Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Etoricoxib Teva

Przedkliniczne badania etorykoksybu, substancji czynnej produktu leczniczego Etoricoxib Teva, dostarczyły szczegółowych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku w różnych aspektach, takich jak: potencjał genotoksyczny, rakotwórczy, wpływ na przewód pokarmowy, reprodukcję oraz inne układy organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane pochodzące z tych badań.¹

Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy

Badania przedkliniczne nie wykazały genotoksycznego działania etorykoksybu, co stanowi istotną informację w kontekście bezpieczeństwa stosowania leku. W zakresie potencjału rakotwórczego, etorykoksyb nie wykazywał takiego działania w badaniach przeprowadzonych na myszach. Jednakże w długoterminowych badaniach na szczurach zaobserwowano pewne zmiany nowotworowe.²

U szczurów otrzymujących etorykoksyb przez około 2 lata w dawkach ponad 2 razy większych od dobowej dawki stosowanej u ludzi (90 mg), oceniając na podstawie ekspozycji układowej, zaobserwowano występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych oraz gruczolaków pęcherzykowych tarczycy. Istotne jest, że te zmiany nowotworowe są następstwem indukcji CYP w wątrobie szczurów, która zachodzi w mechanizmie specyficznym dla tego gatunku zwierząt. Co ważne z klinicznego punktu widzenia, etorykoksyb nie powoduje indukcji CYP3A w wątrobie u ludzi.³

Wpływ na przewód pokarmowy

Badania przedkliniczne wykazały, że toksyczne działanie etorykoksybu na przewód pokarmowy szczurów zwiększało się wraz ze zwiększeniem dawki i wydłużeniem okresu podawania preparatu. W 14-tygodniowym badaniu dotyczącym toksyczności, etorykoksyb powodował owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów, gdy stężenie preparatu było większe od stężenia osiąganego po podaniu dawki terapeutycznej u ludzi.⁴

W dłuższych badaniach trwających 53 i 106 tygodni, owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów obserwowano również przy stężeniach porównywalnych do osiąganych po podaniu dawki terapeutycznej u ludzi. U psów, gdy stężenie było większe niż terapeutyczne, stwierdzono zaburzenia czynności zarówno nerek jak i przewodu pokarmowego.⁵

Wpływ na reprodukcję

Badania toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach wykazały, że etorykoksyb nie miał działania teratogennego, gdy stosowany był w dawkach 15 mg/kg masy ciała na dobę. Ta dawka stanowi około 1,5-krotność dawki dobowej stosowanej u ludzi (90 mg), oceniając na podstawie narażenia układowego.⁶

U królików, przy poziomie narażenia mniejszym niż narażenie kliniczne podczas stosowania u ludzi dawki dobowej (90 mg), obserwowano zwiększenie występowania zaburzeń układu sercowo-naczyniowego związanych ze stosowanym leczeniem. Warto jednak zaznaczyć, że obserwowano również deformacje zewnętrzne bądź w obrębie układu kostnego płodów, które nie były związane ze stosowanym leczeniem.⁷

Zarówno u szczurów, jak i królików zaobserwowano zwiększoną liczbę wczesnych poronień przy narażeniu większym lub równym 1,5-krotności narażenia u ludzi, co ma istotne znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania etorykoksybu u kobiet w ciąży.⁸

Przenikanie do mleka i wpływ na potomstwo

Badania wykazały, że etorykoksyb przenika do mleka samic szczurów, osiągając w nim stężenie 2-krotnie większe od stężenia w osoczu. Badania na potomstwie wykazały zmniejszenie masy ciała młodych szczurów karmionych mlekiem samic, którym w okresie laktacji podawano etorykoksyb. Dane te wskazują na potencjalne ryzyko dla dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące etorykoksyb.⁹

Zestawienie głównych wyników badań przedklinicznych