przetoka dializacyjna

Przetoka dializacyjna to specjalnie utworzone połączenie między tętnicą a żyłą, najczęściej na przedramieniu pacjenta, które umożliwia przeprowadzanie hemodializy u osób z przewlekłą niewydolnością nerek. Stanowi ona tzw. dostęp naczyniowy, niezbędny do skutecznego wykonywania zabiegów hemodializy, podczas których krew pacjenta jest oczyszczana pozaustrojowo.

Przetokę dializacyjną dzieli się na przetoki natywne (zespolenie własnej tętnicy i żyły pacjenta) oraz przetoki z wykorzystaniem protezy naczyniowej. Za złoty standard uznaje się przetokę tętniczo-żylną na przedramieniu niedominującej kończyny górnej, w okolicy nadgarstka (przetoka typu Brescia-Cimino), łącząca tętnicę promieniową z żyłą odpromieniową.

Do głównych powikłań związanych z przetoką dializacyjną należą: zakrzepica, zwężenie, zespół podkradania, tętniaki i pseudotętniaki, infekcje oraz niewydolność serca wysokiego rzutu. Prawidłowa pielęgnacja przetoki, regularne kontrole oraz wczesne wykrywanie dysfunkcji są kluczowe dla utrzymania jej drożności i funkcjonalności.

Monitorowanie funkcji przetoki obejmuje regularne badanie fizykalne (ocena drżenia i szmeru naczyniowego), badania USG Doppler oraz pomiary przepływu krwi. Zaleca się, aby dojrzewanie przetoki trwało minimum 4-6 tygodni przed jej pierwszym wykorzystaniem do dializy, co pozwala na odpowiednie pogrubienie ściany żyły i zwiększenie przepływu krwi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl