odruch Moro
Odruch Moro to jeden z podstawowych odruchów neurologicznych niemowląt, obecny od momentu narodzin do około 4-6 miesiąca życia. Pojawia się jako reakcja na nagłą zmianę położenia ciała, głośny dźwięk lub inny niespodziewany bodziec. Prawidłowy odruch Moro charakteryzuje się symetrycznym odwiedzeniem i wyprostowaniem kończyn górnych z rozpostartem dłoni, a następnie przywodzeniem kończyn do linii środkowej ciała w geście przypominającym obejmowanie.
Badanie odruchu Moro stanowi istotny element oceny neurologicznej noworodka i niemowlęcia. Jego brak, asymetria lub utrzymywanie się powyżej 6 miesiąca życia może wskazywać na zaburzenia neurologiczne, w tym uszkodzenie splotu ramiennego, złamania obojczyka, porażenie mózgowe lub inne nieprawidłowości rozwojowe układu nerwowego.
W praktyce klinicznej ocena odruchu Moro jest częścią standardowego badania neurologicznego niemowląt oraz elementem skal oceny rozwoju psychoruchowego. Pediatrzy i neurolodzy dziecięcy zwracają uwagę nie tylko na obecność odruchu, ale również na jego symetrię, intensywność oraz prawidłowy czas wygaszania, co dostarcza cennych informacji o dojrzewaniu układu nerwowego dziecka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Urazy splotu ramiennego – Objawy
Uraz splotu ramiennego obejmuje uszkodzenie nerwów od rdzenia kręgowego do kończyny górnej, z objawami zależnymi od lokalizacji i stopnia uszkodzenia. Lekkie urazy, takie jak neuropraksja, często występują w sportach kontaktowych i objawiają się przejściowym bólem, drętwieniem i osłabieniem mięśni, z pełnym powrotem funkcji w 90-100% przypadków. Poważniejsze uszkodzenia, w tym avulsje korzeni nerwowych, prowadzą do trwałego osłabienia, utraty czucia, intensywnego bólu neuropatycznego oraz paraliżu kończyny. Regeneracja nerwów przebiega wolno, około 1 mm dziennie (2,5 cm miesięcznie), a rokowanie zależy od wieku pacjenta, lokalizacji urazu, rodzaju uszkodzenia oraz czasu od urazu do leczenia. Wczesna interwencja chirurgiczna, najlepiej w ciągu 4-6 miesięcy od urazu, jest kluczowa dla optymalnego powrotu funkcji.
anhidroza, atrofia mięśni, ból neuropatyczny, dyzestezja, mioza, neuropraksja, odruch Moro, parestezja, porażenie Erba, porażenie Klumpkego, przeszczep nerwów, ptoza, rdzeń kręgowy, regeneracja nerwów, ręka szponiasta, sieć nerwów, stinger, transfer nerwów, uraz splotu ramiennego, wyrwanie korzenia nerwowego, zespół Hornera, złamanie kości ramiennej, złamanie obojczyka - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba hemolityczna płodu i noworodka (hdfn) spowodowana czynnikiem rh, inaczej choroba rh lub choroba rhesusowa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w chorobie hemolitycznej płodu i noworodka (HDFN) wywołanej przez czynnik Rh uległo znaczącej poprawie dzięki wprowadzeniu profilaktyki immunoglobuliną anty-Rh (RhIg) oraz nowoczesnym metodom leczenia, takim jak transfuzje wewnątrzmaciczne pod kontrolą USG. Wczesne wykrycie konfliktu serologicznego i monitorowanie stężenia przeciwciał anty-D u matki (wartości od 7,9 do 104 IU/ml) pozwala na precyzyjne prognozowanie ryzyka niedokrwistości płodu i konieczności interwencji. Przeżywalność okołoporodowa po transfuzji donaczyniowej wynosi 62-86% u płodów z obrzękiem uogólnionym (hydrops) oraz 90% u płodów bez obrzęku, a ryzyko śmiertelności po wcześniejszym porodzie i transfuzji wymiennej wynosi około 1%. Profilaktyka RhIg znacząco zmniejszyła częstość izoimmunizacji Rh(D) z 9,1-10,3 do 1,3 przypadków na 1000 urodzeń, redukując liczbę zgonów do 4-5 na 100 000 urodzeń.
bilirubina, choroba hemolityczna płodu i noworodka, choroba Rh, choroba rhesusowa, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynnik Rh, hematokryt, hematopoeza pozaszpikowa, hemoliza autoimmunologiczna, immunizacja, immunoglobulina anty-Rh, izoimmunizacja Rh, kernicterus, konflikt serologiczny, niedokrwistość hemolityczna, niepełnosprawność intelektualna, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płodu, obrzęk uogólniony, odruch Moro, przeciwciało anty-D, RhoGAM, transfuzja wewnątrzmaciczna, transfuzja wymienna, wodobrzusze, wysięk osierdziowy, zaburzenie neurologiczne, żółtaczka