AUC0-24h
AUC0-24h (Area Under the Curve from 0 to 24 hours) to parametr farmakokinetyczny określający pole pod krzywą stężenia leku we krwi w czasie 24 godzin od momentu podania. Jest kluczowym wskaźnikiem całkowitej ekspozycji organizmu na lek w cyklu dobowym.
Wartość AUC0-24h ma zasadnicze znaczenie w monitorowaniu terapii lekami o wąskim indeksie terapeutycznym oraz w przypadku antybiotyków, gdzie skuteczność zależy od utrzymania odpowiedniego stężenia przez określony czas. Parametr ten pozwala na precyzyjne dostosowanie dawkowania, szczególnie w przypadku leków podawanych raz na dobę.
W praktyce klinicznej AUC0-24h wykorzystuje się do porównywania biodostępności różnych postaci leku, oceny zmienności farmakokinetyki między pacjentami oraz do przewidywania skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Jest również istotnym elementem badań biorównoważności leków generycznych względem oryginalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Bimatoprost – Właściwości farmakokinetyczne
Bimatoprost, stosowany w okulistyce w stężeniach 0,1 mg/ml i 0,3 mg/ml, wykazuje dobrą przenikalność przez struktury oka oraz niską ekspozycję ogólnoustrojową po miejscowym podaniu. Maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiąga około 0,08 ng/ml w ciągu 10 minut, a stężenie spada poniżej progu wykrywalności 0,025 ng/ml w ciągu 1,5 godziny. Parametry farmakokinetyczne, takie jak Cmax i AUC0-24h (~0,09 ng•h/ml), pozostają stabilne między 7. a 14. dniem stosowania, co wskazuje na osiągnięcie stanu stacjonarnego w pierwszym tygodniu terapii. Objętość dystrybucji wynosi 0,67 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (88%). Bimatoprost jest metabolizowany głównie przez oksydację, N-deetylację i glukuronizację, a eliminacja odbywa się przede wszystkim przez nerki (67% dawki) oraz częściowo przez kał (25%). Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 45 minut, a całkowity klirens krwi to 1,5 l/h/kg po podaniu dożylnym.
AUC0-24h, białko osocza, bimatoprost, biotransformacja, ciecz wodnista oka, Cmax, ekspozycja ogólnoustrojowa, faza eliminacji, glukuronizacja, klirens krwi, kwas glukuronowy, N-deetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksydacja, okulistyka, rogówka i twardówka, stan stacjonarny, Tmax, tymolol, wydalanie nerkowe, zaćma - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Caspofungin Fresenius Kabi 50 mg
Kaspofungina charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką, obejmującą wielofazową eliminację z osocza oraz umiarkowanie nieliniowy profil. Lek wykazuje wysokie wiązanie z albuminami osocza (frakcja wolna 3,5-7,6%), a dystrybucja do tkanek jest intensywna, z 92% dawki przenikającej do tkanek w ciągu 1,5-2 dni. Metabolizm kaspofunginy przebiega przez samoistny rozpad, hydrolizę peptydu i N-acetylację, z tworzeniem nieodwracalnych kompleksów białkowych. Kaspofungina nie wpływa na izoenzymy CYP450 ani nie jest ich substratem, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Eliminacja jest powolna, z klirensem 10-12 ml/min i wielofazowym spadkiem stężenia: faza beta z t½ 9-11 h oraz faza gamma z t½ 45 h. Wydalanie zachodzi głównie przez mocz (41%) i kał (34%), przy czym tylko 1,4% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. Farmakokinetyka wykazuje umiarkowaną nieliniowość i kumulację przy wyższych dawkach.
AUC0-24h, dane farmakokinetyczne, dystrybucja kaspofunginy, eliminacja kaspofunginy, hemodializa, hydroliza peptydu, inhibitor izoenzymów cytochromu P450, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kandydoza, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, nieliniowa farmakokinetyka, okres półtrwania, pole pod krzywą, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wiązanie z albuminami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vizibim 0,3 mg/ml
Bimatoprost, substancja czynna preparatu Vizibim (0,3 mg/ml), wykazuje dobrą przenikalność przez struktury oka, co umożliwia skuteczne działanie terapeutyczne przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej. Po miejscowym podaniu kropli do oczu stężenie maksymalne (Cmax) w osoczu osiągane jest w ciągu 10 minut i wynosi około 0,08 ng/ml, a pole pod krzywą stężenia leku w czasie 24 godzin (AUC0-24h) około 0,09 ng•h/ml. Lek charakteryzuje się ograniczoną dystrybucją tkankową (objętość dystrybucji 0,67 l/kg) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (88%). Bimatoprost występuje w krwiobiegu głównie w postaci niezmienionej, podlega biotransformacji obejmującej oksydację, N-deetylację oraz sprzęganie z kwasem glukuronowym, a eliminacja odbywa się przede wszystkim przez nerki (67% dawki wydalane z moczem) oraz w mniejszym stopniu z kałem (25%). Okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi około 45 minut, a całkowity klirens 1,5 l/h/kg, co wskazuje na szybką eliminację i niskie ryzyko kumulacji przy stosowaniu miejscowym.
AUC0-24h, bimatoprost, biodostępność leku, biotransformacja, Cmax, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja bimatoprostu, farmakokinetyka, klirens całkowity, krople do oczu, kumulacja leku, N-deetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksydacja, parametry farmakokinetyczne, podanie oczne, przesączanie kłębuszkowe, rogówka i twardówka, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie leku, Vizibim, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z kałem, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Belakne Combi (1 mg + 25 mg)/g
Belakne Combi w postaci żelu zawiera adapalen (1 mg/g) oraz benzoilu nadtlenek (25 mg/g). Farmakokinetyka adapalenu w preparacie złożonym jest zbliżona do monoterapii adapalenem 0,1% żelu, co wskazuje, że benzoilu nadtlenek nie wpływa istotnie na jego absorpcję. W 30-dniowym badaniu u pacjentów z trądzikiem, stosując 2 g żelu dziennie, wykazano minimalną absorpcję systemową adapalenu – stężenia w osoczu były zazwyczaj poniżej granicy oznaczalności 0,1 ng/ml, z wartościami Cmax od 0,1 do 0,2 ng/ml w nielicznych próbkach. Wartość AUC0-24h dla adapalenu w grupie stosującej Belakne Combi wyniosła maksymalnie 1,99 ng·h/ml, co potwierdza niską ogólnoustrojową ekspozycję i jest zgodne z wcześniejszymi badaniami farmakokinetycznymi adapalenu 0,1%.
absorpcja systemowa, adapalen, aplikacja miejscowa, AUC0-24h, biodostępność ogólnoustrojowa, działanie niepożądane, ekspozycja systemowa, granica oznaczalności, kwas benzoesowy, leczenie trądziku, nadtlenek benzoilu, parametry farmakokinetyczne, profil farmakokinetyczny, przenikanie przez skórę, stężenie adapalenu, trądzik, właściwości farmakokinetyczne, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Priligy 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dapoksetyny, substancji czynnej leku Priligy, obejmowały szeroką ocenę farmakologiczną i toksykologiczną na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki, psy, małpy) przy zastosowaniu najwyższych tolerowanych dawek, które przekraczały 100-krotnie dawki stosowane u ludzi. Pomimo różnic farmakokinetycznych, takich jak szybsza biokonwersja u zwierząt, wskaźniki ekspozycji (Cmax oraz AUC0-24h) były porównywalne z wartościami u ludzi. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych zagrożeń bezpieczeństwa, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne zalecane dawki u ludzi (MRHD 60 mg). Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozrodczość ani morfologię organów rozrodczych u szczurów, a także nie stwierdzono embriotoksyczności czy fetotoksyczności u szczurów i królików.