spowolniona perystaltyka jelit
Spowolniona perystaltyka jelit (hipoperystaltyka) to zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, charakteryzujące się zmniejszoną częstotliwością i siłą skurczów mięśniówki jelitowej. Stan ten prowadzi do opóźnionego pasażu treści pokarmowej przez przewód pokarmowy, co skutkuje szeregiem objawów ze strony układu trawiennego.
Etiologia spowolnionej perystaltyki jest wieloczynnikowa i może obejmować zaburzenia neurologiczne (neuropatia autonomiczna, uszkodzenie splotu mioenterycznego), miopatie (sklerodermia, amyloidoza), zaburzenia metaboliczne (hipokaliemia, hipomagnezemia), stosowanie leków (opioidy, leki antycholinergiczne, blokery kanału wapniowego), a także stany pooperacyjne (pooperacyjna niedrożność porażenna jelit). Często występuje jako powikłanie zabiegów chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej.
Objawy kliniczne obejmują wzdęcia, zaparcia, brak wypróżnień i gazów, nudności, wymioty oraz dyskomfort brzuszny. W ciężkich przypadkach może dojść do niedrożności porażennej jelit, która stanowi poważne powikłanie wymagające pilnej interwencji. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne (osłuchiwanie perystaltyki), badania obrazowe (RTG przeglądowe jamy brzusznej, TK, pasaż przewodu pokarmowego) oraz badania czynnościowe (manometria, elektromiografia).
Leczenie spowolnionej perystaltyki jelit zależy od przyczyny i może obejmować odstawienie leków hamujących motorykę, korektę zaburzeń elektrolitowych, wczesne uruchamianie pacjenta, farmakoterapię prokinetyczną (metoklopramid, itopryd, prukalopryd), stosowanie środków przeczyszczających oraz w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną. W ciężkich przypadkach niedrożności porażennej może być konieczne odbarczenie przewodu pokarmowego przy pomocy sondy nosowo-żołądkowej lub jelitowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sól sodowa sulfonowanej żywicy polistyrenowej – Przeciwwskazania stosowania
Sól sodowa sulfonowanej żywicy polistyrenowej, stosowana w preparacie Resonium A, jest wskazana do leczenia hiperkaliemii, jednak jej podawanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnie nie należy stosować jej u pacjentów z hipokaliemią (stężenie potasu w surowicy < 5 mmol/l), nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, niedrożnością jelit, a także u noworodków, zwłaszcza z atonią jelit. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego podawania z sorbitolem ze względu na ryzyko poważnych powikłań jelitowych, takich jak zwężenie przewodu pokarmowego, niedokrwienie, martwica i perforacja. Preparat zawiera znaczną ilość sodu (1400-1700 mg na dawkę 15 g), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów wymagających ograniczenia sodu, np. z ciężką niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym czy obrzękami.
atonia jelit, hiperkaliemia, hipokaliemia, leki alkalizujące, martwica jelit, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje, niedokrwienie jelit, niedrożność jelit, niewydolność serca, populacja pediatryczna, Resonium A, sól sodowa sulfonowanej żywicy polistyrenowej, sorbitol, spowolniona perystaltyka jelit, stężenie potasu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia połykania, zaburzenia przewodu pokarmowego, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Binatta 200 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Binatta) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także w stanach takich jak istotna depresja oddechowa, ostra lub ciężka astma oskrzelowa oraz hiperkapnia, ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodka oddechowego. Lek jest również przeciwwskazany przy niedrożności jelit lub podejrzeniu niedrożności porażennej, gdyż tapentadol hamuje perystaltykę przewodu pokarmowego. Ponadto, stosowanie leku jest zabronione w ostrym zatruciu alkoholem, lekami nasennymi, ośrodkowo działającymi opioidami oraz lekami psychotropowymi, ze względu na ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i nadmiernej sedacji.
agonista receptora opioidowego, astma oskrzelowa, benzodiazepina, choroba zapalna jelit, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, gabapentyna, hiperkapnia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, lek przeciwdrgawkowy, lek psychotropowy, nadwrażliwość na tapentadol, neuroleptyk, niedrożność jelit, niedrożność porażenna jelit, ośrodkowo działający lek przeciwbólowy, ostre zatrucie, perystaltyka przewodu pokarmowego, POChP, pregabalina, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zaparcie, reakcja alergiczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, spowolniona perystaltyka jelit, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, zaburzenie funkcji przewodu pokarmowego, zespół bezdechu sennego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – MST Continus 10 mg
Morfina w postaci tabletek powlekanych o zmodyfikowanym uwalnianiu MST Continus (dawki 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg, 200 mg) ma ściśle określone przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na siarczan morfiny lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (90 mg w tabletce 10 mg, 70 mg w 30 mg, 40 mg w 60 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. MST Continus jest przeciwwskazany w ostrym brzuchu, niedrożności porażennej jelit oraz opóźnionym opróżnianiu żołądka ze względu na ryzyko maskowania objawów i pogorszenia motoryki przewodu pokarmowego. Ponadto, ze względu na depresyjny wpływ na ośrodek oddechowy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką depresją oddechową, ciężką POChP oraz ciężką astmą oskrzelową. Ostre choroby wątroby również stanowią bezwzględne przeciwwskazanie z uwagi na ryzyko kumulacji morfiny i jej metabolitów oraz nasilenia działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej.
astma oskrzelowa, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, hiperkapnia, nadwrażliwość na morfinę, niedotlenienie, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja laktozy, opioid przeciwbólowy, opóźnione opróżnianie żołądka, ostra choroba wątroby, POChP, przewlekła choroba wątroby, siarczan morfiny, spowolniona perystaltyka jelit, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zespół bezdechu sennego, zespół ostrego brzucha - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Afenix
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Afenix (solifenacyna bursztynian) konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki w celu wykluczenia innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroby nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy najpierw wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, maksymalna dawka 5 mg/dobę), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów w skali Childa-Pugha, maksymalna dawka 5 mg/dobę), a także u osób przyjmujących silne inhibitory CYP3A4. U pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT (np. zespół wydłużonego QT, hipokaliemia) obserwowano wydłużenie QT i torsade de pointes, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
bisfosfonian, brak laktazy, choroba nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomiczna, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pęcherz neurogeniczny, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, solifenacyna, solifenacyna bursztynianu, spowolniona perystaltyka jelit, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu