reakcja ogólna
Reakcja ogólna (systemowa) to kompleksowa odpowiedź organizmu na różne czynniki chorobotwórcze, obejmująca zmiany fizjologiczne, metaboliczne i immunologiczne. W przeciwieństwie do reakcji miejscowej, dotyczy całego organizmu i może objawiać się szeregiem symptomów, takich jak gorączka, osłabienie, leukocytoza czy zaburzenia metaboliczne.
Najczęstszą przyczyną reakcji ogólnej jest zakażenie, gdzie organizm uruchamia kaskadę procesów mających na celu zwalczenie patogenu. Objawia się to m.in. podwyższoną temperaturą ciała, która hamuje namnażanie drobnoustrojów i intensyfikuje procesy immunologiczne. Inne przyczyny reakcji ogólnej to urazy wielonarządowe, rozległe oparzenia, choroby autoimmunologiczne czy reakcje na niektóre leki.
Diagnostyka reakcji ogólnej obejmuje badania laboratoryjne, w których obserwuje się podwyższone parametry stanu zapalnego (CRP, OB, prokalcytonina), zmiany w morfologii krwi oraz zaburzenia biochemiczne. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę wywołującą reakcję oraz łagodzenie objawów poprzez odpowiednią farmakoterapię, nawodnienie i wyrównywanie zaburzeń metabolicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Betadrin (1 mg + 0,33 mg)/ml
Betadrin, zawierający difenhydraminy chlorowodorek (1 mg/ml) oraz nafazoliny azotan (0,33 mg/ml), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po podaniu do worka spojówkowego. Nafazolina charakteryzuje się szybkim początkiem działania, z pełnym efektem miejscowym obserwowanym już po 5 minutach, oraz długim czasem utrzymywania się efektu terapeutycznego wynoszącym od 6 do 8 godzin. Pomimo miejscowego zastosowania, możliwa jest systemowa absorpcja składników aktywnych, przy czym ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych jest niewielkie u dorosłych pacjentów. Difenhydramina wykazuje bardzo niski potencjał do wywołania efektów systemowych, co wskazuje na ograniczoną absorpcję lub szybką inaktywację po absorpcji.
absorpcja systemowa, błona śluzowa oka, difenhydraminy chlorowodorek, działanie ogólnoustrojowe, efekt miejscowy, efekt terapeutyczny, nafazoliny azotan, objawy ogólnoustrojowe, podanie okulistyczne, preparat okulistyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja ogólna, substancja czynna, terapia okulistyczna, worek spojówkowy, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Orabloc to roztwór do wstrzykiwań zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,01 mg/ml adrenaliny (epinefryny) w postaci winianu, stosowany w znieczuleniu miejscowym w stomatologii. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od rodzaju i złożoności zabiegu. Przy ekstrakcjach zębów górnych bez stanu zapalnego zaleca się iniekcję 1,8 ml od strony przedsionka jamy ustnej na ząb, z możliwością dodatkowej dawki 1-1,8 ml w przypadku niedostatecznego znieczulenia. Dla zabiegów na tkankach podniebienia, takich jak nacinanie czy zszywanie, stosuje się około 0,1 ml roztworu na wkłucie. Przy ekstrakcjach dolnych przedtrzonowców dawka wynosi 1,8 ml na ząb, z możliwością dodatkowej iniekcji lub iniekcji do otworu żuchwowego, jeśli znieczulenie jest niewystarczające. Maksymalna dawka artykainy u dorosłych to 7 mg/kg masy ciała, co odpowiada do 500 mg (12,5 ml roztworu), a u dzieci i młodzieży 5 mg/kg masy ciała, z indywidualnym dostosowaniem objętości iniekcji do wieku i masy ciała.
artykaina chlorowodorek i adrenalina, dawka artykainy, ekstrakcja przyległych zębów, ekstrakcja zębów górnych, iniekcja przedsionkowa, reakcja ogólna, stan zapalny, stężenie artykainy, technika iniekcji, tkanki podniebienia, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenia czynności wątroby i nerek, zapalenie wątroby, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB zawiera 10 µg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z 18-30 µg toksoidu tężcowego i jest zwykle podawana w skojarzeniu ze szczepionkami DTP (błonica, tężec, krztusiec). Dane z ponad 7000 dzieci poniżej 2. roku życia wskazują na brak różnic w częstości i rodzaju działań niepożądanych pomiędzy grupami otrzymującymi Act-HIB z DTP a samym DTP. Reakcje niepożądane pojawiają się zwykle w ciągu 6-24 godzin po szczepieniu, mają charakter przejściowy i są łagodne do umiarkowanych. Nie obserwowano wzrostu częstości ani nasilenia działań niepożądanych po kolejnych dawkach. Szczepionka może zawierać śladowe ilości formaldehydu, co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję.
bezdech, drgawki, działanie niepożądane, formaldehyd, gorączka wysoka, Haemophilus influenzae, nadwrażliwość, obrzęk kończyny, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, pokrzywka, polisacharyd otoczkowy, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólna, stan zapalny, szczepionka DTP, toksoid tężcowy, wcześniak niedojrzały - Leksykon substancji czynnych
Jad osy – Przedawkowanie
Przedawkowanie jadu osy podczas immunoterapii alergenowej preparatem ALUTARD SQ stanowi poważne zagrożenie kliniczne, ze względu na wysoką aktywność biologiczną substancji czynnej wyrażaną w jednostkach SQ-U/ml. Preparat dostępny jest w czterech stężeniach: 100 SQ-U (szary korek), 1000 SQ-U (zielony), 10000 SQ-U (pomarańczowy) oraz 100000 SQ-U (czerwony), z rosnącym ryzykiem wystąpienia reakcji przedawkowania wraz ze wzrostem stężenia. Objawy przedawkowania obejmują reakcje miejscowe (obrzęk, zaczerwienienie, świąd >10 cm), łagodne i umiarkowane reakcje ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność), a także ciężkie reakcje systemowe, w tym skurcz oskrzeli, hipotensję, zaburzenia rytmu serca oraz reakcję anafilaktyczną, która może prowadzić do wstrząsu i zatrzymania krążenia. Ryzyko ciężkich reakcji rośnie wykładniczo przy wyższych stężeniach, zwłaszcza 100000 SQ-U.
adrenalina, Alutard SQ, ciężka reakcja alergiczna, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia alergenowa, jad osy, leczenie podstawowe, lek presyjny, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tachykardia, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia