lidokaina chlorowodorek jednowodny
Lidokaina chlorowodorek jednowodny (Lidocaini hydrochloridum monohydricum) to lek z grupy aminoamidowych środków znieczulających miejscowo. Związek ten blokuje kanały sodowe w błonie komórkowej neuronów, hamując powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych, co prowadzi do miejscowego znieczulenia.
Substancja jest szeroko stosowana w praktyce klinicznej do znieczuleń nasiękowych, powierzchniowych i przewodowych. Lidokaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (zwykle 2-5 minut) i średnim czasem trwania efektu (około 1-2 godziny). W stomatologii i mniejszych zabiegach chirurgicznych często stosuje się roztwory 1-2% lidokainy, czasem z dodatkiem adrenaliny, która wydłuża czas działania i zmniejsza krwawienie.
Lidokaina jest również wykorzystywana jako lek antyarytmiczny klasy Ib w zaburzeniach rytmu serca, szczególnie w arytmiach komorowych. Może być podawana dożylnie w nagłych przypadkach, choć obecnie w kardiologii jej znaczenie zmniejszyło się na rzecz innych leków antyarytmicznych.
Należy pamiętać o możliwych działaniach niepożądanych lidokainy, które są zazwyczaj związane z jej przedawkowaniem lub przypadkowym podaniem donaczyniowym. Obejmują one objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (drętwienie języka, zawroty głowy, drgawki) oraz układu sercowo-naczyniowego (hipotensja, bradykardia, zaburzenia przewodzenia).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaini hydrochloridum Noridem 10 mg/ml
Lidocaini hydrochloridum Noridem to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml (1% w/v), stosowany w znieczuleniu miejscowym i regionalnym u pacjentów dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2. roku życia. Preparat dostępny jest w ampułkach o pojemnościach 2 ml, 5 ml, 10 ml i 20 ml, zawierających odpowiednio 20 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg lidokainy chlorowodorku. Roztwór ma pH 5,00-7,00 oraz osmolalność 270-310 mOsm/kg, a każdy mililitr zawiera 0,117-0,12 mmol sodu (2,7-2,75 mg), co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodu w diecie. Stosowanie u dzieci poniżej 2. roku życia wymaga szczególnej ostrożności i dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka ze względu na ograniczone dane kliniczne. Lidokaina, jako lek z grupy amidów, znajduje szerokie zastosowanie w różnych technikach anestezjologicznych, takich jak znieczulenie nasiękowe, przewodowe, przykręgowe (blokady nerwów rdzeniowych), nerwów obwodowych oraz splotów nerwowych. Preparat jest wykorzystywany zarówno w krótkotrwałych zabiegach chirurgicznych, jak i procedurach diagnostycznych oraz terapeutycznych. Dobór techniki znieczulenia i dawki powinien być indywidualizowany, uwzględniając stan kliniczny pacjenta, rodzaj i zakres planowanej procedury, aby zapewnić optymalne bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
lek miejscowo znieczulający, Lidocaini hydrochloridum, lidokaina chlorowodorek, lidokaina chlorowodorek jednowodny, populacja pediatryczna, roztwór do wstrzykiwań, technika anestezjologiczna, znieczulenie miejscowe i regionalne, znieczulenie nerwów obwodowych, znieczulenie przewodowe, znieczulenie splotów nerwowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mydrane (0,2 mg + 3,1 mg + 10 mg)/ml
Mydrane to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu substancji czynnych: 0,2 mg tropikamidu, 3,1 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 10 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego na 1 ml. Standardowa dawka 0,2 ml dostarcza odpowiednio 0,04 mg tropikamidu, 0,62 mg fenylefryny i 2 mg lidokainy. Roztwór charakteryzuje się pH 6,9-7,5 oraz osmolalnością 290-350 mOsmol/kg, jest klarowny, nieznacznie brązowawo-żółty i wolny od widocznych cząstek. Substancje pomocnicze obejmują m.in. chlorek sodu (0,59 mg/dawka), fosforany buforowe oraz disodu edetynian. Produkt przeznaczony jest do jednorazowego, sterylnego podania dokomorowego podczas operacji zaćmy, w dawce 0,2 ml, przez chirurga okulistę, z zastosowaniem jałowej igły z filtrem 5 μm i odpowiedniej kaniuli do przedniej komory oka.
