zwyrodnienie sznurowe rdzenia
Zwyrodnienie sznurowe rdzenia (łac. myelopathia funicularis), znane również jako podostre złożone zwyrodnienie rdzenia kręgowego, to schorzenie neurologiczne charakteryzujące się demielinizacją włókien nerwowych w rdzeniu kręgowym, głównie w sznurach tylnych i bocznych. Najczęstszą przyczyną tego stanu jest niedobór witaminy B12 (kobalaminy), choć może być również skutkiem niedoboru miedzi, folianów lub występować w przebiegu chorób autoimmunologicznych.
Klinicznie zwyrodnienie sznurowe rdzenia objawia się postępującymi zaburzeniami czucia głębokiego, parestezjami, osłabieniem siły mięśniowej, ataksją chodu oraz zaburzeniami równowagi. Charakterystycznym objawem jest objaw Lhermitte’a (uczucie przechodzenia prądu wzdłuż kręgosłupa podczas zgięcia szyi). W zaawansowanych przypadkach może dojść do spastycznego niedowładu kończyn dolnych, zaburzeń zwieraczy oraz poważnych deficytów neurologicznych.
Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne poziomu witaminy B12, kwasu metylomalonowego i homocysteiny w surowicy, badania obrazowe (MRI rdzenia kręgowego), badania elektrofizjologiczne oraz, w niektórych przypadkach, punkcję lędźwiową. Leczenie polega przede wszystkim na suplementacji witaminy B12, najczęściej w formie domięśniowych iniekcji, zwłaszcza w początkowym etapie terapii. Wczesne rozpoznanie i leczenie ma kluczowe znaczenie dla rokowania, ponieważ nieleczone zwyrodnienie sznurowe może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cyjanokobalamina – Dawkowanie i sposób podawania
Cyjanokobalamina (witamina B12) jest stosowana w leczeniu niedoborów witaminy B12 oraz schorzeń neurologicznych, z różnorodnymi drogami podania: domięśniową (i.m.), podskórną (s.c.), doustną oraz dożylną (w żywieniu pozajelitowym). Preparaty iniekcyjne dostępne są w stężeniach 0,5 mg/ml, 100 μg/ml, 500 μg/ml i 1000 μg/ml. W niedokrwistości złośliwej Addisona-Biermera bez powikłań neurologicznych stosuje się dawkę początkową 250-1000 μg co drugi dzień przez 1-2 tygodnie, następnie 250 μg raz w tygodniu, a dawkę podtrzymującą 1000 μg raz w miesiącu. W przypadku powikłań neurologicznych zalecane jest 1000 μg co drugi dzień do poprawy. W niedoborach po resekcji żołądka lub zaburzeniach wchłaniania dawka wynosi 250-1000 μg raz w miesiącu, a przy potwierdzonych zaburzeniach wchłaniania początkowo 1000 μg dwa razy w tygodniu, potem 1000 μg raz w miesiącu przez całe życie. Preparaty łączone z witaminami B1 i B6 stosuje się w dawce 0,5-1 mg cyjanokobalaminy na ampułkę (2 ml), z częstotliwością 1 ampułka dziennie w fazie ostrej i 2-3 razy w tygodniu po ustąpieniu ostrej fazy, z zaleceniem monitorowania i szybkiego przejścia na leczenie doustne.
badanie laboratoryjne, cyjanokobalamina, dostosowanie dawkowania, leczenie doustne, niedobór witaminowy, niedobór witaminy B12, niedokrwistość złośliwa Addisona-Biermera, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pirydoksyna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie parenteralne, podanie podskórne, postać farmaceutyczna, powikłanie neurologiczne, produkt leczniczy, resekcja żołądka, schorzenie neurologiczne, stężenie we krwi, stężenie witaminy B12, test Schillinga, tiamina, zaburzenie wchłaniania jelitowego, zapotrzebowanie na witaminy, zwyrodnienie sznurowe rdzenia, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vitaminum B12 WZF 500 mcg/ml
Vitaminum B12 WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 500 mikrogramów/ml jest wskazany w leczeniu niedoborów witaminy B12, w tym niedokrwistości złośliwej Addisona-Biermera oraz stanów z powikłaniami neurologicznymi. Preparat podaje się wyłącznie domięśniowo lub głęboko podskórnie, z wyraźnym przeciwwskazaniem do podawania dożylnego. Dawkowanie u dorosłych różni się w zależności od wskazania: w niedokrwistości bez objawów neurologicznych stosuje się początkowo 250-1000 µg co drugi dzień przez 1-2 tygodnie, następnie 250 µg raz w tygodniu, a po remisji dawkę podtrzymującą 1000 µg raz w miesiącu. W przypadku powikłań neurologicznych dawka wynosi 1000 µg co drugi dzień do poprawy klinicznej. U pacjentów po resekcji żołądka lub z zaburzeniami wchłaniania stosuje się 250-1000 µg raz w miesiącu.
choroba autoimmunologiczna, choroba zapalna jelit, cyjanokobalamina, iniekcja domięśniowa i podskórna, niedokrwistość, niedokrwistość Addisona-Biermera, objawy neurologiczne, parametry hematologiczne, podanie parenteralne, powikłania neurologiczne, remisja, resekcja żołądka, test Schillinga, zaburzenia wchłaniania, zaburzenia wchłaniania witaminy B12, znakowanie radioizotopowe, zwyrodnienie sznurowe rdzenia