Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Terbiderm 10 mg/g

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Terbiderm

W badaniach przedklinicznych oceniono bezpieczeństwo stosowania terbinafiny chlorowodorku, składnika czynnego kremu Terbiderm 10 mg/g, pod kątem toksyczności przewlekłej, potencjału rakotwórczego, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. Dostępne dane dostarczają kompleksowych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tej substancji przed jej zastosowaniem klinicznym.¹

Toksyczność długoterminowa

Długoterminowe badania trwające ponad rok, przeprowadzone na szczurach i psach, wykazały brak istotnego toksycznego działania terbinafiny po podaniu doustnym w dawkach dobowych nieprzekraczających 100 mg/kg masy ciała. Przy zastosowaniu wyższych dawek doustnych zidentyfikowano wątrobę jako główny narząd potencjalnie narażony na działanie toksyczne. Istnieją również przesłanki wskazujące na możliwe zagrożenie dla nerek przy stosowaniu dużych dawek.²

Badania rakotwórczości

Przeprowadzono kompleksowe dwuletnie badania rakotwórczości terbinafiny na dwóch gatunkach gryzoni. U myszy, którym przez dwa lata podawano terbinafinę doustnie w dawkach do 130 mg/kg masy ciała na dobę (samce) oraz do 156 mg/kg masy ciała na dobę (samice), nie stwierdzono żadnych zmian nowotworowych ani innych nieprawidłowości związanych z leczeniem.³

Natomiast w dwuletnim badaniu rakotwórczości przeprowadzonym na szczurach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania guzów wątroby u samców otrzymujących najwyższą dawkę 69 mg/kg masy ciała na dobę. Istotne jest, że zmiany te uznano za specyficzne gatunkowo, związane z rozrostem peroksysomów u szczurów. Efektu tego nie zaobserwowano w analogicznych badaniach rakotwórczości u myszy ani w innych badaniach przeprowadzonych na myszach, psach czy małpach.⁴

Wpływ na siatkówkę

W badaniach przeprowadzonych na małpach, którym podawano terbinafinę w dużych dawkach przekraczających 50 mg/kg masy ciała, zaobserwowano nieprawidłowości refrakcji w siatkówce. Te zmiany były związane z obecnością metabolitów terbinafiny w tkankach oka i miały charakter odwracalny – ustępowały po zakończeniu podawania leku. Co istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa, nieprawidłowościom tym nie towarzyszyły żadne zmiany histologiczne w tkankach oka.⁵

Badania genotoksyczności

Terbinafinę poddano standardowym testom genotoksyczności zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Kompleksowa analiza wyników tych badań nie wykazała potencjalnego działania mutagennego ani klastogennego badanej substancji, co wskazuje na brak istotnego ryzyka genotoksycznego przy stosowaniu terbinafiny.⁶

Wpływ na reprodukcję

Przeprowadzono szczegółowe badania wpływu terbinafiny na funkcje rozrodcze i rozwój płodu u szczurów i królików. W żadnym z tych badań nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu terbinafiny na płodność zwierząt ani innych działań niepożądanych związanych z rozrodem czy rozwojem płodów. Wskazuje to na brak istotnego ryzyka teratogennego i embrioepatycznego.⁷

Profil bezpieczeństwa przedklinicznego

Dane przedkliniczne dotyczące terbinafiny, składnika czynnego kremu Terbiderm 10 mg/g, wskazują na dobry profil bezpieczeństwa tej substancji. Potencjalne działanie toksyczne na wątrobę i nerki obserwowano jedynie przy wysokich dawkach doustnych. Zmiany nowotworowe w wątrobie szczurów uznano za specyficzne gatunkowo, związane z rozrostem peroksysomów i nierelewantne dla ludzi. Badania nie wykazały potencjału genotoksycznego ani negatywnego wpływu na reprodukcję. Obserwowane u małp zmiany w siatkówce miały charakter odwracalny i nie wiązały się ze zmianami histologicznymi.⁸