bufor fosforanowy, chirurg okulista, fenylefryna chlorowodorek, igła z filtrem, interakcja farmaceutyczna, komora przednia oka, lidokaina chlorowodorek jednowodny, nacięcie główne, niezgodność farmaceutyczna, operacja zaćmy, przednia komora oka, regulator osmotyczności, rozpuszczalnik, roztwór do wstrzykiwań, sodu chlorek, substancja chelatująca, substancja czynna, substancja pomocnicza, tropikamid, wstrzyknięcie dokomorowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Lignocainum hydrochloricum WZF 1% (10 mg/ml) jest roztworem do wstrzykiwań stosowanym szeroko w anestezjologii i kardiologii. W zakresie znieczulenia regionalnego preparat znajduje zastosowanie w znieczuleniu nasiękowym, blokadach nerwów, pni nerwowych, splotów nerwowych, a także w znieczuleniu podpajęczynówkowym i zewnątrzoponowym. Wskazania obejmują procedury chirurgiczne w dziedzinach takich jak chirurgia ogólna, urologia, ortopedia, ginekologia i położnictwo. Ponadto lidokaina jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przedwczesnych skurczów komorowych i częstoskurczu komorowego, szczególnie w przebiegu ostrego zawału mięśnia sercowego oraz zatrucia glikozydami nasercowymi. Preparat dostępny jest w ampułkach 2 ml (20 mg substancji czynnej) oraz fiolkach 20 ml (200 mg substancji czynnej), zawierając 2,75 mg sodu na ml roztworu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu.
analgezja multimodalna, analgezja prewencyjna, arytmia komorowa, blokada nerwu, blokada pnia nerwowego, blokada splotu nerwowego, bloker kanału sodowego, ból neuropatyczny, ból okołooperacyjny, częstoskurcz komorowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lidokaina, lidokaina chlorowodorek, lidokaina chlorowodorek jednowodny, ostry zawał mięśnia sercowego, przedwczesny skurcz komorowy, zatrucie glikozydami nasercowymi, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Depo-Medrol z Lidokainą (40 mg + 10 mg)/ml
Depo-Medrol z Lidokainą to zawiesina do wstrzykiwań zawierająca 40 mg metyloprednizolonu octanu oraz 10 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego w 1 ml, przeznaczona do krótkotrwałego, miejscowego stosowania jako terapia uzupełniająca w ostrych epizodach i zaostrzeniach schorzeń reumatologicznych oraz stanów zapalnych tkanek miękkich. Wskazania obejmują m.in. reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie błony maziowej w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów, pourazową chorobę zwyrodnieniową, ostre i podostre zapalenie kaletki maziowej, zapalenie nadkłykcia, ostre nieswoiste zapalenie pochewki ścięgna oraz ostre dnawe zapalenie stawów. Preparat znajduje także zastosowanie w leczeniu guzów torbielowatych, zapaleń rozcięgien i ganglionów. Podanie miejscowe (iniekcje dostawowe, okołostawowe lub do tkanek miękkich) umożliwia szybkie zmniejszenie stanu zapalnego i dolegliwości bólowych, a obecność lidokainy redukuje dyskomfort związany z iniekcją.
choroba autoimmunologiczna, choroba Dupuytrena, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, dysfagia, fizykoterapia, ganglion, glikokortykosteroid, iniekcja dostawowa, kwas moczowy, lek przeciwbólowy, lidokaina chlorowodorek jednowodny, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, metyloprednizolon octan, pourazowa choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rozcięgno podeszwowe, torbiel galaretowata, zanik tkanek, zapalenie błony maziowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie nadkłykcia, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rozcięgna, zapalenie ścięgna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml
Lidocaini hydrochloridum Noridem w stężeniu 20 mg/ml (2% w/v) jest wskazany do znieczulenia miejscowego i regionalnego u pacjentów powyżej 2. roku życia oraz do leczenia ciężkiego, zagrażającego życiu częstoskurczu komorowego i tachyarytmii. Preparat dostępny jest w formie przezroczystego roztworu do wstrzykiwań o pH 5,00-7,00 i osmolalności 270-310 mOsm/kg, zawierającego 21,32 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego na ml (odpowiadające 20 mg lidokainy chlorowodorku). Ampułki dostępne są w pojemnościach 2 ml (40 mg), 5 ml (100 mg), 10 ml (200 mg) oraz 20 ml (400 mg). Preparat zawiera również 0,083–0,0892 mmol sodu na ml (1,9–2,05 mg sodu/ml), co należy uwzględnić w kontekście stanu klinicznego pacjenta.
ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy, funkcja oddechowa, intensywna terapia, kardiologia, Lidocaini hydrochloridum, lidokaina chlorowodorek, lidokaina chlorowodorek jednowodny, monitorowanie czynności serca, osmolalność, roztwór do wstrzykiwań, sprzęt reanimacyjny, tachyarytmia, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie miejscowe i regionalne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Depo-Medrol z Lidokainą (40 mg + 10 mg)/ml
Depo-Medrol z Lidokainą jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metyloprednizolon, lidokainę lub substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (8,7 mg/ml), który stanowi zagrożenie szczególnie dla wcześniaków i noworodków. Preparatu nie należy podawać dooponowo, donaczyniowo, domięśniowo, nadtwardówkowo ani do struktur głowy ze względu na ryzyko poważnych powikłań neurologicznych i systemowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z układowymi zakażeniami grzybiczymi, gdyż metyloprednizolon może nasilać przebieg infekcji poprzez działanie immunosupresyjne.
alkohol benzylowy, choroba autoimmunologiczna, ciśnienie śródczaszkowe, Depo-Medrol z Lidokainą, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, gruźlica, hiperglikemia, infekcja bakteryjna, leki miejscowo znieczulające amidowe, lidokaina chlorowodorek jednowodny, metyloprednizolon octan, nadciśnienie, nadwrażliwość na glikokortykosteroidy, niewydolność wątroby, osteoporoza, podanie donaczyniowe, podanie dooponowe, podanie nadtwardówkowe, przestrzeń podpajęczynówkowa, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia rytmu serca, zakażenie grzybicze układowe, zwój klinowo-podniebienny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lidocaini hydrochloridum Noridem 10 mg/ml
Lidokaina chlorowodorek, należąca do amidowych leków miejscowo znieczulających (kod ATC: N01BB02), działa poprzez blokadę kanałów sodowych w błonach komórkowych włókien nerwowych, co prowadzi do zmniejszenia ich pobudliwości i zahamowania przewodnictwa nerwowego. Mechanizm ten polega na wewnątrzkomórkowym wiązaniu lidokainy z receptorami kanałów sodowych, co spowalnia generowanie potencjału czynnościowego. Skuteczność leku jest ściśle zależna od pKa oraz pH środowiska, przy czym obniżone pH w tkankach zapalnych osłabia działanie znieczulające. Lidokaina blokuje kolejno czucie bólu, temperatury, dotyku i ucisku, a czas działania miejscowego wynosi od 30 minut do 3 godzin, co jest istotne przy planowaniu procedur medycznych. Ponadto, lek wykazuje słabe działanie parasympatykolityczne oraz dwufazowy wpływ na naczynia krwionośne – w niskim stężeniu działa jako wazokonstryktor, a w wyższym jako wazodilatator.
blokada czuciowa, blokada przewodnictwa, błona komórkowa, błona włókna nerwowego, działanie parasympatykolityczne, działanie wazodilatacyjne, działanie znieczulające miejscowe, farmakokinetyka lidokainy, hamowanie przewodnictwa nerwowego, kanał sodowy, lek miejscowo znieczulający o budowie amidowej, lidokaina chlorowodorek jednowodny, napięcie naczynia krwionośnego, osmolalność, potencjał czynnościowy, przepływ kationów, stan zapalny tkanki, układ bodźcotwórczo-przewodzący serca, wazokonstryktor - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (20 mg + 0,025 mg)/ml
Preparat Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 0,025 mg noradrenaliny winianu na 1 ml. Maksymalna jednorazowa dawka lidokainy z noradrenaliną dla dorosłych pacjentów w dobrym stanie ogólnym wynosi 500 mg, nie przekraczając 7 mg/kg masy ciała. Preparat stosowany jest w znieczuleniu regionalnym, w stężeniach od 0,5% do 2%, zarówno w znieczuleniu nasiękowym, jak i blokadach pni i splotów nerwowych. Noradrenalina spowalnia wchłanianie lidokainy, co wydłuża i wzmacnia efekt miejscowego znieczulenia. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, uwzględniając masę ciała i stan ogólny pacjenta.
blokada nerwowa, blokada splotu nerwowego, czynności życiowe, dawka lidokainy, lidokaina chlorowodorek jednowodny, noradrenalina, noradrenalina winian, przedawkowanie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, wchłanianie leku, znieczulenie, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dezaftan med
Produkt leczniczy Dezaftan med, aerozol do stosowania w jamie ustnej o stężeniu 2,9 mg + 1,96 mg + 25,6 mg/ml, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zapaleniem gardła i towarzyszącą gorączką utrzymującą się przez kilka dni, a także przy bólu gardła z objawami takimi jak gorączka, zawroty głowy, nudności czy wymioty. Stosowanie produktu nie powinno przekraczać 5 dni; brak poprawy wymaga konsultacji lekarskiej, gdyż nawracające afty mogą wskazywać na poważną chorobę podstawową. Obecność lidokainy chlorowodorku jednowodnego niesie ryzyko zaburzeń połykania i zmniejszonej wrażliwości na ciepło, co zwiększa ryzyko oparzeń jamy ustnej i gardła. Zaleca się unikanie spożywania pokarmów i napojów bezpośrednio po aplikacji oraz zachowanie ostrożności przy gorących potrawach, a także poinformowanie pacjenta o potencjalnym ryzyku.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Lidokaina chlorowodorku jednowodnego (LIGNOCAINUM HYDROCHLORICUM WZF 1%, 10 mg/ml) może być stosowana u kobiet w ciąży jedynie w wyjątkowych przypadkach, gdy korzyści przewyższają ryzyko, zwłaszcza w okresie organogenezy. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ciężarnych. Podczas porodu lidokaina przenika przez łożysko i może wywoływać objawy toksyczności u matki i płodu, w tym bradykardię u około 30% płodów przy blokadzie okołoszyjkowej oraz zaburzenia czynności serca płodu. Znieczulenie może także obniżać ciśnienie tętnicze matki i hamować czynność skurczową macicy, co może prowadzić do przedłużenia porodu. Wskazane jest stałe monitorowanie tętna płodu oraz ostrożna ocena korzyści i ryzyka w szczególnych sytuacjach położniczych, takich jak poród przedwczesny, zatrucie ciążowe czy stan zagrożenia płodu.
blokada okołoszyjkowa, bradykardia, czynność skurczowa macicy, działanie teratogenne, hipotensja, hipotonia mięśniowa, lidokaina chlorowodorek jednowodny, nadciśnienie tętnicze, napięcie mięśniowe, organogeneza, poród przedwczesny, przenikanie przez łożysko, środek znieczulający miejscowo, wewnątrzmaciczne zagrożenie płodu, zatrucie ciążowe, znieczulenie okołoszyjkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Instillido 20 mg/ml
Lidokaina chlorowodorek, stosowana miejscowo w formie żelu Instillido o stężeniu 20,1 mg/ml (21,5 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego), wykazuje specyficzną farmakokinetykę po aplikacji na błony śluzowe. Wchłanianie lidokainy zależy od stężenia, całkowitej dawki, miejsca podania, czasu ekspozycji oraz stanu błony śluzowej, przy czym uszkodzenia błony i zabiegi rozszerzające cewkę moczową zwiększają absorpcję. Po podaniu do nienaruszonej cewki moczowej i pęcherza moczowego, stężenia we krwi pozostają niskie przy dawkach do 800 mg, co minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych i toksyczności.
absorpcja, błona śluzowa, cewka moczowa, farmakokinetyka, farmakokinetyka lidokainy, fizjologia, krwiobieg, lidokaina chlorowodorek jednowodny, pęcherz moczowy, rana powierzchniowa, rozszerzanie cewki moczowej, środek znieczulający miejscowo, substancja czynna, toksyczność leku, uszkodzenie błony śluzowej, wchłanianie leku, wchłanianie przez błony śluzowe, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dicloratio (75 mg + 20 mg)/2 ml
Dicloratio w postaci roztworu do wstrzykiwań (75 mg diklofenaku sodowego + 20 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego na 2 ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz czasu stosowania. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka oraz niewielkie krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do anemii. Często występują również niestrawność, wzdęcia, skurcze i ból brzucha oraz wrzody żołądka, czasem z krwawieniem i perforacją. Wśród działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego dominują bóle głowy, zawroty głowy, senność, pobudzenie i zmęczenie. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, języka, obrzęk wewnątrzkrtaniowy, duszność, wstrząs), a także uszkodzenia wątroby i nerek, wymagające regularnego monitorowania funkcji tych narządów.
anemia hemolityczna, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, diklofenak sodowy, lidokaina chlorowodorek jednowodny, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia krwi, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona