zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej
Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej (ALP) to istotny marker biochemiczny występujący w wielu jednostkach chorobowych. Enzym ten występuje w wielu tkankach organizmu, głównie w wątrobie, kościach, jelitach i łożysku, a jego podwyższone wartości mogą wskazywać na procesy patologiczne w tych narządach.
W diagnostyce hepatologicznej, podwyższona aktywność fosfatazy zasadowej sugeruje cholestazę – zaburzenie przepływu żółci. Jest charakterystyczna dla pierwotnej żółciowej marskości wątroby, pierwotnego stwardniającego zapalenia dróg żółciowych, nowotworów dróg żółciowych oraz stanów obturacji zewnątrzwątrobowej (kamica, guzy).
W chorobach układu kostnego, wzrost ALP obserwuje się w chorobie Pageta, osteomalacji, przerzutach nowotworowych do kości, nadczynności przytarczyc oraz w okresach intensywnego wzrostu kostnego u dzieci i młodzieży. Istotne jest różnicowanie źródła podwyższonej aktywności enzymu poprzez oznaczanie izoenzymów lub wykorzystanie dodatkowych parametrów biochemicznych.
Fizjologiczne zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej występuje w trzecim trymestrze ciąży (izoenzym łożyskowy), w okresie wzrostu (izoenzym kostny) oraz po spożyciu posiłku bogatego w tłuszcze (izoenzym jelitowy). Interpretacja podwyższonych wartości wymaga zawsze korelacji klinicznej i oceny w kontekście innych parametrów laboratoryjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Apixaban Aurovitas 2,5 mg
Bezpieczeństwo stosowania apiksabanu zostało potwierdzone w siedmiu badaniach klinicznych fazy III, obejmujących ponad 21 000 pacjentów z różnymi wskazaniami: profilaktyką żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po protezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego (dawka 2,5 mg dwa razy na dobę, działania niepożądane u 11% pacjentów), leczeniem i profilaktyką zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz zapobieganiem udarom i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF). Częstość działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła od 9,6% do 24,3% w zależności od populacji i porównywanego leku (warfaryna, enoksaparyna, kwas acetylosalicylowy). Duże krwawienia z przewodu pokarmowego spełniające kryteria ISTH występowały z częstością 0,76% rocznie, a poważne krwawienia wewnątrzgałkowe z częstością 0,18% rocznie. W leczeniu ZŻG i ZP odsetek krwawień wynosił 15,6% w porównaniu z enoksaparyną/warfaryną oraz 13,3% w porównaniu z placebo.
anafilaksja, apiksaban, enoksaparyna, hipotonia, hipotonia okołozabiegowa, krwawienie, krwawienie dokomorowe, krwawienie spojówkowe, krwawienie wewnątrzbrzuszne, krwawienie wewnątrzgałkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z jamy ustnej, krwawienie z nosa, krwawienie z odbytnicy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z żylaków odbytu, krwawienie zaotrzewnowe, krwiak, krwiomocz, krwotok do móżdżku, krwotok do skorupy mózgowia, krwotok podtwardówkowy, krwotok śródmózgowy, kwas acetylosalicylowy, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedokrwistość pokrwotoczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, protezoplastyka stawu, rumień wielopostaciowy, stłuczenie, świąd, udar krwotoczny mózgu, warfaryna, wysypka, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, zatorowość płucna, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie stężenia bilirubiny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa