oporność na IVIG

Oporność na IVIG (dożylne immunoglobuliny) to zjawisko kliniczne, w którym pacjent nie reaguje odpowiednio na standardową terapię immunoglobulinami. Najczęściej problem ten obserwuje się w chorobach autoimmunologicznych, małopłytkowości immunologicznej, zespole Kawasakiego oraz pierwotnych i wtórnych niedoborach odporności.

Mechanizmy oporności na IVIG są złożone i mogą obejmować: obecność wysokiego miana autoprzeciwciał, zaburzenia receptorów Fc na komórkach efektorowych, polimorfizmy genów kodujących receptory Fc, zwiększoną degradację immunoglobulin czy niewystarczające dawkowanie. W przypadku małopłytkowości immunologicznej oporność obserwuje się u około 20-30% pacjentów.

Postępowanie w przypadku oporności na IVIG obejmuje zwiększenie dawki, dodanie glikokortykosteroidów, zastosowanie alternatywnych terapii immunomodulujących (rituximab, inhibitory TNF-α), a w wybranych przypadkach rozważenie splenektomii. Ważna jest identyfikacja czynników predykcyjnych oporności, które mogą pomóc w dostosowaniu terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl