Dawkowanie i sposób podawania
Lidocaini hydrochloridum Noridem 10 mg/ml

Lidocaini hydrochloridum Noridem to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml (10,66 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego/ml) dostępny w ampułkach 2 ml, 5 ml, 10 ml i 20 ml. Dawkowanie jest indywidualizowane, z maksymalną dawką 4,5 mg/kg masy ciała (do 300 mg) bez wazokonstryktora oraz 7 mg/kg (do 500 mg) z dodatkiem epinefryny (stężenie 1:100 000 do 1:200 000). Stosuje się różne stężenia i objętości w zależności od rodzaju znieczulenia: nasiękowe (0,5–1%, do 300 mg), blokady nerwów (1–2%, do 500 mg z epinefryną), zewnątrzoponowe (1–2%, do 500 mg z epinefryną), podpajęczynówkowe (1,5 lub 5% w 7,5% glukozie, 1–2 ml, do 100 mg) oraz dożylne znieczulenie regionalne (0,25–0,5%, objętości do 100 ml). U dzieci dawki są mniejsze (max 5 mg/kg, do 7 mg/kg z epinefryną), z preferencją niższych stężeń u najmłodszych, a u osób starszych i pacjentów z niewydolnością narządową konieczne jest dostosowanie dawki ze względu na zmniejszony klirens i ryzyko kumulacji leku.

Dawkowanie i sposób podawania leku Lidocaini hydrochloridum Noridem

Produkt leczniczy Lidocaini hydrochloridum Noridem, 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań jest dostępny w ampułkach o pojemności 2 ml (20 mg), 5 ml (50 mg), 10 ml (100 mg) i 20 ml (200 mg). Każdy mililitr roztworu zawiera 10,66 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 10 mg lidokainy chlorowodorku. Dawkowanie produktu musi być dostosowane indywidualnie do pacjenta, z uwzględnieniem szczególnych grup chorych.1

Dawkowanie u dorosłych

Przy wstrzyknięciu w tkanki o znacznym stopniu wchłaniania ogólnoustrojowego, bez stosowania leku wazokonstrykcyjnego, pojedyncza dawka lidokainy chlorowodorku jednowodnego nie powinna przekraczać 4,5 mg/kg masy ciała (maksymalnie 300 mg). W przypadku jednoczesnego podania z lekiem wazokonstrykcyjnym, maksymalna jednorazowa dawka wynosi 7 mg/kg masy ciała (maksymalnie 500 mg).2

W celu wydłużenia znieczulenia lidokainę można stosować w połączeniu z lekiem wazokonstrykcyjnym, np. epinefryną. Dodatek epinefryny wykazuje przydatność kliniczną w stężeniu 1:100 000 do 1:200 000.3

Dawkowanie w poszczególnych typach znieczulenia

Rodzaj znieczulenia Stężenie roztworu Dawka u dorosłych (70 kg) Maksymalna dawka
Znieczulenie nasiękowe 0,5–1% 300 mg 500 mg z epinefryną
Blokada dużych pni nerwowych 1–2% 30–50 ml 500 mg z epinefryną
Blokada małych pni nerwowych 1% 5–20 ml 200 mg
Znieczulenie zewnątrzoponowe 1–2% 15–30 ml 500 mg z epinefryną
Znieczulenie podpajęczynówkowe 1,5 lub 5% w 7,5% glukozy 1–2 ml 100 mg
Dożylne znieczulenie regionalne (IVRA) – kończyna górna 0,5% 40 ml
Dożylne znieczulenie regionalne (IVRA) – kończyna dolna 0,25% 50–100 ml

4

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie u dzieci jest ustalane indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała oraz rodzaj zabiegu. Maksymalna dawka u dzieci wynosi 5 mg/kg masy ciała. Przy zastosowaniu lidokainy z dodatkiem epinefryny można podać do 7 mg/kg masy ciała.5

U dzieci z dużą masą ciała często konieczne jest zmniejszenie dawki, którą należy ustalać w oparciu o wzorcową masę ciała. U najmłodszych pacjentów zaleca się zastosowanie roztworu o niższym stężeniu (0,5%), natomiast dla uzyskania pełnej blokady ruchowej może być konieczne zastosowanie stężenia 1%.6

Uwaga: Lidokainę należy stosować ostrożnie u dzieci poniżej 2. roku życia, ze względu na ograniczoną ilość dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności produktu w tej grupie wiekowej.7

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie należy obliczać indywidualnie, uwzględniając wiek i masę ciała. Należy pamiętać, że wraz z wiekiem może zmniejszać się rzut serca i wątrobowy przepływ krwi, co skutkuje zmniejszonym klirensem lidokainy – w takich przypadkach dostosowanie dawki jest niezbędne.8

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Modyfikacja dawkowania jest konieczna w następujących przypadkach:9

  • Pacjenci w złym stanie ogólnym – zmniejszenie dawki
  • Pacjenci z ograniczoną zdolnością wiązania białka (np. w wyniku niewydolności nerek, niewydolności wątroby, nowotworu, ciąży) – zmniejszenie dawki
  • Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek – konieczność dostosowania dawki ze względu na wydłużony okres półtrwania lidokainy10
  • Pacjenci z chorobami wątroby – redukcja dawki ze względu na spowolniony metabolizm wątrobowy i zmniejszoną syntezę białek, co skutkuje ograniczeniem wiązania z białkami leku11
  • Pacjenci z niewydolnością serca – zmniejszenie dawki, choć miejscowa lub regionalna blokada nerwu może być metodą znieczulenia z wyboru12
  • Pacjentki w ciąży – modyfikacja dawkowania w zależności od rodzaju znieczulenia; w pierwszym trymestrze należy unikać regionalnych bloków wymagających dużych dawek, a w późnym okresie ciąży może być konieczne zmniejszenie dawki ze względu na zmiany anatomiczne i fizjologiczne13

Sposób podawania

Lidocaini hydrochloridum Noridem może być podawany różnymi drogami w zależności od rodzaju znieczulenia:14

  • Znieczulenie nasiękowe: podanie śródskórne, domięśniowe, podskórne lub podśluzówkowe
  • Znieczulenie regionalne: podanie okołonerwowe (wstrzyknięcie w okolice nerwów obwodowych)
  • Znieczulenie centralne: podanie zewnątrzoponowe lub podpajęczynówkowe
  • Znieczulenie dożylne: odcinkowe znieczulenie dożylne (blokada Biera)

Uwaga: Każdą procedurę znieczulenia powinien wykonywać wyłącznie personel odpowiednio przeszkolony w zakresie techniki znieczulania.15

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl