usuwanie LDL-C

Usuwanie LDL-C (cholesterolu frakcji LDL) to metoda leczenia stosowana u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią, szczególnie w przypadkach rodzinnej hipercholesterolemii homozygotycznej (HoFH) lub heterozygotycznej (HeFH), gdy standardowe leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów.

Zabieg polega na pozaustrojowym filtrowaniu krwi pacjenta w celu selektywnego usunięcia cząsteczek LDL-C z osocza. Najczęściej stosowane metody to afereza LDL (LDL-afereza), w której wykorzystuje się różne techniki, m.in. adsorpcję na siarczanie dekstranu, immunoadsorpcję, filtrację podwójną czy precypitację w niskim pH. W zależności od zastosowanej techniki można osiągnąć redukcję poziomu LDL-C o 60-80% po pojedynczym zabiegu.

Zabiegi usuwania LDL-C wykonuje się zwykle co 1-2 tygodnie, ponieważ po każdym zabiegu obserwuje się stopniowy powrót stężenia LDL-C do wartości wyjściowych. Są one wskazane u pacjentów z wyjściowym poziomem LDL-C >190 mg/dl (>5 mmol/l) mimo intensywnego leczenia hipolipemizującego lub u osób z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym i nieosiągającym celów terapeutycznych.

Regularne zabiegi usuwania LDL-C prowadzą do zmniejszenia ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych oraz mogą powodować regresję zmian miażdżycowych. Procedura ta jest jednak kosztowna, czasochłonna i dostępna tylko w wyspecjalizowanych ośrodkach, dlatego zarezerwowana jest dla wybranych grup pacjentów z ciężkimi zaburzeniami lipidowymi.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Suvezen Neo 20 mg + 10 mg

Produkt leczniczy SUVEZEN NEO zawiera rozuwastatynę (10 mg) i ezetymib (10 mg), które nie wykazują istotnych interakcji farmakokinetycznych przy stosowaniu skojarzonym. Rozuwastatyna charakteryzuje się bezwzględną biodostępnością około 20%, osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, a jej klirens osoczowy wynosi około 50 l/h. Ezetymib jest szybko wchłaniany, z maksymalnym stężeniem glukuronianu ezetymibu po 1-2 godzinach i ezetymibu po 4-12 godzinach, z okresem półtrwania około 22 godzin. Oba leki wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza (rozuwastatyna ~90%, ezetymib 99,7%), a metabolizm rozuwastatyny odbywa się głównie przez CYP2C9, z minimalnym udziałem innych izoenzymów CYP. Ezetymib jest metabolizowany głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i wydalany z żółcią, z minimalnym metabolizmem oksydacyjnym. Wydalanie rozuwastatyny odbywa się głównie z kałem (około 90%), a ezetymibu z kałem i moczem (78% i 11%).
BCRP, białko transportowe OATP1B1, biodostępność ezetymibu, choroba nerek, CYP 2C9, cytochrom P450, dysfagia, glukuronian ezetymibu, glukuronid fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolit N-demetylowany, metabolizm jelitowy, metabolizm oksydacyjny, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, reakcja II fazy, rozuwastatyna i ezetymib, sitosterolemia, skala Childa-Pugh, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie w osoczu, synteza cholesterolu, transporter OATP-C, usuwanie LDL-C, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Suvezen Neo 40 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Suvezen Neo zawiera rozuwastatynę i ezetymib, które wykazują brak istotnych interakcji farmakokinetycznych przy dawkach 10 mg każdego składnika. Ezetymib charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Cₘₐₓ po 1-2 h dla glukuronianu i 4-12 h dla ezetymibu), wysokim wiązaniem z białkami osocza (99,7%) oraz metabolizmem głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, z okresem półtrwania około 22 godzin. Rozuwastatyna osiąga Cₘₐₓ po około 5 godzinach, ma biodostępność około 20%, wiąże się z białkami osocza w 90%, a jej metabolizm obejmuje głównie CYP2C9 z okresem półtrwania około 19 godzin. Eliminacja obu substancji odbywa się głównie z kałem (78-90%), z mniejszym udziałem wydalania z moczem (10-11%).
białka osocza, białko transportowe OATP1B1, biodostępność ezetymibu, choroba nerek, cyklosporyna, cytochrom P450, genotypowanie, glukuronian ezetymibu, heterozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia, izoenzym CYP 2C9, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, ludzkie hepatocyty, metabolizm oksydacyjny, niewydolność wątroby, parametry farmakokinetyczne, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna i ezetymib, sitosterolemia, skala Childa-Pugh, synteza cholesterolu, usuwanie LDL-C

usuwanie LDL-C

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Suvezen Neo 20 mg + 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Suvezen Neo 40 mg + 10 mg