ryzyko genotoksyczne
Ryzyko genotoksyczne odnosi się do potencjału substancji lub czynnika do powodowania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA, RNA lub chromosomów) w komórkach. Uszkodzenia te mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces nowotworzenia lub powodować choroby dziedziczne.
Ocena ryzyka genotoksycznego jest kluczowym elementem w procesie badań nad nowymi lekami, substancjami chemicznymi, czy czynnikami środowiskowymi. W praktyce klinicznej szczególnie istotna jest w kontekście terapii przeciwnowotworowych, gdzie niektóre leki działają poprzez uszkadzanie DNA komórek rakowych, ale jednocześnie mogą powodować uszkodzenia genetyczne w zdrowych tkankach.
Standardowe badania oceniające genotoksyczność obejmują test Amesa (wykrywający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz test kometowy (comet assay). W praktyce medycznej ważne jest minimalizowanie ekspozycji pacjentów na substancje o potencjale genotoksycznym, szczególnie u kobiet w ciąży, gdzie takie czynniki mogą powodować uszkodzenia genetyczne u rozwijającego się płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betaxomyl 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku betaksololu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych działań niepożądanych, a standardowe badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów u zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego substancji. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej, obejmujących modele szczurów i królików, działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, a brak efektu teratogennego sugeruje niskie ryzyko wad rozwojowych płodu.
aberracja chromosomowa, antagonista receptorów β1-adrenergicznych, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek betaksololu, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, model zwierzęcy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, ryzyko genotoksyczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Owoc Kopru włoskiego –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego OWOC KOPRU WŁOSKIEGO obejmowały ocenę genotoksyczności i mutagenności głównych składników owoców Foeniculum vulgare Miller sp. vulgare var. vulgare. Test Amesa przeprowadzony na szczepach TA98 i TA100 Salmonella typhimurium wykazał brak potencjału mutagennego wodnego wyciągu z owoców kopru włoskiego. Badania na zwierzętach laboratoryjnych wskazały, że anetol, jeden z głównych składników, wykazuje słabe działanie mutagenne, jednak ryzyko kliniczne związane z tym efektem jest oceniane jako niewielkie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Owoc Anyżu –
Przeprowadzono ocenę bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego OWOC ANYŻU, 2,0 g/saszetkę, zgodnie z wymogami Dyrektywy 2001/83/EC. Test Ames’a wykonany na wodnym wyciągu z owocu anyżu z użyciem szczepów Salmonella typhimurium (TA98, TA100, TA102) wykazał brak potencjału mutagennego. Analiza anetolu, głównego składnika olejku eterycznego, ujawniła słabe działanie mutagenne in vitro, jednak dane in vivo wskazują na niskie prawdopodobieństwo genotoksyczności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania produktu. Estragol, obecny w owocach anyżu, również nie wykazuje istotnego klinicznie ryzyka genotoksycznego przy krótkoterminowym stosowaniu u młodzieży, dorosłych i osób starszych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crotamiton Farmapol 100 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Crotamiton Farmapol (płyn i maść, 100 mg/g krotamitonu) wykazały dobrą tolerancję substancji czynnej przy miejscowej aplikacji na skórę królików pod opatrunkiem przez 3 miesiące, do dawki 250 mg/kg mc. Nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności ogólnoustrojowej, a jedynym efektem niepożądanym było przejściowe podrażnienie skóry. Ponadto, brak było reakcji nadwrażliwości oraz fotosensytyzacji, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania na odsłonięte partie ciała. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału krotamitonu, nie wykazując mutacji w modelach bakteryjnych ani uszkodzeń chromosomów w komórkach ssaków.
aplikacja miejscowa, aplikacja miejscowa na skórę, badanie genotoksyczności, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, infekcja pasożytnicza, krotamiton, parametr płodności, podrażnienie skóry, potencjał mutagenny, preparat dermatologiczny, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa substancji czynnej, rozwój płodu, ryzyko genotoksyczne, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewlekła, układ rozrodczy, uszkodzenie chromosomu, wpływ na rozrodczość, zakażenie bakteryjne, zastosowanie dermatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Etenzamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Etenzamid, będący składnikiem złożonego preparatu Etopiryna (100 mg etenzamidu, 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 50 mg kofeiny), posiada ograniczone dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. W przeciwieństwie do etenzamidu, kwas acetylosalicylowy jest dobrze przebadany i wykazuje brak działania mutagennego w teście Amesa oraz brak działania rakotwórczego przy podawaniu szczurom przez 68 tygodni w dawce 0,5% karmy. Jednakże obserwowano aberracje chromosomalne w hodowli fibroblastów ludzkich, co wskazuje na potencjalne ryzyko genotoksyczne. Kwas acetylosalicylowy wykazuje także działanie teratogenne, embriotoksyczne i fetotoksyczne, wpływając negatywnie na rozrodczość, w tym hamując owulację u szczurów, co ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w okresie ciąży i laktacji.
W zakresie toksyczności ostrej, dawki przekraczające 10 g u dorosłych i 4 g u dzieci mogą prowadzić do zgonu, przy czym stężenia kwasu salicylowego w osoczu na poziomie 300-350 μg/ml wywołują objawy zatrucia, a 400-500 μg/ml mogą skutkować śpiączką i śmiercią. Przewlekłe stosowanie kwasu acetylosalicylowego wiąże się z miejscowym działaniem drażniącym na błony śluzowe przewodu pokarmowego, zwiększając ryzyko krwotoków, zwłaszcza przy współistniejących wrzodach, oraz z nefrotoksycznością obserwowaną w badaniach na zwierzętach. W praktyce klinicznej bezpieczeństwo stosowania etenzamidu należy oceniać w kontekście całego preparatu Etopiryna, uwzględniając interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z kwasem acetylosalicylowym i kofeiną oraz szczególne środki ostrożności związane z kwasem acetylosalicylowym.
aberracja chromosomalna, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, etenzamid, Etopiryna, hamowanie owulacji, kofeina, krwotok, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, objawy zatrucia, ostre zatrucie, potencjał mutagenny, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, ryzyko genotoksyczne, śpiączka, stężenie kwasu salicylowego, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, wrzód przewodu pokarmowego, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxanorm 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej leku Doxanorm, nie wykazały działania karcynogennego ani mutagennego. Długotrwałe badania karcynogenezy na szczurach i myszach, z dawkami do 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę odpowiednio, co odpowiada ekspozycji AUC odpowiednio 8- i 4-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę 16 mg/dobę, nie ujawniły potencjału rakotwórczego. Badania mutagenności potwierdziły brak efektów mutagennych na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa genotoksycznego mezylanu doksazosyny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esogno 1 mg
Badania przedkliniczne eszopiklonu wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego zarówno dla samej substancji, jak i jej aktywnego metabolitu (S)-N-demetylo zopiklonu, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności i kancerogenności przy dawkach terapeutycznych. Działania niepożądane obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną dawkę kliniczną, co czyni je nieistotnymi klinicznie. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki, psy) eszopiklon nie wykazywał działania teratogennego, a wszelkie negatywne efekty na układ rozrodczy pojawiały się przy dawkach 13-16-krotnie wyższych niż maksymalne dawki stosowane u ludzi i miały charakter odwracalny.
badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, cykliczność rui, dawka terapeutyczna, degeneracja narządów płciowych, działanie teratogenne, ekspozycja lekowa, eszopiklon, genotoksyczność, męskie narządy płciowe, odwracalność, potencjał mutagenny, przeżywalność poporodowa, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko genotoksyczne, S-N-demetylo zopiklon, starzenie reprodukcyjne, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wskaźnik płodności - Leksykon substancji czynnych
Mitoksantron – Przeciwwskazania stosowania
Mitoksantron (Mitoxantron Sandoz, 2 mg/ml) posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną oraz substancje pomocnicze, w tym siarczyny, co jest istotne u pacjentów z alergią na związki siarki. Preparat zawiera sód w ilości 0,148 mmol/l (3,42 mg/ml), co przekłada się na 0,739 mmol (17,10 mg) sodu w fiolce 5 ml i 1,478 mmol (34,14 mg) sodu w fiolce 10 ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Karmienie piersią jest bezwzględnym przeciwwskazaniem ze względu na ryzyko przenikania leku do mleka i potencjalne działania niepożądane u dziecka. W leczeniu stwardnienia rozsianego mitoksantron jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, co wymaga bezwzględnego odstąpienia od terapii w tym wskazaniu.
anemia, dieta niskosodowa, działanie mielosupresyjne, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, kardiotoksyczność, karmienie piersią, lek alkilujący, lek cytotoksyczny, mielosupresja, mitoksantron, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niewydolność serca, nowotwór wtórny, ryzyko genotoksyczne, siarczyny, stwardnienie rozsiane, substancja czynna, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia, zaburzenia funkcji wątroby, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lapixen 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lacydypiny wykazały, że działania toksyczne leku są odwracalne i zgodne z farmakologicznym profilem antagonistów wapnia. Główne efekty obejmowały zmniejszoną kurczliwość mięśnia sercowego, rozrost dziąseł oraz zaparcia, obserwowane przy dużych dawkach. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki 15 mg/kg masy ciała do 14 dnia ciąży powodowały wewnątrzmaciczną śmierć płodu oraz zwiększenie masy łożyska, przy czym NOAEL ustalono na 2,5 mg/kg. U królików dawki 18 mg/kg między 6 a 18 dniem ciąży skutkowały zmniejszeniem masy ciała płodu (NOAEL 9 mg/kg). Ponadto, u szczurów obserwowano zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa oraz hamowanie skurczów macicy, co jest zgodne z mechanizmem działania antagonistów wapnia na mięśnie gładkie.
antagonista wapnia, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, blokowanie kanałów wapniowych, działanie toksyczne, gruczolak, kurczliwość mięśnia sercowego, lacydypina, łożysko, mięsień gładki, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozrost dziąseł, rozrost komórek śródmiąższowych, ryzyko genotoksyczne, skurcz macicy, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zaparcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Humulin R 100 j.m./ml
Humulin R, zawierający insulinę ludzką uzyskaną metodą rekombinacji DNA z Escherichia coli, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. W badaniach toksyczności podostrej nie zaobserwowano poważnych zdarzeń niepożądanych przy wielokrotnym podawaniu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Dodatkowo, testy mutagenności in vitro i in vivo wykazały brak działania mutagennego, eliminując ryzyko genotoksyczności, co jest kluczowe dla długoterminowej insulinoterapii u pacjentów z cukrzycą. Preparat Humulin R 100 j.m./ml charakteryzuje się identyczną strukturą molekularną jak endogenna insulina, co minimalizuje ryzyko nieprzewidzianych efektów farmakologicznych typowych dla insuliny pochodzenia zwierzęcego lub analogów modyfikowanych.
analog insuliny, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo długoterminowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, cukrzyca, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, Escherichia coli, in vitro, in vivo, insulina endogenna, insulina pochodzenia zwierzęcego, insulinoterapia, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rekombinacja DNA, ryzyko genotoksyczne, struktura molekularna, toksyczność podostra, trzustka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir LIPOŻEL 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej produktu Hascovir LIPOŻEL (50 mg/g), wykazały brak potencjału mutagennego i karcinogennego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły zdolności acyklowiru do indukowania mutacji genetycznych ani aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcinogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu leku. W badaniach na zwierzętach odnotowano zaburzenia spermatogenezy jedynie po podaniu wysokich dawek ogólnoustrojowych, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi, a zmiany te miały charakter odwracalny.
aberracja chromosomowa, acyklowir, badanie karcinogenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, Hascovir LIPOŻEL, koncentracja plemników, morfologia plemników, płodność, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, ruchliwość plemników, ryzyko genotoksyczne, ryzyko karcinogenne, spermatogeneza, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Owoc kopru – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owoc kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Miller subsp. vulgare var. vulgare, fructus) jest istotnym składnikiem leków roślinnych, takich jak Salviasept. W badaniach przedklinicznych wodny wyciąg z owocu kopru nie wykazał działania mutagennego w teście Amesa z użyciem szczepów Salmonella typhimurium TA98 i TA100. Główne składniki aktywne, anetol i estragol, wykazują słabe działanie mutagenne i minimalne ryzyko genotoksyczne odpowiednio, przy czym niska zawartość estragolu w naparach znacząco ogranicza potencjalne zagrożenie. W preparacie Salviasept owoc kopru stanowi 9,35 części wyciągu płynnego, co dodatkowo zmniejsza ryzyko toksyczne. Porównawczo, inne składniki preparatu, takie jak olejek goździkowy, miętowy i tymiankowy, wykazują różne profile bezpieczeństwa, z olejkiem goździkowym o niejednoznacznych wynikach genotoksyczności, a olejki miętowy i tymiankowy bez potwierdzonego działania mutagennego.
anetol, badanie rakotwórczości, chłoniak myszy, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, estragol, eugenol, Foeniculum vulgare, kancerogenność, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy, owoc kopru, potencjał mutagenny, ryzyko genotoksyczne, Salmonella typhimurium, test Amesa, test Bacillus subtilis, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wyciąg płynny, wyciąg roślinny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simratio 40 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej Simratio 40, potwierdziły, że potencjalne ryzyko stosowania leku u ludzi wynika głównie z jego mechanizmu farmakologicznego jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, co skutkuje obniżeniem poziomu cholesterolu. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń poza przewidywanymi efektami farmakologicznymi. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności, a długoterminowe badania karcinogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego związanego z symwastatyną.
badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor syntezy cholesterolu, klastogenność, mutagenność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, symwastatyna, teratogenność, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esogno 3 mg
Badania przedkliniczne eszopiklonu wykazały brak działania mutagennego, rakotwórczego oraz teratogennego w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki, psy). W badaniach genotoksyczności i karcynogenności nie stwierdzono ryzyka związanego z eszopiklonem ani jego aktywnym metabolitem (S)-N-demetylo zopiklonem (S-DMZ). W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano efekty degeneracyjne na męskich narządach płciowych, obniżoną płodność u obu płci, zaburzenia cyklu estralnego oraz przyspieszenie starzenia reprodukcyjnego, jednak zmiany te występowały jedynie przy dawkach 13-16-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną i miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania leku. W badaniach rozwojowych odnotowano opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową u szczurów i królików, co wiązało się z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym leku.
badanie toksyczności, cykl estralny, cykliczność rui, działanie teratogenne, Esogno, eszopiklon, męskie narządy płciowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność poporodowa, rozwój wewnątrzmaciczny płodu, ryzyko genotoksyczne, ryzyko karcynogenne, S-N-demetylo zopiklon, starzenie reprodukcyjne, toksyczność matczyna, wady wrodzone, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Methofill 2,5 mg
Metotreksat (Methofill), dostępny w tabletkach 2,5 mg i 10 mg, wykazuje silne działanie teratogenne i genotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 6 miesięcy po jej zakończeniu, a przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę testem ciążowym i udzielić porad dotyczących planowania ciąży. U mężczyzn zaleca się stosowanie antykoncepcji oraz powstrzymanie się od oddawania nasienia podczas terapii i przez 3 miesiące po jej zakończeniu, ze względu na potencjalne ryzyko genotoksyczne, mimo braku jednoznacznych danych klinicznych przy dawkach poniżej 30 mg tygodniowo. Metotreksat jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, a w przypadku ekspozycji na lek w trakcie ciąży lub do 6 miesięcy po terapii konieczna jest konsultacja lekarska i badania ultrasonograficzne w celu oceny rozwoju płodu.
