pomostowanie naczyń płucnych
Pomostowanie naczyń płucnych (ang. pulmonary artery bypass) to zabieg kardiochirurgiczny stosowany w leczeniu złożonych wad wrodzonych serca oraz niektórych nabytych chorób naczyń płucnych. Procedura polega na utworzeniu alternatywnej drogi przepływu krwi do krążenia płucnego, omijając niedrożne lub zwężone odcinki tętnic płucnych.
Wskazania do zabiegu obejmują głównie stenozę tętnic płucnych, atrezję tętnicy płucnej z zachowaną przegrodą międzykomorową, zespół Fallota z hipoplazją tętnic płucnych oraz niektóre przypadki nadciśnienia płucnego. Zabieg wykonuje się z wykorzystaniem krążenia pozaustrojowego, a jako materiał do pomostowania stosuje się najczęściej homografty, protezy naczyniowe lub autologiczne fragmenty żyły lub osierdzia.
Pomostowanie naczyń płucnych może być wykonywane jako procedura samodzielna lub jako element złożonej korekcji wad wrodzonych serca. Skuteczność zabiegu zależy od anatomii wady, wieku pacjenta oraz doświadczenia zespołu kardiochirurgicznego. Długoterminowe wyniki są zazwyczaj dobre, choć pacjenci wymagają regularnej kontroli kardiologicznej ze względu na możliwość wystąpienia restenozy pomostów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Podtlenek azotu – Przeciwwskazania stosowania
Podtlenek azotu (N₂O) jest stosowany w anestezjologii i analgezji, dostępny w postaci czystej (100%) lub w mieszaninie 50%/50% z tlenem (np. Entonox, Kalinox). Ze względu na szybkie przenikanie do przestrzeni gazowych w organizmie, jego stosowanie jest przeciwwskazane w stanach takich jak odma opłucnowa, odma osierdziowa, ciężka rozedma, zatory gazowe, urazy głowy, niedrożność jelit, choroba dekompresyjna, po zabiegach okulistycznych z użyciem gazów dogałkowych oraz w przypadku podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego. Ponadto, N₂O jest przeciwwskazany u pacjentów z niedoborem witaminy B12 lub kwasu foliowego, chorobami neurologicznymi (np. stwardnienie rozsiane), schorzeniami kardiologicznymi (niewydolność serca, wrodzone wady serca, nadciśnienie płucne), chorobami układu oddechowego wymagającymi wentylacji 100% tlenem, a także u pacjentów z ograniczoną świadomością lub zaburzoną współpracą. Stosowanie podtlenku azotu bez dodatku tlenu (<30%) oraz przez okres dłuższy niż 24 godziny jest niewskazane ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy.
anestezjologia i analgezja, choroba alkoholowa, choroba dekompresyjna, choroba obturacyjna płuc, encefalografia powietrzna, krążenie pozaustrojowe, męczliwość mięśni, metotreksat, nadciśnienie płucne, niedobór kwasu foliowego, niedobór witaminy B12, niedrożność jelit, niewydolność serca, nieżyt górnych dróg oddechowych, odma opłucnowa, odma osierdziowa, operacja ucha środkowego, podtlenek azotu, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, pomostowanie aortalno-wieńcowe, pomostowanie naczyń płucnych, porfiria, przerost migdałków, psychoza, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli, saturacja tlenem, splątanie, stwardnienie rozsiane, uraz głowy, uraz szczękowo-twarzowy, uraz twarzy, wrodzona wada serca, wzdęcie brzucha, zaburzenie czynności serca, zaburzenie kontroli zachowania, zaburzenie odporności, zator gazowy, znieczulenie zewnątrzoponowe