paciorkowiec z grupy viridans
Paciorkowce z grupy viridans (streptokoki viridans) to heterogenna grupa bakterii Gram-dodatnich, które są częścią normalnej flory jamy ustnej, gardła, układu pokarmowego i moczowo-płciowego człowieka. Charakteryzują się zmienną hemolizą (alfa, gamma) na podłożach z krwią oraz wytwarzaniem polisacharydów zewnątrzkomórkowych, które umożliwiają im adhezję do powierzchni i tworzenie biofilmu.
Grupa viridans obejmuje kilka gatunków, m.in. Streptococcus mutans, S. mitis, S. salivarius, S. sanguinis i S. gordonii. Pomimo ich komensalnego charakteru, mogą one wywoływać poważne infekcje, szczególnie u osób z obniżoną odpornością. Najczęstsze kliniczne manifestacje zakażeń paciorkowcami viridans to infekcyjne zapalenie wsierdzia (szczególnie u pacjentów z wadami zastawkowymi), bakteriemia, ropnie mózgu oraz infekcje po zabiegach stomatologicznych.
Diagnostyka opiera się na hodowli bakteriologicznej oraz identyfikacji gatunkowej metodami biochemicznymi lub molekularnymi. W leczeniu stosuje się głównie penicyliny, jednak obserwuje się wzrost oporności wśród szczepów viridans, dlatego często konieczne jest wykonanie antybiogramu. W przypadku ciężkich infekcji, takich jak zapalenie wsierdzia, stosuje się terapię skojarzoną z aminoglikozydami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amylan 875 mg + 125 mg
Amylan to preparat zawierający 875 mg amoksycyliny trójwodnej oraz 125 mg potasu klawulanianu, należący do grupy leków przeciwbakteryjnych – połączeń penicylin z inhibitorami beta-laktamaz (kod ATC: J01CR02). Amoksycylina działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórki bakteryjnej. Kwas klawulanowy, będący beta-laktamem, nie wykazuje samodzielnego działania przeciwbakteryjnego, lecz unieczynnia beta-laktamazy bakteryjne, chroniąc amoksycylinę przed rozkładem enzymatycznym i rozszerzając jej spektrum działania. Kluczowym parametrem farmakodynamicznym jest czas utrzymywania stężenia amoksycyliny powyżej MIC (T>MIC). Oporność bakterii może wynikać z produkcji beta-laktamaz niewrażliwych na kwas klawulanowy (klasy B, C, D) lub modyfikacji PBP, a także mechanizmów ograniczających penetrację leku, zwłaszcza u bakterii Gram-ujemnych.
Acinetobacter, amoksycylina trójwodna, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, Burkholderia pseudomallei, Capnocytophaga, Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci, Citrobacter freundii, Clostridioides difficile, Coxiella burnetti, dyfuzja krążkowa, Eikenella corrodens, Enterobacter, Enterobacterales, Enterococcus, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, Escherichia coli, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości, Fusobacterium nucleatum, Gardnerella vaginalis, Haemophilus influenzae, inhibitor beta-laktamazy, klawulanian potasu, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, kwas klawulanowy, Legionella pneumophila, lek przeciwbakteryjny, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, mycoplasma pneumoniae, oporność na metycylinę, paciorkowiec beta-hemolizujący, paciorkowiec z grupy viridans, Pasteurella multocida, penicylina benzylowa, penicylinaza, peptydoglikan, Prevotella, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Providencia, Pseudomonas, ściana komórki bakteryjnej, Serratia, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, Staphylococcus saprophyticus, Stenotrophomonas maltophilia, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowych