NUMETA G13%E Preterm
NUMETA G13%E Preterm to roztwór do żywienia pozajelitowego przeznaczony dla wcześniaków i noworodków o niskiej masie urodzeniowej. Stanowi kompletną formułę odżywczą zawierającą aminokwasy, glukozę, elektrolity, pierwiastki śladowe i witaminy, dostarczając niezbędnych składników odżywczych dla niedojrzałego organizmu.
Preparat charakteryzuje się zoptymalizowanym składem dostosowanym do specyficznych potrzeb metabolicznych wcześniaków, uwzględniającym ich ograniczoną zdolność do metabolizowania niektórych substancji. Zawiera 13% roztwór glukozy jako podstawowe źródło energii oraz zbilansowany profil aminokwasów odpowiedni dla intensywnego wzrostu i rozwoju przedwcześnie urodzonych dzieci.
NUMETA G13%E Preterm stosowany jest w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem medycznym, z regularnym monitorowaniem parametrów biochemicznych krwi. Preparat wymaga indywidualnego dawkowania w zależności od masy ciała, wieku ciążowego oraz stanu klinicznego pacjenta, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii żywieniowej do potrzeb konkretnego wcześniaka.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cysteina – Właściwości farmakokinetyczne
Cysteina, aminokwas siarkowy o 100% biodostępności po podaniu dożylnym w roztworach do infuzji, odgrywa istotną rolę w syntezie białek, tworzeniu mostków dwusiarczkowych oraz procesach antyoksydacyjnych. Po podaniu dożylnym cysteina dystrybuuje się do wszystkich tkanek, występując zarówno w formie wolnej, jak i wbudowanej w białka. Metabolizm cysteiny obejmuje transaminację, utlenianie łańcucha węglowego do CO₂ lub wykorzystanie go w glukoneogenezie, a grupa aminowa jest przekształcana w mocznik w wątrobie. Eliminacja cysteiny zachodzi głównie przez metabolizm, z minimalnym wydalaniem nerkowym. Okres półtrwania cysteiny u zdrowych osób mieści się w zakresie 3–14 minut, jednak u pacjentów z niewydolnością nerek ulega znacznemu wydłużeniu.
aminokwas siarkowy, Aminomel Nephro, Aminoplasmal, Aminoplasmal Paed, glukoneogeneza, homeostaza aminokwasowa, krwioobieg, mostek dwusiarczkowy, N-acetylo-L-cysteina, N-acetylocysteina, Nephrotect, niewydolność nerek, NUMETA G13%E Preterm, populacja pacjentów, preparat pediatryczny, proces antyoksydacyjny, proces metaboliczny, roztwór do infuzji dożylnej, synteza białka, transaminacja, zaburzenie czynności nerek, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Tauryna – Dawkowanie i sposób podawania
Tauryna, aminokwas siarkowy obecny w tkankach takich jak mózg, siatkówka, mięsień sercowy i mięśnie szkieletowe, pełni kluczowe funkcje biologiczne, w tym stabilizację błon komórkowych, regulację homeostazy wapnia oraz działanie antyoksydacyjne. W żywieniu pozajelitowym, szczególnie u noworodków i wcześniaków, suplementacja tauryny jest niezbędna ze względu na niedojrzałość metaboliczną i względny niedobór tego aminokwasu. Dawkowanie tauryny jest zróżnicowane w zależności od wieku i stanu klinicznego pacjenta oraz preparatu, np. u wcześniaków stosuje się Vaminolact w dawce 38-54 ml/kg mc./dobę (2,5-3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę, w tym tauryny), a w preparacie Numeta G13%E Preterm zawartość tauryny wynosi 0,06 g na 300 ml. U noworodków donoszonych dawki Vaminolact wynoszą 23-46 ml/kg mc./dobę (1,5-3,0 g aminokwasów/kg mc./dobę), a w Primene 10% tauryna występuje w stężeniu 0,060 g/100 ml, z dawkowaniem 15-35 ml/kg mc./dobę. U niemowląt i dzieci dawki są odpowiednio dostosowane, np. Aminoven Infant 10% zawiera 0,40 g tauryny na 1000 ml, a dawkowanie wynosi 15-25 ml/kg mc./dobę (1,5-2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę).
aminokwas siarkowy, Aminoven Infant 10%, działanie antyoksydacyjne, emulsja tłuszczowa, hiperglikemia, hiperkalcemia, homeostaza wapnia, leczenie nerkozastępcze, mięsień sercowy, mięsień szkieletowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, noworodki i niemowlęta, NUMETA G13%E Preterm, Numeta G16%E, Pediaven NN1, Pediaven NN2, PRIMENE 10%, siatkówka oka, SmofKabiven, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Peripheral, stabilizacja błon komórkowych, Vaminolact, wcześniak, wlew ciągły, wlew cykliczny, żyła centralna, żyła obwodowa, żyła pępkowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas asparaginowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kwas asparaginowy, będący składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, wymaga szczególnej uwagi w kontekście stosowania u kobiet w okresie płodności, ciąży oraz laktacji. Dostępne dane kliniczne dotyczące wpływu kwasu asparaginowego na płodność są ograniczone, a badania na zwierzętach niewystarczające. Preparaty takie jak Numeta G13%E Preterm (0,56 g/300 ml), Aminoplasmal 15% (7,950 g/1000 ml), Nutriflex Basal, Peri, Plus i Special nie posiadają jednoznacznych danych dotyczących wpływu na płodność. W okresie ciąży stosowanie tych preparatów wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza że większość charakterystyk wskazuje na brak wystarczających danych bezpieczeństwa. Preparaty z serii Nutriflex są przeciwwskazane w ciąży, chyba że stan kliniczny wymaga żywienia pozajelitowego. Kwas asparaginowy przenika do mleka kobiecego, jednak w dawkach leczniczych nie przewiduje się istotnego wpływu na noworodka, choć karmienie piersią podczas stosowania żywienia pozajelitowego z tym aminokwasem jest odradzane.
aminokwas, Aminoplasmal, Aminoplasmal B. Braun, charakterystyka produktu leczniczego, emulsja tłuszczowa, kwas 2-aminobutanodiowy, kwas asparaginowy, Lipoflex peri, Lipoflex special, NUMETA G13%E Preterm, Nutriflex, Olimel N12E, Olimel N5E, Olimel N7E, Pediaven G20, roztwór aminokwasów, żywienie parenteralne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Numeta G13%E Preterm –
Produkt leczniczy NUMETA G13%E Preterm, emulsja do infuzji przeznaczona dla wcześniaków, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, głównie farmaceutyczne i farmakodynamiczne, wynikające z jego złożonego składu (aminokwasy, glukoza, elektrolity, emulsja tłuszczowa). Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie ceftriaksonu z NUMETA G13%E Preterm ze względu na ryzyko tworzenia nierozpuszczalnych kompleksów ceftriakson-wapń, co może prowadzić do poważnych powikłań. Ponadto, nie należy podawać produktu przez ten sam zestaw infuzyjny z preparatami krwi z uwagi na ryzyko pseudoaglutynacji. Zawartość witaminy K1 w olejach roślinnych emulsji może osłabiać działanie przeciwzakrzepowe pochodnych kumaryny (np. warfaryny), co wymaga ścisłego monitorowania INR i ewentualnej korekty dawki. Produkt zawiera 6,2 mmol potasu w aktywowanym worku, co wymaga ostrożności i regularnego monitorowania stężenia potasu u pacjentów stosujących diuretyki oszczędzające potas, inhibitory ACE, sartany oraz leki immunosupresyjne (takrolimus, cyklosporyna), ze względu na ryzyko hiperkaliemii.
amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, bilirubina, ceftriakson, cyklosporyna, dehydrogenaza mleczanowa, diuretyk oszczędzający potas, emulsja tłuszczowa, hemoglobina, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja analityczna, interakcja farmaceutyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, kompleks ceftriakson-wapń, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, NUMETA G13%E Preterm, olej oliwkowy, olej sojowy, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, pseudoaglutynacja, saturacja tlenem, spironolakton, takrolimus, triamteren, warfaryna, witamina K1, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Treonina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Treonina, aminokwas egzogenny, jest istotnym składnikiem mieszanin aminokwasów stosowanych w żywieniu pozajelitowym, np. w produktach Aminoven Infant 10% (4,40 g/1000 ml) oraz Nephrotect (8,20 g/1000 ml). Dane przedkliniczne wskazują na brak specyficznej toksyczności treoniny podawanej w ramach zrównoważonych mieszanin aminokwasów, co potwierdzają badania farmakologiczne i toksykologiczne dotyczące całych mieszanin. Nie stwierdzono istotnego ryzyka genotoksyczności, rakotwórczości ani toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, choć brak jest dedykowanych badań dla treoniny jako pojedynczego składnika. Toksyczność pojedynczych aminokwasów jest związana z zaburzeniem równowagi aminokwasowej, co rzadko występuje w dobrze skomponowanych mieszaninach. Badania tolerancji miejscowej, np. dla Nephrotect, również nie wykazały zagrożeń.
aminokwas egzogenny, Aminomel Nephro, Aminoven Infant, badanie toksykologiczne, dawka LD50, Finomel, Finomel Peri, fitoestrogen, genotoksyczność, Lipoflex peri, Lipoflex special, mieszanina aminokwasów, Multimel N4-550E, Nephrotect, NUMETA G13%E Preterm, Numeta G16%E, olej sojowy, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, treonina, trójkomorowy worek, żywienie pozajelitowe, β-sitosterol - Leksykon substancji czynnych
Ornityna – Dawkowanie i sposób podawania
Ornityna, stosowana głównie w terapii schorzeń wątroby, jest dostępna w różnych formach farmaceutycznych, z dawkowaniem dostosowanym do postaci, wskazań i stanu klinicznego pacjenta. Dożylne podanie L-ornityny L-asparaginianu (Hepa-Merz) zaleca się w dawce do 20 g/dobę (4 ampułki), z możliwością zwiększenia do 40 g/dobę w stanach przedśpiączkowych i śpiączce wątrobowej, przy maksymalnej szybkości infuzji 5 g/godzinę. Preparaty doustne, takie jak OptiHepan i Ornispar, podaje się w dawkach od 3 do 18 g/dobę, rozpuszczając saszetki w wodzie i przyjmując podczas lub po posiłku. W żywieniu pozajelitowym ornityna jest składnikiem preparatów aminokwasowych, np. Aminoplasmal Hepa – 10% (0,48 g ornityny/1000 ml), dawkowanym w zakresie 0,8-1,5 g aminokwasów/kg m.c./dobę, z maksymalną szybkością infuzji 0,1 g/kg m.c./godz., podawanym dożylnie do żyły centralnej. Preparaty dla noworodków i dzieci, takie jak NUMETA G13%E Preterm i Primene 10%, mają dawkowanie zależne od masy ciała, wieku i stanu klinicznego, z zaleceniem ciągłego podawania przez 24 godziny u wcześniaków i niemowląt.
aminoplasmal hepa, choroba podstawowa, infuzja do żyły centralnej, L-ornityna L-asparaginian, NUMETA G13%E Preterm, ornityna, ornityny chlorowodorek, płyn infuzyjny, preparat aminokwasowy, PRIMENE 10%, równowaga aminokwasowa, saszetka, schorzenie wątroby, śpiączka wątrobowa, stan kliniczny, stan przedśpiączkowy, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe