działanie trombolityczne

Działanie trombolityczne polega na rozpuszczaniu zakrzepów krwi poprzez aktywację plazminogenu do plazminy – enzymu rozkładającego fibrynę. Jest to kluczowy mechanizm terapeutyczny stosowany w stanach zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny mózgu czy zatorowość płucna.

Leki o działaniu trombolitycznym dzielą się na kilka generacji, wśród których wyróżniamy streptokinazę, urokinazę, alteplazę (rt-PA), reteplazę i tenekteplazę. Różnią się one swoistością wobec fibryny, okresem półtrwania oraz potencjałem wywoływania działań niepożądanych, zwłaszcza krwawień.

Skuteczność terapii trombolitycznej jest ściśle uzależniona od czasu, jaki upłynął od momentu powstania zakrzepu do rozpoczęcia leczenia. W przypadku zawału serca czy udaru mózgu mówimy o „oknie terapeutycznym”, najczęściej wynoszącym kilka godzin, w którym korzyści z terapii przewyższają ryzyko powikłań krwotocznych.

Przeciwwskazania do stosowania leków trombolitycznych obejmują: niedawne poważne zabiegi chirurgiczne, udar krwotoczny w wywiadzie, aktywne krwawienie wewnętrzne, ciężkie nadciśnienie tętnicze oraz zaawansowany wiek pacjenta. Każdorazowo decyzja o wdrożeniu takiej terapii wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl