włókna C
Włókna C są jednym z typów włókien nerwowych obwodowych, które charakteryzują się małą średnicą (0,2-1,5 μm) i brakiem osłonki mielinowej. Ze względu na brak mielinizacji, przewodzenie impulsów przez włókna C jest wolne, z prędkością około 0,5-2,0 m/s, co stanowi najwolniejszy typ przewodnictwa nerwowego w organizmie.
Funkcjonalnie włókna C są odpowiedzialne głównie za przewodzenie bodźców bólowych (nocyceptywnych), termicznych oraz świądowych. Odgrywają kluczową rolę w tzw. bólu drugorzędowym – wolnym, palącym, trudnym do zlokalizowania. Włókna te unerwiają skórę, narządy wewnętrzne oraz naczynia krwionośne, stanowiąc istotny element układu nocyceptywnego.
W patofizjologii, dysfunkcje włókien C są związane z różnymi zespołami bólowymi, neuropatiami cukrzycowymi oraz zaburzeniami czucia. Diagnostyka funkcji włókien C obejmuje specjalistyczne badania, takie jak ilościowe badanie czucia (QST) czy biopsja skóry z oceną gęstości wewnątrznaskórkowych włókien nerwowych. Leki działające na receptory i kanały jonowe związane z włóknami C (np. kapsaicyna, leki przeciwpadaczkowe) są wykorzystywane w terapii bólu neuropatycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levopront 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Levopront, jest stereospecyficznym związkiem o obwodowym mechanizmie działania przeciwkaszlowego, hamującym aktywację włókien C w oskrzelach i tchawicy. W badaniach in vitro i na modelach zwierzęcych wykazano, że lewodropropizyna hamuje uwalnianie neuropeptydów odpowiedzialnych za przewodzenie bodźców czuciowych, co przekłada się na skuteczne znoszenie kaszlu indukowanego bodźcami obwodowymi (np. kwasem cytrynowym, wodą amoniakalną). W porównaniu z kodeiną, lek wykazuje podobną lub wyższą skuteczność po podaniu w aerozolu, natomiast doustnie jest dwukrotnie mniej aktywny. Działanie leku nie obejmuje ośrodkowego układu nerwowego, co potwierdza brak aktywności po podaniu do komór mózgu oraz brak wpływu na receptory opioidowe i zespół abstynencyjny. W dawkach terapeutycznych nie obserwuje się wpływu na EEG ani funkcje psychomotoryczne u ludzi.
depresja oddechowa, drzewo oskrzelowe, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwkaszlowe obwodowe, hiperkapnia, kaszel i przeziębienie, kaszel indukowany, krztusiec, lek przeciwkaszlowy, lewodropropizyna, neuropeptydy, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekła niewydolność oddechowa, rak płuca, receptory opioidowe, rozkurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli, stymulacja elektryczna, stymulacja tchawicy, włókna C, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zespół abstynencyjny, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Solvetusan 60 mg/10 ml
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Solvetusan (kod ATC: R05DB27), wykazuje obwodowy mechanizm działania przeciwkaszlowego, głównie poprzez hamowanie aktywności włókien C w oskrzelach i tchawicy oraz blokowanie uwalniania neuropeptydów odpowiedzialnych za przewodzenie bodźców czuciowych. Dodatkowo wykazuje działanie rozkurczające oskrzela, hamując skurcze indukowane histaminą, serotoniną i bradykininą, bez wpływu antycholinergicznego. W modelach zwierzęcych dawka efektywna (ED50) dla działania rozkurczającego oskrzela jest zbliżona do dawki przeciwkaszlowej. W porównaniu z kodeiną, lewodropropizyna wykazuje podobną lub wyższą skuteczność w kaszlu wywołanym bodźcami obwodowymi, natomiast jej aktywność w kaszlu centralnym jest około dziesięciokrotnie mniejsza. W badaniach klinicznych u zdrowych ochotników dawka 60 mg leku skutecznie zmniejszała natężenie kaszlu indukowanego kwasem cytrynowym przez co najmniej 6 godzin.
acetylocholina, bodźce czuciowe, bradykinina, depresja oddechowa, dropropizyna, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwkaszlowe, działanie uspokajające, funkcje psychomotoryczne, hiperkapnia, histamina, kaszel indukowany, kloperastyna, kodeina, krztusiec, leki działające ośrodkowo, lewodropropizyna, mechanizm działania przeciwkaszlowego, nalokson, nerw błędny, neuropeptydy, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, oksotremoryna, przewlekła niewydolność oddechowa, receptory opioidowe, serotonina, skurcz oskrzeli, stymulacja obwodowa, włókna C, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levofree 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Levofree w dawce 60 mg, należy do grupy innych leków przeciwkaszlowych (kod ATC: R05DB27). Jej działanie przeciwkaszlowe jest głównie obwodowe i wynika z hamowania włókien C w obrębie drzewa tchawiczo-oskrzelowego. Lewodropropizyna wykazuje również właściwości przeciwalergiczne i przeciwskurczowe, co potwierdzają badania in vitro wskazujące na zahamowanie uwalniania neuropeptydów oraz skuteczne hamowanie skurczu oskrzeli indukowanego przez mediatory prozapalne, takie jak histamina, serotonina i bradykinina.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adrimax 30 mg/5 ml
Lewodropropizyna, substancja czynna syropu Adrimax (30 mg/5 ml), wykazuje działanie przeciwkaszlowe oparte na obwodowym mechanizmie hamowania aktywności włókien C w oskrzelach i tchawicy, co potwierdzają badania in vitro i na zwierzętach. Lek skutecznie redukuje kaszel wywołany bodźcami obwodowymi, takimi jak drażnienie chemiczne (kwas cytrynowy, woda amoniakalna, kwas siarkowy), mechaniczne pobudzenie tchawicy oraz stymulacja elektryczna włókien aferentnych nerwu błędnego. W porównaniu z kodeiną, lewodropropizyna wykazuje około dziesięciokrotnie mniejszą aktywność w kaszlu centralnym, natomiast w kaszlu obwodowym jej skuteczność jest porównywalna (stosunek siły działania 0,5-2). Dodatkowo, lek wykazuje działanie przeciwskurczowe na oskrzela indukowane histaminą, serotoniną i bradykininą, bez efektu antycholinergicznego, z wartością ED50 dla działania przeciwskurczowego zbliżoną do ED50 działania przeciwkaszlowego.
bodźce czuciowe, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, działanie ośrodkowe, działanie przeciwkaszlowe, etiologia kaszlu, funkcje psychomotoryczne, hiperkapnia, kaszel indukowany, lek przeciwkaszlowy, lewodropropizyna, nerw błędny, neuropeptydy, objawy sercowo-naczyniowe, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, ośrodkowy układ nerwowy, pentametylenotetrazolem, przewlekła niewydolność oddechowa, receptory opioidowe, rozkurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli, stymulacja tchawicy, substancje chemiczne drażniące, układ oddechowy, włókna C, zespół abstynencyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Neuralgia poopółpaścowa – Patofizjologia i mechanizm
Neuralgia poopółpaścowa (PHN) to przewlekły ból neuropatyczny utrzymujący się co najmniej 3 miesiące po wygojeniu zmian skórnych półpaśca, lokalizujący się w dermatomach objętych wysypką. Patofizjologia PHN obejmuje uszkodzenie neuronów obwodowych i ośrodkowych, prowadzące do sensytyzacji obwodowej i ośrodkowej oraz zjawiska deaferentacji. W badaniach histologicznych stwierdza się zanik mieliny, aksonów i rogów grzbietowych rdzenia kręgowego, co koreluje z objawami bólowymi. Kluczową rolę odgrywają mediatory zapalne (substancja P, bradykinina, cytokiny IL-1, IL-6, TNF-α), które obniżają próg pobudliwości nocyceptorów i nasilają procesy zapalne. Wysoki poziom IL-6 w surowicy koreluje z nasileniem bólu, a leczenie pregabaliną obniża wartości OB i CRP, wskazując na zmniejszenie stanu zapalnego. Mechanizmy molekularne obejmują m.in. kanały wapniowe, receptory NMDA, TRPV1 i TRPA1, które modulują transmisję bólu i są celami terapeutycznymi, np. kapsaicyna działa poprzez defunkcjonalizację receptorów TRPV1. Neurotransmitery takie jak CGRP i substancja P oraz ich receptory (NK-1R) są zaangażowane w patogenezę bólu, a antagonista NK-1R, aprepitant, wykazuje potencjał terapeutyczny poprzez hamowanie rozprzestrzeniania wirusa i aktywacji mikrogleju.
allodynia, antagonista receptora NMDA, ból neuropatyczny, CGRP, GABA, herpes zoster, hiperalgezja, kwas gamma-aminomasłowy, neuralgia poopółpaścowa, patofizjologia, peptyd związany z genem kalcytoniny, receptor neurokinin 1, sensytyzacja obwodowa, sensytyzacja ośrodkowa, substancja P, układ nerwowy współczulny, VZV, wirus ospy wietrznej i półpaśca, wirus półpaśca, włókna C, włókno nerwowe, zwój korzenia grzbietowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – LevoDril 60 mg/10 ml
Lewodropropizyna, substancja czynna leku LevoDril (kod ATC: R05DB27), wykazuje obwodowe działanie przeciwkaszlowe, głównie poprzez hamowanie uwalniania neuropeptydów z włókien C w oskrzelach i tchawicy, co prowadzi do zmniejszenia przewodzenia bodźców czuciowych. Lek ten wykazuje również działanie rozkurczające oskrzela, hamując skurcze wywołane histaminą, serotoniną i bradykininą, bez działania antycholinergicznego. W badaniach na zwierzętach i ludziach dawka 60 mg lewodropropizyny skutecznie zmniejszała natężenie kaszlu przez co najmniej 6 godzin. W porównaniu z kodeiną, lewodropropizyna ma podobną lub wyższą skuteczność w kaszlu o podłożu obwodowym, jednak jej działanie na kaszel centralny jest około dziesięciokrotnie słabsze.
acetylocholina, bodźce czuciowe, bradykinina, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwkaszlowe, hiperkapnia, histamina, kaszel, kodeina, krztusiec, kwas cytrynowy, lewodropropizyna, nerw błędny, neuropeptydy, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, przewlekła niewydolność oddechowa, rak płuca, receptory opioidowe, serotonina, skurcz oskrzeli, substancje chemiczne drażniące, włókna C, zakażenie dróg oddechowych, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Lewodropropizyna, S(-)3-(4-fenylo-piperazyn-1-ylo)-propano-1,2-diol, jest lekiem przeciwkaszlowym o działaniu obwodowym, stosowanym w terapii kaszlu i przeziębienia (kod ATC: R05DB27). Mechanizm jej działania polega na hamowaniu włókien C w oskrzelach i tchawicy, co prowadzi do zmniejszenia uwalniania neuropeptydów odpowiedzialnych za przewodzenie bodźców czuciowych oraz znoszenia skurczu oskrzeli indukowanego histaminą, serotoniną i bradykininą, przy braku działania antycholinergicznego. W modelach zwierzęcych skuteczność przeciwkaszlowa lewodropropizyny jest porównywalna lub wyższa niż dropropizyny i kloperastyny, a jej aktywność wobec kaszlu wywołanego bodźcami obwodowymi jest zbliżona do kodeiny (stosunek siły działania 0,5-2), natomiast wobec bodźców centralnych jest około 10-krotnie mniejsza. Dawka 60 mg u zdrowych ochotników redukowała natężenie kaszlu indukowanego kwasem cytrynowym przez co najmniej 6 godzin.
acetylocholina, bradykinina, depresja oddechowa, dropropizyna, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwkaszlowe, działanie uspokajające, hiperkapnia, histamina, kaszel indukowany, kloperastyna, kodeina, krztusiec, lewodropropizyna, mechanizm działania przeciwkaszlowego, neuropeptydy, niewydolność oddechowa, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, rak płuca, receptor opioidowy, serotonina, skurcz oskrzeli, włókna C, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Contril 60 mg/10 ml
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Contril (syrop 60 mg/10 mL), wykazuje obwodowe działanie przeciwkaszlowe poprzez hamowanie aktywności włókien C w oskrzelach i tchawicy, co potwierdzają badania in vitro i eksperymenty na zwierzętach. Mechanizm ten obejmuje zahamowanie uwalniania neuropeptydów odpowiedzialnych za przewodzenie bodźców czuciowych oraz zniesienie skurczu oskrzeli indukowanego histaminą, serotoniną i bradykininą, bez działania antycholinergicznego. Wartość ED50 dla działania rozkurczającego oskrzela jest zbliżona do dawki przeciwkaszlowej. Skuteczność lewodropropizyny w hamowaniu kaszlu wywołanego bodźcami obwodowymi jest porównywalna lub wyższa niż dropropizyny i kloperastyny, natomiast jej aktywność wobec kaszlu centralnego jest około dziesięciokrotnie niższa niż kodeiny. Brak efektów po podaniu do ośrodkowego układu nerwowego potwierdza obwodowy mechanizm działania.
bodźce centralne, depresja oddechowa, dolne drogi oddechowe, drzewo oskrzelowe, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwkaszlowe, EEG, etiologia kaszlu, funkcje psychomotoryczne, górne drogi oddechowe, hiperkapnia, histamina, kaszel indukowany, kloperastyna, kodeina, krztusiec, lewodropropizyna, nerw błędny, neuropeptydy, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, oksotremoryna, ośrodkowy układ nerwowy, pentametylenotetrazolem, przewlekła niewydolność oddechowa, rak płuca, receptory opioidowe, serotonina, skurcz oskrzeli, włókna aferentne, włókna C, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levosol 6 mg/ml
Lewodropropizyna, substancja czynna syropu Levosol (6 mg/ml), jest lekiem przeciwkaszlowym o obwodowym mechanizmie działania, selektywnie hamującym włókna C w oskrzelach i tchawicy. Działa poprzez blokowanie uwalniania neuropeptydów odpowiedzialnych za przewodzenie bodźców czuciowych, co potwierdzono w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. W porównaniu z kodeiną, lewodropropizyna wykazuje podobną lub wyższą skuteczność w kaszlu indukowanym bodźcami obwodowymi (np. kwas cytrynowy, woda amoniakalna), jednak jej aktywność w kaszlu wywołanym bodźcami centralnymi jest około dziesięciokrotnie niższa. Lek nie wykazuje działania narkotycznego, nie powoduje depresji oddechowej, zaparć ani istotnych objawów sercowo-naczyniowych, co stanowi istotną przewagę nad opioidowymi lekami przeciwkaszlowymi.
bodźce centralne, bradykinina, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwkaszlowe, działanie uspokajające, funkcje psychomotoryczne, hiperkapnia, histamina, kaszel indukowany, krztusiec, lek przeciwkaszlowy, Levosol, lewodropropizyna, nerw błędny, neuropeptydy, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, przewlekła niewydolność oddechowa, rak płuca, rozkurcz oskrzeli, serotonina, skurcz oskrzeli, substancje chemiczne drażniące, tchawica, układ sercowo-naczyniowy, włókna aferentne, włókna C, zakażenia dróg oddechowych, znieczulenie miejscowe - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd odbytu – Patofizjologia i mechanizm
Świąd odbytu (pruritus ani) to przewlekłe, intensywne uczucie świądu skóry okołoodbytniczej, dotykające około 15% populacji, z przewagą mężczyzn i szczytem zachorowań między 40. a 60. rokiem życia. Patofizjologia obejmuje aktywację niezmielinizowanych włókien C oraz mielinowych włókien A, które przewodzą bodźce świądowe do ośrodkowego układu nerwowego. Kluczową rolę odgrywają mediatory chemiczne, takie jak histamina, bradykinina i kallikreina, a także mechanizm błędnego koła „świąd-drapanie-świąd”, prowadzący do przewlekłego zapalenia i lichenifikacji skóry. Neuropatyczny świąd odbytu często wynika z ucisku korzeni nerwowych L1-L5 i S1-S5, co powoduje sensytyzację włókien C. Zanieczyszczenie kałem, wynikające z nieprawidłowego rozluźnienia zwieracza, jest istotnym czynnikiem inicjującym i podtrzymującym świąd, zwłaszcza w idiopatycznych przypadkach, które stanowią około 50% wszystkich.
atopowe zapalenie skóry, bradykinina, Candida albicans, centralna sensytyzacja, cholestaza, choroba Bowena, choroba dermatologiczna, choroba Pageta, cykl świąd-drapanie-świąd, hemoroidy, histamina, idiopatyczny świąd odbytu, kallikreina, kłykciny kończyste, komórki tuczne, lek przeciwhistaminowy, lichenifikacja, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, neoplazja śródnabłonkowa, neuropeptyd, opioid, owsiki, pruritus ani, przetoka odbytu, świąd mocznicowy, świąd neuropatyczny, świąd odbytu, świerzb, szczelina odbytu, włókna C, wszawica, zakażenie grzybicze - Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Właściwości farmakodynamiczne
Dekstrometorfan, bromowodorek (+)-3-metoksy-N-metylomorfinanu, jest alkaloidem opioidowym o kodzie ATC R05DA09, stosowanym jako środek przeciwkaszlowy działający ośrodkowo poprzez niekompetycyjne hamowanie receptorów NMDA w rdzeniu przedłużonym, co podwyższa próg odruchu kaszlowego. W dawkach terapeutycznych (10-20 mg) wykazuje szybki początek działania (15-30 minut, do 1 godziny w preparacie ACTI-trin) oraz czas utrzymywania efektu od 4 do 6 godzin, zależnie od preparatu (np. 5-6 godzin dla Acodin, do 4 godzin dla ACTI-trin). W przeciwieństwie do innych opioidów, nie hamuje czynności oddechowej ani aktywności rzęskowej oskrzeli, co jest korzystne dla zachowania naturalnych mechanizmów oczyszczania dróg oddechowych. Skuteczność przeciwkaszlowa dekstrometorfanu jest porównywalna do kodeiny, potwierdzona w badaniach klinicznych, gdzie dawka 20 mg wykazała efekt u 70-90% pacjentów, utrzymujący się przez 6-8 godzin. Jego działanie przeciwbólowe jest niewielkie i związane z antagonizmem receptorów NMDA, a potencjał uzależniający w dawkach terapeutycznych jest niski, choć nie całkowicie wykluczony.
alkaloid opioidowy, aparat rzęskowy oskrzeli, błona śluzowa dróg oddechowych, bodźce bólowe, czynność oddechowa, dekstrometorfan, dekstrorfan, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwkaszlowe, koenzym A, kwas cytrynowy, kwas pantotenowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, metoksymorfinan, naczynia krwionośne błony śluzowej, odruch kaszlowy, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna morfiny, potencjał uzależniający, rdzeń przedłużony, receptor histaminowy H1, receptor NMDA, sympatykomimetyk, tachykinina, właściwości przeciwbólowe, włókna C - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd skóry (pruritus) – Patofizjologia i mechanizm
Świąd skóry (pruritus) jest złożonym objawem dermatologicznym, przekazywanym przez wyspecjalizowane neurony za pośrednictwem niemielinizowanych włókien C i cienkich włókien A, z udziałem receptorów MrgprA3, TRPV1, PAR oraz opioidowych. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują zarówno mediatory histaminergiczne (histamina z mastocytów), jak i niehistaminergiczne, takie jak serotonina, proteazy aktywujące receptory PAR, peptydy opioidowe, cytokiny (m.in. IL-31, IL-4, IL-13), czynniki wzrostu nerwów (NGF), eikozanoidy oraz endowanilinoidy. W przewlekłym świądzie dochodzi do obwodowej i centralnej sensytyzacji, prowadzącej do obniżenia progu pobudliwości receptorów i wzrostu gęstości włókien nerwowych w skórze, co obserwuje się m.in. w atopowym zapaleniu skóry i xerosis senilis. Centralna sensytyzacja wiąże się z aktywacją neuronów GRPR w rdzeniu kręgowym oraz astrogliozą z udziałem szlaku TLR4, co skutkuje alloknezją i hiperknezją.
antagonista receptora neurokininy-1, atopowe zapalenie skóry, chłoniak Hodgkina, cykl świąd-drapanie, czynnik wzrostu nerwów, interleukina 31, kora somatosensoryczna, leukotrieny, lichenifikacja, łuszczyca, mastocyty, prostaglandyny, proteazy, receptor TRPV1, receptory opioidowe, sensytyzacja centralna, sensytyzacja obwodowa, serotonina, Staphylococcus aureus, świąd cholestatyczny, świąd mocznicowy, świąd neuropatyczny, świąd psychogenny, świąd skóry, transepidermalna utrata wody, włókna C, zwoje korzeni grzbietowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levopront 60 mg/10 ml
Lewodropropizyna, będąca S(-)3-(4-fenylo-piperazyn-1-ylo)-propano-1,2-diol, to lek przeciwkaszlowy o działaniu obwodowym, hamujący aktywność włókien C w oskrzelach i tchawicy, co prowadzi do zmniejszenia uwalniania neuropeptydów odpowiedzialnych za przewodzenie bodźców czuciowych. W modelach zwierzęcych wykazano, że jej skuteczność przeciwkaszlowa jest porównywalna lub wyższa niż dropropizyny i kloperastyny, a w testach stymulacji obwodowej jej działanie mieści się w zakresie 0,5-2 w stosunku do kodeiny. Lewodropropizyna wykazuje również działanie rozkurczające mięśniówkę gładką oskrzeli, hamując skurcze wywołane histaminą, serotoniną i bradykininą, przy braku działania antycholinergicznego. Dawka efektywna (ED50) dla działania rozkurczającego jest zbliżona do dawki przeciwkaszlowej. U zdrowych ochotników pojedyncza dawka 60 mg leku redukuje natężenie kaszlu indukowanego kwasem cytrynowym na co najmniej 6 godzin, bez wpływu na EEG, funkcje psychomotoryczne oraz parametry sercowo-naczyniowe przy dawkach do 240 mg.
bradykinina, depresja oddechowa, drażnienie substancjami chemicznymi, działanie antycholinergiczne, działanie miejscowo znieczulające, działanie opioidopodobne, funkcje psychomotoryczne, hamowanie kaszlu, hiperkapnia, histamina, kaszel o różnej etiologii, kaszel wywołany bodźcami centralnymi, krztusiec, krzywa EEG, lek przeciwkaszlowy, mechanizm działania przeciwkaszlowego, mięśniówka gładka oskrzeli, nerw błędny, neuropeptydy, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, przewlekła niewydolność oddechowa, rak płuca, receptor opioidowy, serotonina, skurcz oskrzeli, stymulacja obwodowa, stymulacja tchawicy, włókna C, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zakażenie dróg oddechowych, zespół abstynencyjny - Leksykon substancji czynnych
Lewodropropizyna – Właściwości farmakodynamiczne
Lewodropropizyna (S(-)3-(4-fenylo-piperazyn-1-ylo)-propano-1,2-diol) jest lekiem przeciwkaszlowym o obwodowym mechanizmie działania, hamującym aktywację włókien C w oskrzelach i tchawicy, co prowadzi do zmniejszenia odruchu kaszlu. Substancja ta wykazuje także działanie bronchodylatacyjne, hamując skurcz oskrzeli indukowany histaminą, serotoniną i bradykininą, bez wpływu na skurcz wywołany acetylocholiną, co potwierdza brak działania antycholinergicznego. W modelach zwierzęcych dawka efektywna (ED50) dla działania przeciwkaszlowego i bronchodylatacyjnego jest porównywalna. W porównaniu z kodeiną, lewodropropizyna wykazuje podobną skuteczność w kaszlu wywołanym bodźcami obwodowymi (stosunek siły działania 0,5-2), natomiast jej aktywność w kaszlu centralnym jest około 10-krotnie niższa. Po podaniu doustnym działanie lewodropropizyny jest dwukrotnie słabsze niż kodeiny, natomiast w formie aerozolu jest równe lub wyższe. Substancja nie wykazuje działania depresyjnego na ośrodek oddechowy, nie wpływa na funkcje psychomotoryczne ani na kształt krzywej EEG, co stanowi istotną przewagę nad lekami o działaniu ośrodkowym.
acetylocholina, aktywność bronchodylatacyjna, bradykinina, depresja oddechowa, dropropizyna, działanie antycholinergiczne, działanie obwodowe, działanie przeciwkaszlowe, EEG, funkcje psychomotoryczne, hiperkapnia, histamina, kaszel indukowany, kloperastyna, kodeina, krztusiec, lewodropropizyna, nalokson, nerw błędny, neuropeptydy, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, oksotremoryna, ośrodkowy układ nerwowy, pentametylenotetrazolem, przewlekła niewydolność oddechowa, rak płuca, receptory opioidowe, skurcz oskrzeli, stymulacja elektryczna, włókna C, zespół abstynencyjny