rozstrzenia oskrzeli z pociągania

Rozstrzenia oskrzeli z pociągania (traction bronchiectasis) to patologiczne, nieodwracalne poszerzenie oskrzeli spowodowane pociąganiem przez włókniejącą tkankę płucną. W przeciwieństwie do klasycznych rozstrzeń oskrzeli, które wynikają z niszczenia ściany oskrzela wskutek infekcji, ten rodzaj rozwija się wtórnie do włóknienia śródmiąższowego płuc.

Charakterystyczną cechą rozstrzeń oskrzeli z pociągania jest zniekształcenie oskrzeli przez otaczającą, bliznowaciejącą tkankę płucną, która „ciągnie” ściany oskrzeli na zewnątrz. Najczęściej występują w przebiegu chorób śródmiąższowych płuc, takich jak idiopatyczne włóknienie płuc (IPF), sarkoidoza czy zapalenia płuc z organizującym się zapaleniem (COP).

W obrazie radiologicznym rozstrzenia z pociągania manifestują się jako nieregularne, cylindryczne poszerzenia oskrzeli, często ze zniekształceniem ich przebiegu i kątowym odejściem od oskrzeli głównych. Diagnostyka opiera się głównie na tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości (HRCT), gdzie widoczne są poszerzone oskrzela w obszarach objętych włóknieniem. Obecność rozstrzeń oskrzeli z pociągania stanowi ważny marker diagnostyczny w ocenie zaawansowania i aktywności choroby śródmiąższowej płuc.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl