radioterapia pęcherza moczowego

Radioterapia pęcherza moczowego to metoda leczenia onkologicznego wykorzystująca promieniowanie jonizujące do niszczenia komórek nowotworowych. Stosowana jest przede wszystkim w przypadku raka pęcherza moczowego, szczególnie u pacjentów niekwalifikujących się do leczenia operacyjnego lub jako element terapii uzupełniającej.

W zależności od stopnia zaawansowania nowotworu, radioterapia może być stosowana jako leczenie radykalne (z intencją wyleczenia), adjuwantowe (po zabiegu operacyjnym) lub paliatywne (łagodzące objawy). Najczęściej stosuje się radioterapię z modulacją intensywności wiązki (IMRT) lub radioterapię konformalną 3D, co pozwala na precyzyjne dostarczenie wysokiej dawki promieniowania do guza przy jednoczesnym oszczędzeniu zdrowych tkanek otaczających.

Typowy schemat leczenia obejmuje podanie dawki całkowitej 60-66 Gy w dawkach frakcyjnych po 1,8-2 Gy dziennie, 5 dni w tygodniu przez okres 6-7 tygodni. U wybranych pacjentów z inwazyjnym rakiem pęcherza moczowego stosuje się również protokół leczenia skojarzonego – radiochemioterapię, gdzie radioterapia jest łączona z chemioterapią opartą najczęściej na cisplatynie, co zwiększa skuteczność leczenia.

Do najczęstszych wczesnych powikłań radioterapii pęcherza moczowego należą zapalenie pęcherza moczowego z objawami dyzurycznymi, biegunka oraz reakcje skórne w obszarze napromieniania. Późne powikłania mogą obejmować zwłóknienie pęcherza, zmniejszenie jego pojemności, krwawienia oraz zaburzenia funkcji seksualnych. Nowoczesne techniki radioterapii pozwalają jednak znacząco zredukować ryzyko wystąpienia tych powikłań.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl