Interakcje leku
Etoricoxib Teva 120 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Etorykoksyb (Etoricoxib Teva) wchodzi w interakcje z wieloma produktami leczniczymi na poziomie farmakodynamicznym i farmakokinetycznym. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku i uniknięcia potencjalnych działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis najważniejszych interakcji etorykoksybu.¹

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe: Etorykoksyb w dawce 120 mg na dobę, stosowany długotrwale z warfaryną, powoduje zwiększenie międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) czasu protrombinowego o około 13%. Z tego względu zaleca się ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, zwłaszcza w pierwszych dniach terapii etorykoksybem lub po modyfikacji jego dawki.²

Leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) i antagoniści receptora angiotensyny II: Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych. Szczególnie istotne jest to u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub w podeszłym wieku). Jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II z etorykoksybem może prowadzić do dalszego, zwykle odwracalnego, pogorszenia funkcji nerek, włącznie z możliwością ostrej niewydolności nerek. W związku z tym taką kombinację leków należy stosować z ostrożnością, zwłaszcza u osób starszych. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek należy monitorować zarówno na początku leczenia skojarzonego, jak i okresowo w trakcie terapii.³

Kwas acetylosalicylowy (ASA): Etorykoksyb w dawce 120 mg jeden raz na dobę w stanie równowagi stacjonarnej nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg na dobę). Etorykoksyb może być stosowany jednocześnie z małymi dawkami ASA stosowanymi profilaktycznie w chorobach układu krążenia. Należy jednak pamiętać, że takie skojarzenie może zwiększać częstość występowania owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania etorykoksybu z ASA w dawkach wyższych niż profilaktyczne lub z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.⁴

Cyklosporyna i takrolimus: Choć interakcje etorykoksybu z tymi lekami nie zostały specyficznie przebadane, wiadomo, że niesteroidowe leki przeciwzapalne stosowane jednocześnie z cyklosporyną lub takrolimusem mogą nasilać nefrotoksyczne działanie tych leków. Dlatego podczas leczenia skojarzonego zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek.⁵

Interakcje farmakokinetyczne – wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych leków

Lit: Etorykoksyb, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, zmniejsza wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. U pacjentów przyjmujących jednocześnie etorykoksyb i lit konieczne jest monitorowanie stężenia litu we krwi oraz odpowiednie dostosowywanie dawki zarówno podczas leczenia skojarzonego, jak i po odstawieniu etorykoksybu.⁶

Metotreksat: Przeprowadzone badania z zastosowaniem etorykoksybu w dawkach 60 mg i 90 mg raz na dobę przez 7 dni u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów leczonych metotreksatem (7,5-20 mg raz w tygodniu) wykazały brak wpływu na stężenie metotreksatu w osoczu i klirens nerkowy. Natomiast w przypadku dawki 120 mg etorykoksybu wyniki badań były niejednoznaczne – w jednym badaniu nie stwierdzono wpływu, a w drugim obserwowano zwiększenie stężenia metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszenie klirensu nerkowego o 13%. W związku z tym pacjentów przyjmujących równocześnie metotreksat i etorykoksyb należy obserwować pod kątem potencjalnej toksyczności metotreksatu.⁷

Doustne leki antykoncepcyjne: Etorykoksyb w dawce 60 mg stosowany jednocześnie z doustnym lekiem antykoncepcyjnym zawierającym 35 μg etynyloestradiolu (EE) i 0,5-1 mg noretyndronu przez 21 dni zwiększa AUC₀₋₂₄ₕ EE w stanie stacjonarnym o 37%. Etorykoksyb w dawce 120 mg podawany z tym samym lekiem antykoncepcyjnym jednocześnie lub w odstępie 12 godzin zwiększa AUC₀₋₂₄ₕ EE o 50-60%. Przy wyborze doustnego leku antykoncepcyjnego stosowanego jednocześnie z etorykoksybem należy uwzględnić zwiększenie stężenia etynyloestradiolu, które może prowadzić do częstszego występowania działań niepożądanych związanych z antykoncepcją hormonalną (np. żylne incydenty zakrzepowe u kobiet z grupy ryzyka).⁸

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu w dawce 120 mg z hormonalną terapią zastępczą zawierającą skoniugowane estrogeny (np. PREMARIN 0,625 mg) przez 28 dni, obserwowano zwiększenie średniej wartości AUC₀₋₂₄ₕ niesprzężonych estrogenów w stanie stacjonarnym: estronu (41%), ekwiliny (76%) i 17-β-estradiolu (22%). Wpływ niższych dawek etorykoksybu (30, 60 i 90 mg) podczas długotrwałej terapii nie został zbadany. Przy wyborze terapii hormonalnej stosowanej jednocześnie z etorykoksybem należy uwzględnić podwyższone stężenie estrogenów, które może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z HTZ.⁹

Prednizon i prednizolon: W badaniach klinicznych dotyczących interakcji wykazano, że etorykoksyb nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę prednizonu lub prednizolonu.¹⁰

Digoksyna: Etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany raz na dobę przez 10 dni u zdrowych ochotników w stanie stacjonarnym nie wpływał na AUC₀₋₂₄ₕ digoksyny ani na jej wydalanie nerkowe. Zaobserwowano jednak zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) digoksyny o około 33%. Choć u większości pacjentów nie ma to istotnego znaczenia klinicznego, osoby ze zwiększonym ryzykiem toksyczności digoksyny powinny być monitorowane podczas jednoczesnej terapii z etorykoksybem.¹¹

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane przez określone enzymy

Leki metabolizowane przez sulfotransferazy: Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoenzymu SULT1E1. Wykazano, że zwiększa on stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Ponieważ wiedza na temat działania sulfotransferaz jest nadal ograniczona, a badania nad ich znaczeniem klinicznym dla metabolizmu wielu leków trwają, zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z lekami metabolizowanymi głównie przez sulfotransferazy (np. salbutamol doustny, minoksydyl).¹²

Leki metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450: Badania in vitro sugerują, że etorykoksyb nie hamuje izoenzymów cytochromu P450 (CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników, u których stosowano etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę, nie stwierdzono zmian w aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4, co oceniono za pomocą testu oddechowego z zastosowaniem erytromycyny.¹³

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Metabolizm etorykoksybu zachodzi głównie przy udziale enzymów układu CYP, przede wszystkim CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19 również mogą uczestniczyć w metabolizmie etorykoksybu, choć ich dokładny udział nie został określony w badaniach in vivo.¹⁴

Ketokonazol: Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, stosowany u zdrowych ochotników w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, nie wpływał istotnie klinicznie na farmakokinetykę pojedynczej 60 mg dawki etorykoksybu (zwiększenie AUC o 43%).¹⁵

Worykonazol i mikonazol: Jednoczesne podawanie worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu (miejscowego żelu doustnego), silnych inhibitorów CYP3A4, z etorykoksybem powoduje niewielkie zwiększenie ekspozycji na etorykoksyb, jednak według dostępnych danych naukowych efekt ten nie ma znaczenia klinicznego.¹⁶

Ryfampicyna: Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z ryfampicyną, silnym induktorem enzymów układu CYP, powoduje zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. W związku z tym podczas jednoczesnego stosowania tych leków może dojść do nawrotu objawów choroby. Pomimo to nie zaleca się zwiększania dawki etorykoksybu powyżej zalecanej dla poszczególnych wskazań, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań klinicznych dotyczących wyższych dawek w połączeniu z ryfampicyną.¹⁷

Leki zobojętniające: Leki zobojętniające nie wpływają w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę etorykoksybu.¹⁸

Interakcje etorykoksybu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii etorykoksybem może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, szczególnie dotyczących przewodu pokarmowego. Alkohol, podobnie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne, może drażnić błonę śluzową żołądka, przez co jednoczesne spożywanie może nasilać działanie drażniące i zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.

Ponadto, alkohol może nasilać działanie hepatotoksyczne niektórych leków, a ponieważ etorykoksyb jest metabolizowany w wątrobie, jednoczesne spożywanie alkoholu może teoretycznie zwiększać obciążenie tego narządu.

Należy również pamiętać, że alkohol może nasilać działanie przeciwzakrzepowe leków, takich jak warfaryna, które wchodzą w interakcje z etorykoksybem, dodatkowo zwiększając ryzyko krwawień.

Z uwagi na powyższe, zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia etorykoksybem.

Tabela interakcji etorykoksybu