wypieranie androgenów

Wypieranie androgenów to terapeutyczna strategia stosowana w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym działaniem męskich hormonów płciowych. Polega na wykorzystaniu leków antyandrogennowych, które blokują receptory androgenowe lub hamują produkcję androgenów, zmniejszając ich biologiczne działanie w organizmie.

W praktyce klinicznej wypieranie androgenów jest stosowane w leczeniu raka prostaty hormonozależnego, łysienia androgenowego, hirsutyzmu, trądziku, zespołu policystycznych jajników oraz w terapii feminizującej u osób transpłciowych. Efekty terapeutyczne osiąga się poprzez blokowanie wiązania androgenów z ich receptorami lub poprzez hamowanie enzymów uczestniczących w biosyntezie tych hormonów.

Wśród leków stosowanych do wypierania androgenów wyróżnia się antagonisty receptora androgenowego (np. flutamid, bikalutamid, enzalutamid), inhibitory 5α-reduktazy (finasteryd, dutasteryd) oraz analogi GnRH (goserelina, leuprorelina). W niektórych przypadkach stosuje się także spironolakton ze względu na jego właściwości antyandrogenne. Terapia wypierania androgenów wymaga monitorowania pod kątem skutków ubocznych, które mogą obejmować zaburzenia erekcji, zmniejszenie libido, ginekomastię czy osteoporozę.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl