pedykulocyd
Pedykulocydy to substancje farmakologiczne przeznaczone do zwalczania wszawicy, pasożytniczej choroby wywoływanej przez wesz głowową (Pediculus humanus capitis), wesz łonową (Pthirus pubis) lub wesz odzieżową (Pediculus humanus corporis). Preparaty te działają bezpośrednio na pasożyty, doprowadzając do ich paraliżu i śmierci.
Wśród najczęściej stosowanych pedykulocydów wymienia się permetrynę, malation, fenotiazyna oraz iwermektynę. Mechanizmy działania tych związków różnią się między sobą – niektóre działają na układ nerwowy pasożytów, inne zakłócają procesy metaboliczne. Skuteczność pedykulocydów może być ograniczona ze względu na rosnącą oporność wszy na niektóre substancje aktywne.
Pedykulocydy występują w różnych postaciach farmaceutycznych: szamponów, płynów, lotionów, kremów i aerozoli. Ich stosowanie powinno być zgodne z zaleceniami producenta, a terapia często wymaga powtórzenia po 7-10 dniach w celu eliminacji pasożytów, które wylęgły się z jaj (gnid) opornych na pierwsze zastosowanie preparatu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Wszawica (pediculosis) to infestacja pasożytnicza wywoływana przez wszy: głowową (Pediculus humanus capitis), odzieżową (Pediculus humanus corporis) oraz łonową (Pthirus pubis). Wszy są obligatoryjnymi pasożytami zewnętrznymi człowieka, żywiącymi się krwią 2-6 razy dziennie, a ich ślina zawiera substancje przeciwkrzepliwe, takie jak inhibitory trombiny i czynnika Xa, które wywołują reakcję immunologiczną prowadzącą do intensywnego świądu. Cykl życiowy trwa około 15-20 dni, a dorosła samica może składać do 10 jaj dziennie. Wszy odzieżowe są wektorami poważnych chorób bakteryjnych, m.in. gorączki okopowej (Bartonella quintana), gorączki powrotnej (Borrelia recurrentis) i tyfusu (Rickettsia prowazekii), natomiast wszy głowowe, choć tradycyjnie uważane za niewektorowe, mogą przenosić patogeny, co wymaga dalszych badań. Ugryzienia wszy powodują zmiany skórne i wtórne infekcje bakteryjne, a masywne infestacje mogą prowadzić do anemii, zwłaszcza u osób z obniżoną odpornością.
antykoagulant, Bartonella quintana, Borrelia recurrentis, Candidatus Riesia pediculicola, dimetykon, dur endemiczny, dżuma, egzema, fenotryna, gnida, gorączka okopowa, gorączka powrotna, inhibitor czynnika Xa, inhibitor trombiny, iwermektyna, kanał chlorkowy, liszajec, malation, nimfa, pasożyt zewnętrzny, pedykulocyd, permetryna, reakcja nadwrażliwości, Rickettsia prowazekii, ropne zapalenie skóry, substancja przeciwkrzepliwa, tyfus, wszawica, wszawica głowowa, wszawica łonowa, wszawica odzieżowa, Yersinia pestis -
Leksykon chorób i schorzeń
Wszy odzieżowe (Pediculus humanus corporis) to pasożyty hematofagiczne bytujące głównie w szwach odzieży i pościeli, a na skórę gospodarza przemieszczają się jedynie w celu pobrania pokarmu. Diagnostyka opiera się na badaniu wzrokowym z użyciem szkła powiększającego, ze szczególnym uwzględnieniem szwów w okolicach pasa, pach, bielizny oraz miejsc przylegania odzieży do skóry. Dorosłe wszy mają długość 2,3-3,6 mm i są koloru szaro-białego lub jasnobrązowego. Charakterystyczne objawy kliniczne to intensywny świąd nasilający się nocą, drobne czerwone ukłucia, wysypka alergiczna, liniowe zadrapania oraz wtórne zakażenia bakteryjne. W przewlekłych przypadkach może wystąpić „skóra włóczęgi” (vagabond skin). Diagnostyka różnicowa obejmuje wszawicę głowową i łonową, świerzb, dermatofitozy oraz zapalenia skóry o różnej etiologii. Wspomagająco stosuje się lampę Wooda, badanie mikroskopowe oraz metody molekularne (PCR) w celu wykrycia patogenów przenoszonych przez wszy.
atopowe zapalenie skóry, badanie wzrokowe, Bartonella quintana, Borrelia recurrentis, choroba zakaźna, dermatofitoza, dur wysypkowy, gnidy, gorączka okopowa, gorączka powrotna, iwermektyna, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, lampa Wooda, lek przeciwhistaminowy, lupa, malation, mikroimmunofluorescencja, mikroskopia, nadzór epidemiologiczny, pasożyt, PCR, pedykulocyd, pyretryna, reakcja alergiczna, Rickettsia prowazekii, świąd, świerzb, wesz odzieżowa, wszawica głowowa, wszawica łonowa, zakażenie bakteryjne