amenorrhea, antykoncepcja, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja podczas ciąży, metotreksat, oligospermia, oogeneza, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko genotoksyczne, samoistne poronienie, spermatogeneza, teratogen, test ciążowy, toksyczność, trymestr ciąży, wada kończyny, wada ośrodkowego układu nerwowego, wada twarzoczaszki, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wady rozwojowe, zaburzenie miesiączkowania, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spastyna 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa drotaweryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Spastyna (40 mg, tabletki), wykazały brak istotnych efektów toksycznych przy wielokrotnym podawaniu w dawkach terapeutycznych. Analizy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzania materiału genetycznego, a badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów. Ponadto, ocena wpływu na reprodukcję, w tym teratogenności, płodności oraz rozwój pourodzeniowy, nie wykazała negatywnych efektów, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
bezpieczeństwo farmakologiczne, drotaweryna chlorowodorek, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, efekt toksyczny, genotoksyczność, parametr reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, rozwój pourodzeniowy, ryzyko genotoksyczne, ryzyko rozwoju nowotworów, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zagrożenie karcynogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelid Nordic 0,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności anagrelidu wykazały istotne zmiany kardiotoksyczne u psów przy dawkach ≥ 1 mg/kg mc./dobę (12-16-krotność dawki terapeutycznej u ludzi), manifestujące się krwotokami podwsierdziowymi oraz ogniskową martwicą mięśnia sercowego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach, przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (720-krotność dawki ludzkiej), zaobserwowano zwiększoną resorpcję zarodków i obumarcie płodów, wskazując na potencjalne działanie embriotoksyczne. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, co potwierdza korzystny profil genotoksyczny leku.
anagrelid, badanie rakotwórczości, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, embriotoksyczność, enzym CYP1, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, mutacja genowa, obumarcie płodu, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodka, ryzyko genotoksyczne, toksyczność przewlekła, układ hormonalny, uszkodzenie chromosomu, wartość AUC - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotifem 5 mg
Bezpieczeństwo stosowania biotyny, substancji czynnej produktu leczniczego Biotifem (5 mg, tabletki), zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych. Analizy farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcjonalnych w układzie sercowo-naczyniowym, oddechowym ani ośrodkowym układzie nerwowym. Długotrwałe podawanie biotyny nie powodowało toksyczności narządowej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, biotyna, działanie teratogenne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, ryzyko genotoksyczne, substancja czynna, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxipulmon 3 mg/ml
Przedkliniczne badania butamiratu cytrynianu, substancji czynnej leku Maxipulmon (3 mg/ml, syrop), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych nie ujawniła istotnych zagrożeń toksycznych przy pojedynczym ani długotrwałym podaniu. Ponadto, badania wpływu na reprodukcję nie wykazały negatywnego oddziaływania na procesy rozrodcze, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. Wyniki te podkreślają brak istotnych ryzyk toksycznych w kontekście ogólnoustrojowym.
badania przedkliniczne, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, butamiratu cytrynian, działanie mutagenne, Maxipulmon, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamivudine Mylan 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lamiwudyny wykazały korzystny profil toksyczności ostrej, bez istotnej toksyczności narządowej nawet przy bardzo dużych dawkach. Zaobserwowano jedynie przemijające zmiany w parametrach biochemicznych i hematologicznych, w tym niewielki wpływ na funkcję nerek i wątroby oraz sporadyczne zmniejszenie masy wątroby. Zmniejszenie liczby erytrocytów i neutrofilów sugeruje konieczność monitorowania parametrów hematologicznych podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami hematologicznymi. Ocena genotoksyczności wykazała brak działania mutagennego in vivo, pomimo wykrycia efektów cytogenetycznych in vitro, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczne u pacjentów. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano śmiertelność zarodków u królików przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, co wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży.
analog nukleozydowy, badanie cytogenetyczne, badanie rakotwórczości, czynność nerek, czynność wątroby, działanie rakotwórcze, erytrocyty, lamiwudyna, narażenie ogólnoustrojowe, neutrofile, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, ryzyko genotoksyczne, śmiertelność zarodkowa, teratogenność, test bakteryjny, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atinepte 12,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tianeptyny, substancji czynnej leku Atinepte, wskazują na brak genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego w standardowych modelach badawczych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie. Badania na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, co sugeruje brak ryzyka wad rozwojowych u płodów. Wpływ na płodność oraz okres okołoporodowy i poporodowy obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla samic, tj. 45 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 12-krotność dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi (przeliczonej na powierzchnię ciała). W tych warunkach stwierdzono zwiększoną utratę zarodków przed implantacją, zaburzenia wydzielania mleka, wyższą częstość poronień oraz utraty młodych.
badania genotoksyczności, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, okres okołoporodowy, poronienie, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, ryzyko rozwoju nowotworów, stosowanie leku w ciąży, tianeptyna, utrata zarodków, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Hypromeloza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hypromeloza, stosowana jako substancja czynna w kroplach do oczu, takich jak Artelac (3,2 mg/ml) oraz Tears Naturale II (3 mg/ml w połączeniu z dekstranem 70), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Testy in vitro na ludzkich i bydlęcych rogówkach wykazały bardzo dobrą tolerancję tkankową, a badania na modelu świnki morskiej nie wykazały właściwości drażniących ani alergizujących przy stężeniu 2%. Dodatkowo, test Amesa potwierdził brak działania mutagennego, co eliminuje ryzyko genotoksyczności substancji. Badania obejmowały również ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływ na rozmnażanie i rozwój płodu oraz potencjał karcynogenny, nie wskazując na istotne zagrożenia dla pacjentów.
Kompleksowa ocena bezpieczeństwa hypromelozy potwierdza jej korzystny profil w zastosowaniach okulistycznych, umożliwiając bezpieczne stosowanie zarówno w terapii krótkotrwałej, jak i długotrwałej. Brak działania drażniącego, mutagennego i alergizującego jest szczególnie istotny ze względu na wrażliwość struktur oka oraz ryzyko reakcji niepożądanych przy stosowaniu preparatów oftalmicznych. Wyniki badań klinicznych i przedklinicznych potwierdzają, że hypromeloza jest substancją dobrze tolerowaną, co uzasadnia jej szerokie zastosowanie w preparatach nawilżających i ochronnych dla powierzchni oka.
Artelac, badania in vitro, badania mutagenności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, dekstran 70, działanie alergiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, hypromeloza, krople do oczu, mutacja genetyczna, potencjał karcynogenny, preparat oftalmiczny, preparat okulistyczny, reakcja alergiczna, rogówka, rozwój płodu, ryzyko genotoksyczne, Tears Naturale, terapia okulistyczna, test Amesa, tkanka rogówki, toksyczność komórkowa, tolerancja oka, uczulenie, właściwości drażniące, zastosowanie okulistyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tarivid 200 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne ofloksacyny, substancji czynnej leku Tarivid 200, obejmowały ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Szczególnie istotne jest, że standardowe testy genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów. Ponadto, toksyczność reprodukcyjna ofloksacyny nie stanowiła zagrożenia dla procesów rozrodczych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku w różnych grupach pacjentów.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ofloksacyna, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, ryzyko genotoksyczne, ryzyko karcynogenezy, substancja czynna, terapia przeciwbakteryjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Owoc Anyżu –
W świetle przepisów Dyrektywy 2001/83/EC oraz dostępnych danych przedklinicznych, wodny wyciąg z owocu anyżu (Pimpinella anisum L., fructus) nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa przeprowadzonym na szczepach Salmonella typhimurium TA98, TA100 i TA102. Główny składnik olejku anyżowego, anetol, wykazuje jedynie słabe działanie mutagenne in vitro, jednakże dane in vivo wskazują na niskie ryzyko genotoksyczności. Estragol, obecny w owocu anyżu, posiada potencjał genotoksyczny, lecz jego stężenie w naparze jest na tyle niskie, że ryzyko kliniczne jest minimalne, szczególnie przy krótkotrwałym stosowaniu u młodzieży, dorosłych i osób starszych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solifenacin US Pharmacia 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa solifenacyny bursztynianu wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne. Dodatkowo, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe testy rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy nie wykazała istotnych zagrożeń w kontekście stosowania terapeutycznego.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w osoczu, farmakokinetyka solifenacyny, laktacja, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko genotoksyczne, solifenacyna bursztynian, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dessette 20 mcg + 150 mcg
Produkt leczniczy Dessette, zawierający 20 µg etynyloestradiolu i 150 µg dezogestrelu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych niekorzystnych efektów, potwierdzając brak ryzyka przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Analizy biochemiczne, hematologiczne oraz badania histopatologiczne narządów nie wskazały na toksyczność. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu dawki zawartej w Dessette. Ponadto, badania teratogenności oraz wpływu na płodność i rozwój embrionalny nie wykazały działań niepożądanych.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, dezogestrel, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol, genotoksyczność, hormon płciowy, kancerogeneza, mutacja genetyczna, mutacja genowa, nowotwór hormonozależny, parametry biochemiczne i hematologiczne, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, ryzyko genotoksyczne, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa, wpływ na płodność, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mobemid 150 mg
Moklobemid, substancja czynna leku Mobemid, przeszedł szerokie badania toksykologiczne wykazujące brak działania teratogennego, mutagennego oraz rakotwórczego, co wskazuje na niski profil ryzyka genotoksycznego i onkogennego. W badaniach długoterminowych na szczurach, przy dawkach od 50 do 600 mg/kg mc./dobę, zaobserwowano przemijającą i odwracalną ginekomastię, występującą jedynie przy bardzo wysokich dawkach. Istotnym klinicznie aspektem jest brak hepatotoksyczności moklobemidu, co stanowi przewagę nad innymi inhibitorami MAO, takimi jak iproniazyd, znany z potencjału uszkadzania wątroby.
