nasycenie pierwszego przejścia
Nasycenie pierwszego przejścia (ang. first-pass saturation) to koncepcja farmakokinetyczna odnosząca się do stopnia, w jakim lek jest metabolizowany podczas pierwszego przejścia przez wątrobę, zanim dotrze do krążenia ogólnoustrojowego.
Zjawisko to jest szczególnie istotne w przypadku leków podawanych drogą doustną, które po wchłonięciu z przewodu pokarmowego trafiają przez żyłę wrotną do wątroby. W przypadku wysokiego efektu pierwszego przejścia, znaczna część dawki leku może zostać zmetabolizowana, co prowadzi do zmniejszonej biodostępności substancji czynnej.
Nasycenie pierwszego przejścia występuje, gdy enzymy wątrobowe odpowiedzialne za metabolizm leku zostają wysycone przy wyższych dawkach, co może prowadzić do nieproporcjonalnego wzrostu stężenia leku we krwi w stosunku do zwiększonej dawki. Zjawisko to ma istotne znaczenie kliniczne przy ustalaniu dawkowania i monitorowaniu stężenia leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Agomelatyna, podawana doustnie w dawce 25 mg, charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem (≥80%), jednak jej całkowita dostępność biologiczna jest niska (<5%) z dużą zmiennością międzyosobniczą. Czynniki takie jak płeć, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych oraz palenie tytoniu wpływają na biodostępność leku. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a ekspozycja na lek rośnie proporcjonalnie do dawki w zakresie terapeutycznym. Objętość dystrybucji wynosi około 35 litrów, a agomelatyna wiąże się z białkami osocza w 95%. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się podwojenie wolnej frakcji leku. Pokarm nie wpływa istotnie na biodostępność, choć posiłek bogatotłuszczowy zwiększa zmienność parametrów farmakokinetycznych.
agomelatyna, białko osocza, biotransformacja, dostępność biologiczna, doustny środek antykoncepcyjny, dystrybucja leku, ekspozycja ogólnoustrojowa, izoenzym CYP1A2, izoenzymy CYP, klasyfikacja Child-Pugh, klirens leku, marskość wątroby, metabolit w moczu, nasycenie pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pochodne demetylowe, pole pod krzywą stężenia, stężenie agomelatyny w osoczu, szlak metaboliczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza -
Leksykon leków
Agomelatyna w dawce 25 mg charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem doustnym (≥80%), jednak jej dostępność biologiczna jest niska (<5%) i wykazuje znaczną zmienność międzyosobniczą. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a ekspozycja na lek rośnie proporcjonalnie do dawki w zakresie terapeutycznym, z efektem nasycenia pierwszego przejścia przy wyższych dawkach. Płeć, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych oraz palenie tytoniu wpływają na biodostępność agomelatyny. Spożycie pokarmu nie modyfikuje istotnie farmakokinetyki, choć posiłek bogatotłuszczowy zwiększa zmienność parametrów. Objętość dystrybucji wynosi około 35 l, a lek wiąże się z białkami osocza w 95%, co pozostaje stałe niezależnie od stężenia, wieku czy zaburzeń nerek, natomiast u pacjentów z niewydolnością wątroby obserwuje się podwojenie wolnej frakcji leku.
AUC, Cmax, dostępność biologiczna, doustny środek antykoncepcyjny, droga eliminacji, dysfagia, hydroksylowane pochodne, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP2C9, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, nasycenie pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, stężenie maksymalne, szlak metaboliczny, wchłanianie doustne, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza
