nieżyt górnych dróg oddechowych

Nieżyt górnych dróg oddechowych to stan zapalny obejmujący błonę śluzową nosa, gardła, krtani i tchawicy. Jest najczęściej wywoływany przez infekcje wirusowe, rzadziej bakteryjne, a także może mieć podłoże alergiczne. Typowe objawy obejmują katar, ból gardła, kaszel, chrypkę oraz uczucie zatkanego nosa.

W przypadku etiologii wirusowej, która stanowi około 80-90% przypadków, dominują rhinowirusy, koronawirusy, wirusy grypy i paragrypy. Leczenie ma głównie charakter objawowy i obejmuje odpoczynek, nawodnienie, leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Antybiotyki są wskazane wyłącznie przy potwierdzonym zakażeniu bakteryjnym lub powikłaniach infekcji wirusowej.

Diagnostyka różnicowa nieżytu górnych dróg oddechowych powinna uwzględniać ostre zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie oskrzeli czy początkową fazę chorób zakaźnych. U pacjentów z nawracającymi epizodami nieżytu należy rozważyć podłoże alergiczne lub niedobory odporności. Powikłania nieleczonego nieżytu mogą obejmować zapalenie zatok, ucha środkowego lub dolnych dróg oddechowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl