tylny blefaritis

Tylny blefaritis (ang. posterior blepharitis) to przewlekły stan zapalny brzegów powiek, dotyczący głównie gruczołów Meiboma. Choroba charakteryzuje się dysfunkcją tych gruczołów, prowadzącą do nieprawidłowej produkcji lipidowej warstwy filmu łzowego, co skutkuje jego niestabilnością.

W patogenezie tylnego zapalenia brzegów powiek kluczową rolę odgrywa zaczopowanie ujść gruczołów Meiboma oraz zmiana składu wydzieliny z płynnej na gęstą. Czynniki ryzyka obejmują kolonizację bakteryjną (głównie Staphylococcus), trądzik różowaty oraz czynniki środowiskowe jak ekspozycja na klimatyzację czy długotrwała praca przy komputerze.

Objawy kliniczne tylnego blefaritis to uczucie pieczenia, swędzenia, ciała obcego w oku, nadmierne łzawienie oraz zaczerwienienie brzegów powiek. W badaniu można zaobserwować zaczopowane ujścia gruczołów Meiboma, przekrwienie spojówek oraz niestabilny film łzowy z obniżonym czasem przerwania filmu łzowego (TBUT).

Leczenie opiera się na higienie powiek z ciepłymi kompresami i masażem, stosowaniu sztucznych łez bez konserwantów oraz terapii przeciwzapalnej i przeciwbakteryjnej. W cięższych przypadkach stosuje się doustne antybiotyki (np. doksycyklina) oraz kortykosteroidy miejscowe. Choroba ma charakter przewlekły i wymaga systematycznego leczenia podtrzymującego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl