniu 0,060 g/100 ml, z dawkowaniem 15-35 ml/kg mc./dobę. U niemowląt i dzieci dawki są odpowiednio dostosowane, np. Aminoven Infant 10% zawiera 0,40 g tauryny na 1000 ml, a dawkowanie wynosi 15-25 ml/kg mc./dobę (1,5-2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę).
aminokwas siarkowy, Aminoven Infant 10%, działanie antyoksydacyjne, emulsja tłuszczowa, hiperglikemia, hiperkalcemia, homeostaza wapnia, leczenie nerkozastępcze, mięsień sercowy, mięsień szkieletowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, noworodki i niemowlęta, NUMETA G13%E Preterm, Numeta G16%E, Pediaven NN1, Pediaven NN2, PRIMENE 10%, siatkówka oka, SmofKabiven, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Peripheral, stabilizacja błon komórkowych, Vaminolact, wcześniak, wlew ciągły, wlew cykliczny, żyła centralna, żyła obwodowa, żyła pępkowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Seryina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Seryna, endogenny aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Multimel, Olimel i SmofKabiven, pełni istotne funkcje metaboliczne i strukturalne, będąc prekursorem neuroprzekaźników (glicyny, D-seryny). W preparatach tych seryna występuje w ilościach od 1,10 g (Multimel N4-550E, 1000 ml) do 8,1 g (SmofKabiven, w zależności od objętości opakowania). Analiza charakterystyk produktów leczniczych wykazała brak specyficznych danych wskazujących na negatywny wpływ seryny na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. W dokumentacji preparatów Olimel N5E i N7E oraz SmofKabiven wpływ ten określono jako „nieistotny” lub „nie dotyczy”.
aminokwas endogenny, charakterystyka produktu leczniczego, działanie farmakologiczne, funkcja metaboliczna, funkcja poznawcza, funkcje psychomotoryczne, glicyna, mieszanina aminokwasów, Multimel, Multimel N4-550E, Multimel N7-1000E, neuroprzekaźnik, Olimel, Olimel N5E, Olimel N7E, seryna, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase, SmofKabiven Peripheral, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – SmofKabiven Peripheral

Produkt leczniczy SmofKabiven Peripheral wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w trakcie terapii, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta. Insulina może wpływać na aktywność lipazy, co wymaga monitorowania metabolizmu lipidów, natomiast heparyna w dawkach leczniczych powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej, skutkując zwiększoną lipolizą osoczową i zmniejszonym klirensem triglicerydów. Pochodne kumaryny, takie jak warfaryna, mogą wchodzić w interakcje z witaminą K₁ zawartą w oleju sojowym, jednak ze względu na niskie stężenie witaminy K₁ w preparacie, wpływ na krzepliwość jest minimalny, choć zaleca się monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR, PT). Spożywanie alkoholu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia obciążenia wątroby, zaburzeń metabolicznych oraz potencjalnego pogorszenia homeostazy glukozy, co jest szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością wątroby.
aktywność lipazy, bezpieczeństwo pacjenta, bilans elektrolitowy, czas protrombinowy, funkcja wątroby, gospodarka elektrolitowa, gospodarka węglowodanowa, heparyna, homeostaza glukozy, INR, insulina, klirens triglicerydów, krzepnięcie krwi, lek hepatotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, lipaza lipoproteinowa, lipoliza osoczowa, metabolizm glukozy, metabolizm lipidów, metabolizm składników odżywczych, niewydolność wątroby, parametry krzepnięcia, pochodne kumaryny, poziom glukozy we krwi, poziom triglicerydów, SmofKabiven Peripheral, terapia żywieniowa, uszkodzenie wątroby, warfaryna, witamina K1, zaburzenia metabolizmu lipidów, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – SmofKabiven Peripheral

W praktyce klinicznej stosowanie żywienia pozajelitowego u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak kompleksowych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa preparatu SmofKabiven Peripheral. Produkt ten, będący emulsją do infuzji zawierającą aminokwasy, glukozę, emulsję tłuszczową (olej sojowy, triglicerydy średniołańcuchowe, olej z oliwek, olej rybi bogaty w omega-3) oraz elektrolity, może potencjalnie wpływać na stan matki, rozwijający się płód oraz dziecko karmione piersią. Wskazaniem do zastosowania żywienia pozajelitowego w tych grupach są m.in. ciężkie niedożywienie, schorzenia przewodu pokarmowego uniemożliwiające żywienie enteralne oraz przedłużające się stany wymagające zapewnienia odpowiedniej podaży składników odżywczych. Decyzja o podaniu SmofKabiven Peripheral powinna być indywidualna, oparta na ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz dokładnej analizie stanu klinicznego pacjentki.
aminokwas, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, glukoza, kwas omega-3, niedożywienie, odżywianie enteralne, olej rybi, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, parametr biochemiczny, potrzeba metaboliczna, SmofKabiven Peripheral, stężenie elektrolitów, trigliceryd, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, żywienie enteralne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Seryina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Seryna, jako endogenny aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego (m.in. Multimel, Olimel, SmofKabiven), pełni istotną rolę w metabolizmie organizmu. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i tolerancji tych preparatów u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Preparaty takie jak Olimel N5E, Olimel N7E, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase oraz SmofKabiven Peripheral zawierają serynę w ilościach od 1,10 g do 6,50 g na worek (w zależności od objętości i rodzaju preparatu). Nie przeprowadzono specyficznych badań reprodukcyjnych na zwierzętach, co ogranicza ocenę ryzyka stosowania tych produktów w ciąży. Podawanie żywienia pozajelitowego w tych grupach pacjentek powinno być rozważane wyłącznie po dokładnej analizie stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia odpowiedniego odżywienia matki i rozwijającego się płodu lub dziecka karmionego piersią.
aminokwas endogenny, karmienie piersią, leczenie żywieniowe, metabolit żywienia pozajelitowego, mieszanina aminokwasów, Multimel N4-550E, Multimel N7-1000E, Olimel N5E, Olimel N7E, parametr biochemiczny krwi, parametr wątrobowy, preparat do żywienia pozajelitowego, proces metaboliczny, przenikanie seryny, roztwór aminokwasów, SmofKabiven EF, SmofKabiven Nutribase, SmofKabiven Peripheral, stan odżywienia, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Przedawkowanie

Przedawkowanie oleju rybnego, stosowanego w emulsjach tłuszczowych do żywienia pozajelitowego (np. Omegaven, SMOFlipid, SmofKabiven), może prowadzić do zespołu przedawkowania tłuszczu, charakteryzującego się wzrostem stężenia triglicerydów powyżej 3 mmol/l. Do głównych mechanizmów należą podanie emulsji z szybkością przekraczającą zalecenia lub nagła zmiana stanu klinicznego pacjenta (np. niewydolność nerek, zakażenie). Powikłania obejmują hipertriglicerydemię, kwasicę metaboliczną (szczególnie przy podawaniu Omegaven bez węglowodanów), zaburzenia gospodarki elektrolitowej, hiperglikemię, przewodnienie oraz hiperosmolalność. W preparatach złożonych ryzyko dotyczy także innych składników, co wymaga kompleksowego monitorowania parametrów biochemicznych.
dysfagia, emulsja tłuszczowa, gazometria, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperosmolalność osocza, hipertriglicerydemia, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwas omega-3, kwasica metaboliczna, metabolizm tłuszczów, oczyszczanie pozaustrojowe, Omegaven, preparat złożony, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, SmofKabiven, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, stężenie triglicerydów, triglicerydy w surowicy krwi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Dawkowanie i sposób podawania

Olej rybny, będący źródłem kwasów tłuszczowych omega-3 (EPA i DHA), stosowany jest w żywieniu pozajelitowym w różnych preparatach, takich jak Omegaven, SMOFlipid oraz złożone worki SmofKabiven, SmofKabiven EF i SmofKabiven Peripheral. Dawkowanie zależy od preparatu, masy ciała pacjenta oraz stanu klinicznego. Omegaven zawiera 10 g oleju rybnego/100 ml emulsji, z dawką 1-2 ml/kg mc./dobę (0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę) i maksymalną szybkością infuzji 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g/kg mc./godz.), podawaną do 4 tygodni. SMOFlipid dostarcza 30 g oleju rybnego/l i stosowany jest u dorosłych w dawce 5-10 ml/kg mc./dobę (1,0-2,0 g tłuszczu/kg mc./dobę) z maksymalną szybkością 0,75 ml/kg mc./godz. (0,15 g tłuszczu/kg mc./godz.). U noworodków i niemowląt dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g tłuszczu/kg mc./dobę, zwiększana do maksymalnie 3,0 g/kg mc./dobę (15 ml/kg mc./dobę), z infuzją ciągłą około 24 godzin u wcześniaków.
emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, infuzja do żyły centralnej, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy omega-3, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej rybny oczyszczony, Omegaven, preparat złożony, roztwór aminokwasów, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, szybkość infuzji, triglicerydy średniołańcuchowe, triglicerydy w surowicy, trójkomorowy worek, wcześniaki i noworodki, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe