gruczolak wątrobowokomórkowy
Gruczolak wątrobowokomórkowy (adenoma hepatocellulare) to łagodny nowotwór wątroby wywodzący się z hepatocytów. Występuje rzadko, najczęściej u kobiet w wieku rozrodczym stosujących doustne środki antykoncepcyjne. Inne czynniki ryzyka obejmują stosowanie steroidów anabolicznych, otyłość, cukrzycę typu 2 oraz zespół metaboliczny.
Klinicznie gruczolaki wątrobowokomórkowe są najczęściej bezobjawowe i wykrywane przypadkowo podczas badań obrazowych. Mogą jednak powodować dyskomfort lub ból w prawym podżebrzu, a w rzadkich przypadkach prowadzić do poważnych powikłań, takich jak krwawienie wewnątrzotrzewnowe (ryzyko krwotoku wzrasta przy guzach >5 cm). Istnieje również niewielkie ryzyko (3-8%) transformacji złośliwej do raka wątrobowokomórkowego.
Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz biopsji wątroby w przypadkach wątpliwych. Leczenie zależy od wielkości guza, obecności objawów i ryzyka powikłań. Małe, bezobjawowe gruczolaki mogą być obserwowane, natomiast większe (>5 cm) lub objawowe wymagają zazwyczaj resekcji chirurgicznej. U kobiet zaleca się odstawienie doustnych środków antykoncepcyjnych, co może prowadzić do regresji zmian.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramal Retard 150 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tramadolu chlorowodorku (substancji czynnej Tramal Retard) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów (doustnie i parenteralnie, od 6 do 52 tygodni) nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych. Działania toksyczne, obejmujące objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (niepokój psychoruchowy, ślinotok, drgawki) oraz zmniejszony przyrost masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny (szczury tolerowały do 20 mg/kg, psy do 10 mg/kg doustnie i do 20 mg/kg doodbytniczo). W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki >50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność u samic i zwiększoną śmiertelność noworodków, z opóźnieniami rozwojowymi potomstwa (zaburzenia kostnienia, opóźnione otwieranie oczu i ujścia pochwy), przy zachowanej płodności samców i samic. U królików toksyczność i anomalie kostnienia obserwowano przy dawkach >125 mg/kg.
Ocena potencjału mutagennego tramadolu wykazała niejednoznaczne wyniki in vitro, jednak badania in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, co pozwala klasyfikować tramadol jako substancję niemutagenną. Badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały związku z nowotworami, natomiast u myszy zaobserwowano zwiększoną zapadalność na gruczolaki wątrobowe u samców (dawkozależne od 15 mg/kg, nieznamienne statystycznie) oraz znamienne statystycznie, ale niedawkozależne zwiększenie częstości guzów płuc u samic. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania tramadolu w dawkach terapeutycznych, a działania niepożądane pojawiają się głównie przy dawkach znacznie przekraczających klinicznie stosowane, co jest istotne dla oceny stosunku korzyści do ryzyka leku Tramal Retard.
anomalia kostnienia, badanie hematologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek tramadolu, drgawki, działanie rakotwórcze, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuc, mutagen, niepokój psychoruchowy, opóźnienie rozwoju, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, ślinotok, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie kostnienia szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Genoptim 40 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro oraz badaniu in vivo, co wskazuje na minimalne ryzyko uszkodzeń genetycznych. W badaniach karcinogenności zaobserwowano istotne różnice międzygatunkowe: u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy pojawiły się zmiany nowotworowe wątroby (gruczolaki u samców, raki u samic) przy ekspozycji systemowej 6-11-krotnie przekraczającej AUC 0-24h osiąganą u ludzi przy najwyższej dawce terapeutycznej. Badania rozrodczości i teratogenności na szczurach, królikach i psach nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak przy toksycznych dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność płodu, opóźnienie rozwoju potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie in vivo, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój embrionalny, rozwój płodu, stężenie osoczowe, test in vitro, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etoricoxib Teva 120 mg
Przedkliniczne badania etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz niskie ryzyko rakotwórczości u myszy. U szczurów zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy przy dawkach przekraczających dwukrotność dobowej dawki ludzkiej (90 mg), co jest związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla tego gatunku, nieobserwowaną u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów ujawniała się owrzodzeniami przy stężeniach terapeutycznych i wyższych, a u psów przy wysokich stężeniach odnotowano zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego, co wskazuje na konieczność monitorowania tych funkcji podczas terapii. W badaniach reprodukcyjnych etorykoksyb nie wykazywał działania teratogennego u szczurów przy dawce 15 mg/kg/dobę (około 1,5-krotność dawki ludzkiej), jednak u królików zaobserwowano zwiększone zaburzenia układu sercowo-naczyniowego płodów przy narażeniu mniejszym niż kliniczne, a także deformacje niezwiązane z leczeniem. Zarówno u szczurów, jak i królików stwierdzono wzrost liczby wczesnych poronień przy narażeniu ≥1,5-krotności narażenia u ludzi, co stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania leku w ciąży.
ekspozycja układowa, Etoricoxib Teva, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, narażenie układowe, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, układ kostny płodu, wczesne poronienie, zaburzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Tramadol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne tramadolu chlorowodorku wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej u gryzoni i psów, hepatotoksyczność oraz objawy typowe dla opioidów (niepokój, ataksja, wymioty, drżenie, duszność, drgawki) pojawiały się jedynie przy dawkach 10-krotnie wyższych niż kliniczne. Dobrze tolerowane dawki doustne wynosiły 20 mg/kg u szczurów i 10 mg/kg u psów, a doodbytniczo u psów 20 mg/kg. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności in vivo, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego u szczurów; u myszy zaobserwowano jedynie nieznamienne statystycznie zmiany przy dawkach ≥15 mg/kg. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej tramadol wykazywał działanie toksyczne u samic i zwiększał śmiertelność noworodków przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę u szczurów oraz >125 mg/kg u królików, z opóźnionym kostnieniem i zaburzeniami rozwojowymi potomstwa, jednak bez wpływu na płodność samców i samic. Tramadol przenika przez łożysko, a jego stosowanie w skojarzeniu z paracetamolem nie wykazało dodatkowego ryzyka teratogennego przy dawkach terapeutycznych, choć dawka 50/434 mg/kg (8,3× dawka terapeutyczna) indukowała embriotoksyczność i fetotoksyczność u szczurów.
anomalia kostnienia, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuc, hepatotoksyczność, mutagenność, NOAEL, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewlekła toksyczność, przewód pokarmowy, rakotwórczość, śmiertelność noworodkowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność płodowa, toksyczność u samic, toksyczny wpływ na reprodukcję, tramadol chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie kostnienia szkieletu, zatrucie tramadolem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucorta 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały, że lek nie wykazuje właściwości karcinogennych u gryzoni przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę (2-7-krotność dawki ludzkiej), choć u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. W zakresie płodności nie stwierdzono negatywnego wpływu przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc. Wpływ na rozwój płodu był dawko-zależny: dawki 5-10 mg/kg mc. nie wywoływały teratogenności, natomiast dawki 25-50 mg/kg mc. indukowały anomalie anatomiczne (dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, opóźnienie kostnienia), a bardzo wysokie dawki 80-320 mg/kg mc. powodowały zwiększoną śmiertelność zarodków oraz poważne wady rozwojowe (falistość żeber, rozszczep podniebienia, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki).
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, wada rozwojowa, właściwość karcinogenna, wpływ na rozrodczość, zastosowanie kliniczne, zmniejszenie stężenia estrogenów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Edolox 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej preparatu Edolox, wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego u myszy, co pozytywnie wpływa na ocenę profilu bezpieczeństwa leku. U szczurów zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), jednak zmiany te są specyficzne dla gatunku i wynikają z indukcji enzymów CYP, nieobserwowanej u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była zależna od dawki i czasu ekspozycji, z owrzodzeniami pojawiającymi się przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających wartości terapeutyczne, co wskazuje na konieczność monitorowania tych funkcji podczas terapii.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności przewodu pokarmowego, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucofast 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu zawartego w preparacie Flucofast wykazały, że toksyczne efekty obserwowane u zwierząt pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Długoterminowe badania na myszach i szczurach, z dawkami 2,5; 5 i 10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotnie wyższymi niż u ludzi), nie wykazały potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc. zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych. Testy mutagenności, obejmujące m.in. testy na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak myszy, działanie teratogenne, estrogen, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, płodność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Progesteron, jako hormon steroidowy dostępny w różnych formach farmaceutycznych (tabletki dopochwowe, kapsułki miękkie, globulki, żel dopochwowy, roztwór do wstrzykiwań), wymaga szczegółowej oceny klinicznej przed rozpoczęciem terapii, obejmującej wywiad, badanie ginekologiczne i piersi oraz odpowiednie badania dodatkowe. Monitorowanie pacjentek podczas leczenia powinno uwzględniać regularne badania kontrolne, w tym mammografię, zwłaszcza u kobiet z czynnikami ryzyka nowotworów estrogenozależnych i zaburzeń zakrzepowo-zatorowych. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia poważnych powikłań, takich jak zawał mięśnia sercowego, incydenty zakrzepowo-zatorowe, znaczny wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia widzenia, ciężkie bóle głowy, żółtaczka, pogorszenie czynności wątroby czy ciąża (poza wskazaniami do wspierania ciąży).
astma oskrzelowa, atrofia endometrium, biopsja endometrium, ból głowy migrenowy, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, depresja, endometrioza, gruczolak wątrobowokomórkowy, hiperplazja endometrium, hormon steroidowy, hormonalna terapia zastępcza, incydent zakrzepowo-zatorowy, insulinooporność, kamica żółciowa, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, mięśniak gładki, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór estrogenozależny, otoskleroza, padaczka, pokrzywka, poronienie zagrażające, poronienie zatrzymane, rak endometrium, rak piersi, retencja płynów, rozrost endometrium, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, włókniakomięśniak macicy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie widzenia, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiana naczyniowa siatkówki, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Aurobindo 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, reprodukcyjnych, mutagennych oraz rakotwórczych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym i pozajelitowym u szczurów i psów (od 6 do 26 tygodni oraz 12 miesięcy) nie stwierdzono istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych związanych z tramadolem. Objawy niepożądane, takie jak niepokój ruchowy, ślinotok, drgawki oraz spowolnienie przybierania na wadze, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. Zwierzęta tolerowały tramadol w dawkach do 20 mg/kg doustnie u szczurów oraz do 10 mg/kg doustnie i 20 mg/kg doodbytniczo u psów bez reakcji niepożądanych.
badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, drgawka, działanie mutagenne, efekt neuropsychiatryczny, gruczolak wątrobowokomórkowy, niepokój ruchowy, nowotwór płuca, płodność samca, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tramadolu chlorowodorek, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doloxib 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej preparatu Doloxib, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy. U szczurów, przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych oraz pęcherzykowych tarczycy, co jest związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla tego gatunku i nie występuje u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego była zależna od dawki i czasu ekspozycji – owrzodzenia pojawiały się przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi, zarówno w badaniach krótkoterminowych (14 tygodni), jak i długoterminowych (53-106 tygodni). U psów zaburzenia czynności przewodu pokarmowego i nerek występowały przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne.
badanie długoterminowe, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność etorykoksybu, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, stężenie osoczowe, toksyczność etorykoksybu, wczesne poronienie, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon substancji czynnych
Tiagabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tiagabiny (Gabitril) wykazały, że długotrwałe podawanie bardzo wysokich dawek (200 mg/kg masy ciała) u samic szczurów wiązało się z nieznacznym wzrostem częstości występowania gruczolaka wątrobowokomórkowego. Jednakże dawki te znacznie przekraczają stosowane klinicznie u ludzi, co ogranicza bezpośrednią translatowalność tych wyników. Ponadto, badania genotoksyczności przeprowadzone na różnych modelach nie wykazały właściwości mutagennych tiagabiny, co wskazuje na brak uszkodzeń DNA i zmniejsza prawdopodobieństwo mechanizmu kancerogennego opartego na genotoksyczności.
badania rakotwórczości, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, Gabitril, gruczolak wątrobowokomórkowy, kancerogeneza, mutacja, padaczka, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, tiagabina, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości genotoksyczne, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egidon 60 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Egidon, nie wykazuje działania genotoksycznego w badaniach przedklinicznych, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano różnice międzygatunkowe: u myszy brak działania rakotwórczego, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg) stwierdzono gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, co jest wynikiem specyficznej indukcji enzymów CYP w wątrobie szczurów, mechanizmu nieobserwowanego u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego była zależna od dawki i czasu ekspozycji, z owrzodzeniami obserwowanymi przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne. U psów odnotowano zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Egidon, ekspozycja układowa, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, stężenie terapeutyczne, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ kostny płodu, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlator 20 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Amlator, zawierającego atorwastatynę i amlodypinę, wykazały brak właściwości mutagennych i klastogennych obu substancji czynnych w testach in vitro i in vivo. W badaniach karcynogenności atorwastatyny zaobserwowano istotne różnice międzygatunkowe: u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy dawkach przekraczających 6-11-krotnie ekspozycję u ludzi (mierzoną AUC₀₋₂₄) odnotowano zwiększoną częstość gruczolaka i raka wątrobowokomórkowego. Amlodypina nie wykazała działania rakotwórczego w dwuletnich badaniach na szczurach i myszach przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, co odpowiada dawkom zbliżonym lub wyższym od maksymalnych zalecanych dla ludzi (10 mg w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała). Obie substancje nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza ich akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście mutagenności i karcynogenności.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, gęstość nasienia, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, parametr reprodukcyjny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, substancja czynna, testosteron, toksyczność, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coxitex 30 mg
Przedkliniczne badania etorykoksybu, substancji czynnej leku Coxitex, nie wykazały działania genotoksycznego, co wskazuje na brak uszkodzeń materiału genetycznego. W zakresie potencjału rakotwórczego, u myszy nie stwierdzono takiego działania, natomiast u szczurów poddanych długotrwałemu (około 2 lata) podawaniu dawki przekraczającej ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy. Zmiany te uznano za specyficzne dla szczurów, związane z indukcją enzymu CYP w wątrobie, mechanizmem nieobserwowanym u ludzi (brak indukcji CYP3A). W badaniach toksyczności przewodu pokarmowego stwierdzono owrzodzenia u szczurów przy stężeniach etorykoksybu porównywalnych lub wyższych niż te osiągane po dawce terapeutycznej u ludzi, a u psów przy dawkach wyższych niż terapeutyczne obserwowano zaburzenia czynności przewodu pokarmowego i nerek.
badanie przedkliniczne, CYP3A, deformacja zewnętrzna, działanie teratogenne, enzym CYP, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności przewodu pokarmowego, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego w długoterminowych testach na myszach i szczurach przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7-krotnej ekspozycji terapeutycznej u ludzi. Zaobserwowano jednak zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg/dobę. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy podaniu doustnym (5-20 mg/kg/dobę) oraz pozajelitowym (5-75 mg/kg/dobę). W badaniach teratogennych stwierdzono dawkozależne efekty: dawki 5-10 mg/kg nie wywoływały zmian, natomiast dawki ≥25 mg/kg indukowały anomalie rozwojowe, takie jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego oraz opóźnienie kostnienia. Przy bardzo wysokich dawkach (80-320 mg/kg) obserwowano poważniejsze wady, w tym falistość żeber, rozszczep podniebienia i nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki.
badanie przedkliniczne, dodatkowe żebro, efekt teratogenny, ekspozycja terapeutyczna, falistość żeber, Fluconazole Polfarmex, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, wada rozwojowa płodu, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doloxib 60 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu, substancji czynnej Doloxibu, wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego u myszy, co potwierdza pozytywny profil bezpieczeństwa w tych aspektach. U szczurów zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), jednak mechanizm ten jest specyficzny dla szczurów i nie ma znaczenia klinicznego u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była zależna od dawki i czasu ekspozycji, z owrzodzeniami obserwowanymi nawet przy stężeniach porównywalnych do dawek terapeutycznych u ludzi. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawkę terapeutyczną, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych w tych narządach.
CYP3A, działanie kancerogenne, działanie niepożądane nerkowe, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, laktacja, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał kancerogenny, przewód pokarmowy, toksyczność narządowa, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doloxib 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej leku Doloxib, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów w dawkach przekraczających ponad 2-krotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, co jest związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla tego gatunku i nie występuje u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami pojawiającymi się przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne. W badaniach reprodukcyjnych etorykoksyb nie wykazał działania teratogennego u szczurów do dawki 15 mg/kg mc./dobę (około 1,5 raza dawki ludzkiej), natomiast u królików przy narażeniu mniejszym niż kliniczne obserwowano zaburzenia układu sercowo-naczyniowego oraz deformacje płodów niezwiązane z lekiem. Zwiększona liczba wczesnych poronień występowała przy narażeniu ≥1,5-krotności narażenia u ludzi. Etorykoksyb przenika do mleka szczurów, powodując u młodych zmniejszenie masy ciała.
badanie niekliniczne, CYP3A wątrobowy, dawka terapeutyczna, deformacja układu kostnego, deformacja zewnętrzna, dysfagia, działanie teratogenne, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP w wątrobie, inhibitor COX-2, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roticox 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne etorykoksybu, substancji czynnej leku Roticox, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy. Zmiany te są specyficzne dla szczurów i wynikają z indukcji enzymu CYP, mechanizmu nieobserwowanego u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami pojawiającymi się zarówno przy stężeniach przekraczających, jak i porównywalnych do dawek terapeutycznych u ludzi. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach wyższych niż terapeutyczne.
badanie toksykologiczne, deformacja układu kostnego, deformacja zewnętrzna, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A w wątrobie, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, ocena bezpieczeństwa stosowania, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, Roticox, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu serowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, nie był poddany odrębnym badaniom przedklinicznym, jednak dostępne dane dotyczące poszczególnych substancji czynnych wskazują na różnorodne profile bezpieczeństwa. Atorwastatyna nie wykazuje wpływu na płodność ani działania teratogennego u zwierząt doświadczalnych, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową. Substancja przenika przez łożysko u szczurów, a jej stężenia w osoczu są zbliżone do tych w mleku, jednak brak jest danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego, ale może powodować typowe dla tej grupy leków działania niepożądane u płodu, takie jak opóźnienie rozwoju, wady nerek oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę (10 mg/dobę) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, a także wpływała na parametry płodności samców szczurów, w tym obniżenie stężenia FSH i testosteronu oraz zmniejszenie gęstości nasienia.
amlodypina, atorwastatyna, badanie mutagenności, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, opóźnienie porodu, peryndopryl, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coxitex 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej preparatu Coxitex, nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza brak zdolności do uszkadzania DNA. W badaniach kancerogenności u myszy nie stwierdzono efektu rakotwórczego, natomiast u szczurów, przy dawkach ponad dwukrotnie przekraczających dobową dawkę terapeutyczną u ludzi (90 mg), obserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy. Zmiany te są wynikiem specyficznego dla szczurów mechanizmu indukcji enzymów CYP w wątrobie, który nie występuje u ludzi, co potwierdza brak indukcji izoenzymu CYP3A u człowieka. Działania toksyczne na przewód pokarmowy szczurów były zależne od dawki i czasu ekspozycji, z owrzodzeniami pojawiającymi się przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi. U psów zaobserwowano zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne.
badanie kancerogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka dobowa, dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, izoenzym CYP3A, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa leku, stężenie osoczowe, substancja czynna, toksyczność przewodu pokarmowego, układ kostny płodu, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triveram 40 mg + 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, nie był badany przedklinicznie jako połączenie składników, jednak dostępne dane indywidualne pozwalają na ocenę bezpieczeństwa. Atorwastatyna nie wykazuje teratogenności ani wpływu na płodność u zwierząt, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz przenikanie przez łożysko. Nie stwierdzono mutagenności ani rakotwórczości u szczurów, natomiast u myszy przy dawkach 6-11-krotnie wyższych niż u ludzi zaobserwowano guzy wątrobowokomórkowe. Peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak jako inhibitor ACE może opóźniać rozwój płodu i zwiększać śmiertelność okołoporodową. Nie stwierdzono mutagenności ani rakotwórczości peryndoprylu. Amlodypina przy dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka dla ludzi (10 mg) powoduje opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast przy dawkach do 8-krotnie wyższych nie wpływa na płodność, choć dawki porównywalne z ludzkimi wywołują zmiany hormonalne i zaburzenia spermatogenezy. Nie wykazano mutagenności ani rakotwórczości amlodypiny.
amlodypina, atorwastatyna, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Triveram, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flumycon 150 mg
Dane przedkliniczne flukonazolu, substancji czynnej preparatu Flumycon, wskazują na brak potencjału rakotwórczego i mutagennego przy dawkach odpowiadających 2-7-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (2,5-10 mg/kg mc./dobę). Badania długoterminowe na myszach i szczurach nie wykazały istotnych zmian nowotworowych, poza częstszym występowaniem gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg mc./dobę. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym badania cytogenetyczne na limfocytach ludzkich (stężenie 1000 μg/mL) oraz komórkach szpiku kostnego myszy, nie potwierdziły działania genotoksycznego flukonazolu. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc. oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, działanie teratogenne, efekt toksyczny, flukonazol, Flumycon, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, mutacja chromosomalna, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodkowa, stężenie estrogenu, szpik kostny, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Genoptim 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii 4 testów in vitro oraz 1 badaniu in vivo. W badaniach karcinogenności u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe przy dawkach powodujących ekspozycję 6-11 razy wyższą (AUC 0-24h) niż u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej. Badania na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych odnotowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
atorwastatyna, badanie genotoksyczności, dawka toksyczna, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bewim 10 mg
Prasugrel w dawce 10 mg wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania na szczurach i królikach nie wykazały wad wrodzonych ani negatywnego wpływu na rozwój płodu, nawet przy dawkach ponad 240-krotnie wyższych niż zalecane dobowe dawki podtrzymujące (w przeliczeniu na mg/m²). Obserwowano jedynie nieznaczne zmniejszenie masy ciała potomstwa, prawdopodobnie wtórne do zmniejszonego spożycia pokarmu przez samice przy bardzo wysokich dawkach.
badanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymów wątrobowych, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój behawioralny, rozwój reprodukcyjny, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramal Retard 100 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku tramadolu, substancji czynnej preparatu Tramal Retard, wskazują na szeroki profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności wielokrotnej na szczurach i psach wykazały brak istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych i histologicznych przy dawkach do 20 mg/kg mc. (szczury) i 10 mg/kg mc. (psy) podawanych doustnie, a także do 20 mg/kg mc. doodbytniczo u psów. Objawy toksyczności, takie jak zaburzenia OUN (niepokój, nadmierne ślinienie, drgawki) oraz zmniejszenie przyrostu masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki powyżej 50 mg/kg mc. indukowały toksyczność u ciężarnych samic oraz zwiększały śmiertelność noworodków, manifestując się opóźnieniami rozwojowymi, w tym zaburzeniami kostnienia, opóźnionym otwieraniem oczu i ujścia pochwy, bez wpływu na płodność. U królików toksyczność reprodukcyjna i anomalie kostnienia potomstwa występowały przy dawkach >125 mg/kg mc., znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenne, badanie rakotwórcze, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek tramadolu, drgawki, działanie niepożądane, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuca, opóźnienie rozwojowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, śmiertelność noworodkowa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solu-Medrol 500 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bursztynianu metyloprednizolonu (substancji czynnej Solu-Medrol) nie wykazały nieoczekiwanych zagrożeń w konwencjonalnych testach farmakologicznych i toksyczności po podaniu wielokrotnym. Działania toksyczne odpowiadały typowym efektom długotrwałej ekspozycji na egzogenne glikokortykosteroidy. Metyloprednizolon nie był bezpośrednio oceniany pod kątem potencjału rakotwórczego, jednak dane z badań pokrewnych steroidów (budezonid, prednizolon, acetonid triamcynolonu) wskazują na ryzyko onkogenne, w tym zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych u szczurów przy dawkach niższych niż kliniczne (w przeliczeniu na mg/m²). W zakresie mutagenności, metyloprednizolon nie był bezpośrednio badany, ale sulfonian metyloprednizolonu i farnezylian prednizolonu nie wykazały działania mutagennego w testach Amesa i in vitro, choć PNF indukował aberracje chromosomowe w fibroblastach chomika chińskiego przy dawce 1500 µg/ml z aktywacją metaboliczną.
aberracja chromosomowa, acetonid triamcynolonu, budezonid, bursztynian metyloprednizolonu, działanie teratogenne, Escherichia coli, glikokortykosteroid, gruczolak wątrobowokomórkowy, kortykosteron, metyloprednizolon, mutacja genetyczna in vitro, nieplanowa synteza DNA, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, pierwotny hepatocyt, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność płodowa, steroid nadnerczy, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna