zaburzenie transportu śluzowo-rzęskowego

Zaburzenie transportu śluzowo-rzęskowego (ang. mucociliary clearance disorder) to patologia polegająca na nieprawidłowym funkcjonowaniu mechanizmu oczyszczania dróg oddechowych. W warunkach fizjologicznych transport śluzowo-rzęskowy stanowi kluczowy element obrony przeciwbakteryjnej i przeciwwirusowej w układzie oddechowym.

Mechanizm ten opiera się na skoordynowanej pracy komórek rzęskowych wyściełających drogi oddechowe oraz warstwy śluzu, która wychwytuje patogeny i zanieczyszczenia. Rzęski, poruszając się w sposób zsynchronizowany, przesuwają śluz wraz z wychwytanymi zanieczyszczeniami w kierunku gardła, skąd może zostać odkrztuszony lub połknięty.

Zaburzenia transportu śluzowo-rzęskowego mogą mieć charakter wrodzony (jak w dyskinezji rzęsek pierwotnej czy mukowiscydozie) lub nabyty (w przebiegu przewlekłych stanów zapalnych, infekcji wirusowych, ekspozycji na dym tytoniowy). Konsekwencją tych zaburzeń jest zwiększona podatność na nawracające infekcje dróg oddechowych, przewlekły kaszel oraz stopniowe pogarszanie się funkcji płuc.

Diagnostyka obejmuje badania czynnościowe rzęsek (analiza częstotliwości uderzeń rzęsek), badania strukturalne (mikroskopia elektronowa) oraz testy genetyczne w przypadku podejrzenia wrodzonych przyczyn zaburzeń. Leczenie koncentruje się na poprawie drożności dróg oddechowych, odpowiednim nawodnieniu i stosowaniu leków mukolitycznych, a w przypadkach wtórnych – na leczeniu choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl