rozmiękczenie naskórka
Rozmiękczenie naskórka, określane medycznie jako maceracja, to proces zmiany struktury naskórka pod wpływem nadmiernej i długotrwałej ekspozycji na wilgoć. Dochodzi wówczas do zwiększonego wchłaniania wody przez komórki warstwy rogowej naskórka, prowadząc do osłabienia jego funkcji barierowej.
Nadmierne nawodnienie naskórka powoduje rozluźnienie połączeń międzykomórkowych, obrzęk keratynocytów oraz zaburzenie integralności lipidów międzykomórkowych. Skóra zmacerowana staje się biała, pomarszczona, miękka i bardziej podatna na uszkodzenia mechaniczne oraz inwazję drobnoustrojów, co znacząco zwiększa ryzyko infekcji.
Rozmiękczenie naskórka najczęściej występuje w przestrzeniach międzypalcowych, okolicach fałdów skórnych, pod opatrunkami okluzyjnymi oraz w miejscach narażonych na nadmierną potliwość. W praktyce klinicznej stanowi istotny problem w leczeniu ran przewlekłych, gdzie skóra otaczająca ranę jest narażona na działanie wysięku.
Postępowanie terapeutyczne obejmuje osuszanie zmacerowanych obszarów, stosowanie preparatów ochronnych zawierających substancje hydrofobowe (np. dimethicone, petrolatum, tlenek cynku) oraz w przypadku ran – odpowiedni dobór opatrunków o kontrolowanej absorpcji wysięku. W przypadku współistniejącej infekcji konieczne może być wdrożenie odpowiedniego leczenia przeciwgrzybiczego lub przeciwbakteryjnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Altażel Oceanic 10 mg/g
Lek Altażel Oceanic w postaci żelu zawiera octanowinian glinu w stężeniu 10 mg/g i może wywoływać miejscowe działania niepożądane, takie jak rumień, świąd oraz pieczenie skóry w miejscu aplikacji, które zwykle ustępują po zaprzestaniu stosowania. Długotrwałe lub nadmierne stosowanie preparatu może prowadzić do poważniejszych powikłań dermatologicznych, w tym maceracji skóry, odczynów rumieniowych, grudkowych oraz ziarninowych, co wymaga przerwania terapii i konsultacji lekarskiej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których istnieje ryzyko hiperalunimemii oraz hipofosfatemii, związanych z kumulacją jonów glinu i zaburzeniami metabolicznymi, co wymaga monitorowania stężenia glinu i ewentualnej suplementacji fosforanów.
absorpcja przezskórna, hiperaluminemia, hipofosfatemia, maceracja skóry, nadwrażliwość, nefrolog, neurotoksyczność, niewydolność nerek, octanowinian glinu, odczyn grudkowy, odczyn rumieniowy, odczyn ziarninowy, osłabienie mięśniowe, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan propylu, pieczenie skóry, powikłanie dermatologiczne, reakcja alergiczna, reakcja skórna miejscowa, rozmiękczenie naskórka, rumień, suplementacja fosforanów, świąd