Farmakodynamiczne badania na modelach zwierzęcych potwierdziły przeciwdepresyjne właściwości moklobemidu, wykazując odwracanie zespołu rezerpinowego, przeciwdziałanie haloperidolowej katalepsji oraz supresję fazy REM snu. Te efekty potwierdzają mechanizm działania moklobemidu jako selektywnego i odwracalnego inhibitora monoaminooksydazy typu A (RIMA), prowadzącego do zwiększenia dostępności monoamin w ośrodkowym układzie nerwowym, co jest podstawą jego skuteczności terapeutycznej w leczeniu zaburzeń depresyjnych.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ginekomastia, hepatotoksyczność, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, iproniazyd, lek przeciwdepresyjny, model zwierzęcy, moklobemid, ośrodkowy układ nerwowy, ryzyko genotoksyczne, ryzyko onkogenne, sen REM, uszkodzenie wątroby, wada rozwojowa płodu, właściwość przeciwdepresyjna, zahamowanie ruchowe, zespół rezerpinowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sastium 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sertraliny, substancji czynnej preparatu Sastium, wskazują na brak istotnych zagrożeń dla człowieka w standardowych badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa, obejmujących układ nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Ocena genotoksyczności i kancerogenności potwierdziła brak mutagenności oraz zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano fetotoksyczność manifestującą się skróceniem przeżycia i zmniejszeniem masy ciała potomstwa po ekspozycji in utero od 15. dnia ciąży, co wiązano z toksycznym działaniem na organizm matki, bez istotnego ryzyka dla ludzi.
badanie kancerogenne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, funkcja nerek, funkcja reprodukcyjna, funkcja wątroby, ocena histopatologiczna, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, parametr hematologiczny, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko genotoksyczne, sertralina, substancja czynna, test farmakologiczny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność sertraliny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, umieralność okołoporodowa, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość mutagenna, wydzielina z nosa, zmiana nowotworowa, zmniejszony przyrost masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Chmiel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos) wskazują na niską toksyczność zarówno przy podawaniu krótkotrwałym, jak i przewlekłym. Testy mutagenności, takie jak test Amesa z wykorzystaniem szczepów Salmonella typhimurium TA98 i TA100, wykazały słaby potencjał mutagenny wyciągów wodno-alkoholowych z chmielu, jednak bardziej zaawansowane badania genotoksyczności przyniosły wyniki negatywne, sugerując brak istotnego ryzyka genotoksycznego. Brak jest jednak danych dotyczących genotoksyczności wyciągów wodnych oraz kompleksowych badań karcynogenności, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. W dokumentacji produktu Nervosol K wskazano możliwość efektu genotoksycznego i rakotwórczego przy znacznej ekspozycji na promieniowanie UV, jednak bez potwierdzenia mechanizmu specyficznego dla substancji czynnych chmielu.
badanie karcynogenności, działanie estrogenne, działanie rakotwórcze, działanie uspokajające i nasenne, frakcja wodna, gonadotropina, Lupuli strobili, mutagenność i genotoksyczność, nalewka z szyszek chmielu, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, rozwój potomstwa, ryzyko genotoksyczne, Salmonella typhimurium, szyszka chmielu, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wpływ na reprodukcję, wrażliwość jajników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardura XL 4 mg
Badania przedkliniczne doksazosyny, substancji czynnej preparatu Cardura XL, nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego. Długotrwałe testy karcynogenności na szczurach i myszach, przy dawkach odpowiednio 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę (odpowiadających 8- i 4-krotności ekspozycji AUC u ludzi przy dawce 16 mg/dobę), nie potwierdziły ryzyka nowotworowego. Testy mutagenności również nie wykazały efektów genotoksycznych na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym. W badaniach dotyczących płodności u samców szczurów zaobserwowano zmniejszenie płodności przy dawce 20 mg/kg mc./dobę (4-krotność ekspozycji AUC u ludzi przy dawce 12 mg/dobę), jednak efekt ten był odwracalny i nie występował przy niższych dawkach. Nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy dawkach 300-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi odnotowano obniżoną przeżywalność płodów.
AUC, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, Cardura XL, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, funkcja rozrodcza, ryzyko genotoksyczne, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zmniejszenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Betiatyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Betiatyd, substancja czynna preparatu Renoscint MAG3, został poddany wszechstronnym badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę toksyczności ostrej, podostrej (8 dni), przewlekłej (13 tygodni) oraz mutagenności. W badaniach toksyczności ostrej i podostrej nie zaobserwowano żadnych istotnych objawów toksycznych nawet przy dawkach przekraczających 1000-krotnie maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. Podobnie, w badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach do 1000 razy wyższych niż dawka terapeutyczna, nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów toksycznych. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa betiatydu, co jest kluczowe dla jego zastosowania w praktyce klinicznej.
badania mutagenności, badania przedkliniczne, betiatyd, dawka terapeutyczna, diagnostyka medyczna, działania niepożądane, margines bezpieczeństwa, mutacje genetyczne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, reakcje toksyczne, Renoscint MAG3, ryzyko genotoksyczne, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uralex 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne oksybutyniny chlorowodorku obejmowały ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, nie wykazując istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach na modelach zwierzęcych podskórne podanie oksybutyniny w dawce 0,4 mg/kg mc./dobę wiązało się ze zwiększoną częstością anomalii narządów płodów, jednak wyłącznie w kontekście toksyczności matczynej, co komplikuje interpretację wpływu leku na rozwój prenatalny. W badaniach płodności u szczurów stwierdzono brak negatywnego wpływu u samców, natomiast u samic zaobserwowano zaburzenia płodności, z NOAEL ustalonym na poziomie 5 mg/kg mc.
- Leksykon substancji czynnych
Difenhydramina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Difenhydramina (diphenhydramini hydrochloridum) wykazuje działanie przeciwhistaminowe i jest szeroko stosowana w różnych postaciach farmaceutycznych. Badania elektrofizjologiczne in vitro wskazują, że substancja ta blokuje szybki opóźniony prostownik kanału potasowego oraz wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego, jednak efekty te pojawiają się przy stężeniach około 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne. W związku z tym istnieje potencjalne ryzyko wywołania arytmii typu torsade de pointes, zwłaszcza w obecności czynników predysponujących, co potwierdzają opisy kliniczne. Testy mutagenności in vitro nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie potwierdziły działania rakotwórczego. Działania embriotoksyczne obserwowano u królików i myszy przy dawkach przekraczających 15-50 mg/kg mc., jednak nie stwierdzono teratogenności.
badanie elektrofizjologiczne, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, chlorowodorek difenhydraminy, difenhydramina, działanie przeciwhistaminowe, działanie teratogenne, efekt mutagenny, embriotoksyczność, kanał potasowy, kancerogeneza, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał czynnościowy, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, stężenie terapeutyczne, torsade de pointes, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Krwawnika
Produkt leczniczy Ziele krwawnika (Achillea millefolium L., herba) nie przeszedł standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Zgodnie z wytycznymi dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, pełen zakres badań przedklinicznych nie jest wymagany, a bezpieczeństwo stosowania opiera się na długotrwałym, tradycyjnym użyciu w medycynie europejskiej. Brak jest danych wskazujących na istotne ryzyko genotoksyczne, kancerogenne czy teratogenne przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, konwencjonalny produkt leczniczy, lecznictwo tradycyjne, nadzór nad bezpieczeństwem, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, substancja roślinna, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjna medycyna europejska, tradycyjny produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, ziele krwawnika