stymulacja wielopęcherzykowa

Stymulacja wielopęcherzykowa (inaczej kontrolowana hiperstymulacja jajników) to kluczowy etap technik wspomaganego rozrodu, szczególnie w procedurze in vitro. Polega na farmakologicznej indukcji wzrostu i dojrzewania wielu pęcherzyków jajnikowych jednocześnie, podczas gdy w naturalnym cyklu zazwyczaj dojrzewa tylko jeden pęcherzyk.

W protokole stymulacji wykorzystuje się najczęściej rekombinowane lub oczyszczone gonadotropiny (FSH, LH), czasem w połączeniu z antagonistami lub agonistami GnRH zapobiegającymi przedwczesnej owulacji. Stymulacja trwa zwykle 8-14 dni i jest monitorowana za pomocą badań ultrasonograficznych oraz oznaczania poziomu estradiolu w surowicy krwi.

Głównym celem procedury jest uzyskanie optymalnej liczby dojrzałych komórek jajowych (oocytów), które następnie mogą zostać zapłodnione in vitro. Istnieje kilka protokołów stymulacji, m.in. długi, krótki, antagonistyczny czy ultra-krótki, dobieranych indywidualnie w zależności od wieku pacjentki, rezerwy jajnikowej, BMI oraz wcześniejszych odpowiedzi na stymulację.

Potencjalne powikłania stymulacji wielopęcherzykowej obejmują zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), który w rzadkich przypadkach może być stanem zagrażającym życiu. Ryzyko OHSS wzrasta u kobiet z zespołem policystycznych jajników, niskim BMI oraz przy wysokiej odpowiedzi jajników na gonadotropiny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl