nabłonek gruczołowy

Nabłonek gruczołowy to wyspecjalizowany rodzaj tkanki nabłonkowej, której główną funkcją jest wydzielanie substancji. Komórki tego nabłonka charakteryzują się specyficzną budową cytoplazmatyczną dostosowaną do produkcji i uwalniania wydzielin, takich jak enzymy, hormony, śluz czy pot.

W zależności od mechanizmu wydzielania, nabłonek gruczołowy dzieli się na: apokrynowy (gdzie część szczytowa komórki ulega oderwaniu wraz z wydzieliną), holokrynowy (gdzie cała komórka ulega zniszczeniu, uwalniając wydzielinę) oraz merokrynowy (gdzie wydzielina jest uwalniana przez egzocytozę bez uszkodzenia komórki). Ten ostatni typ jest najczęstszy w organizmie człowieka.

Nabłonek gruczołowy tworzy gruczoły wydzielania wewnętrznego (endokrynowe), które uwalniają hormony bezpośrednio do krwi, oraz gruczoły wydzielania zewnętrznego (egzokrynowe), które wydzielają substancje do światła narządów lub na powierzchnię ciała. Zaburzenia funkcjonowania nabłonka gruczołowego mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym chorób endokrynologicznych i nowotworów gruczołowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl