azacytydyna
Azacytydyna to lek przeciwnowotworowy z grupy analogów nukleozydów, zaliczany do leków hipometylujących DNA. Mechanizm działania azacytydyny polega na wbudowywaniu się w DNA i RNA komórek oraz hamowaniu metylotransferaz DNA, co prowadzi do hipometylacji DNA i reaktywacji wyciszonych genów supresorowych.
Azacytydyna jest stosowana głównie w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS) o pośrednim-2 i wysokim ryzyku według IPSS, przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) z 10-29% blastów w szpiku, bez choroby mieloproliferacyjnej oraz ostrej białaczki szpikowej (AML) z 20-30% blastów i wieloliniową dysplazją. Lek wykazuje skuteczność u pacjentów niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii lub przeszczepienia komórek macierzystych.
Działania niepożądane azacytydyny obejmują głównie mielosupresję (niedokrwistość, neutropenię, małopłytkowość), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz zwiększone ryzyko infekcji. Lek podaje się najczęściej w postaci podskórnej przez 7 dni w cyklach 28-dniowych, rzadziej stosowana jest forma doustna.
Monitoring terapii azacytydyną wymaga regularnej oceny morfologii krwi, parametrów wątrobowych oraz nerkowych. Efektywność leczenia oceniana jest zwykle po minimum 4-6 cyklach terapii, a u części pacjentów obserwuje się opóźnioną odpowiedź kliniczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Azacitidine Pharmascience 25 mg/ml
Terapia preparatem Azacitidine Pharmascience (25 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań) powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty z doświadczeniem w chemioterapii. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana codziennie podskórnie przez 7 dni, po czym następuje 21-dniowa przerwa, co tworzy 28-dniowy cykl. Terapia powinna trwać co najmniej 6 cykli i być kontynuowana do momentu uzyskania korzyści klinicznych lub progresji choroby. Konieczne jest stosowanie premedykacji przeciwwymiotnej u wszystkich pacjentów. Przed każdym cyklem należy monitorować funkcję wątroby (próby wątrobowe), nerek (stężenie kreatyniny), równowagę kwasowo-zasadową (stężenie wodorowęglanów) oraz pełną morfologię krwi, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów hematologicznych (WBC, ANC, płytki krwi). Azacytydyna do wstrzykiwań nie powinna być stosowana zamiennie z doustną formą leku ze względu na różnice w farmakokinetyce i schemacie dawkowania.
azacytydyna, azot mocznikowy, bezwzględna liczba neutrofili, chemioterapeutyk, cytopenia, kreatynina, morfologia krwi, nefrotoksyczność, nowotwór złośliwy wątroby, nudności i wymioty, płytki krwi, premedykacja przeciwwymiotna, próby wątrobowe, równowaga kwasowo-zasadowa, różnicowanie linii komórkowych, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, wodorowęglany, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azacitidine Sandoz 100 mg
Azacitidine Sandoz jest cytotoksycznym lekiem dostępnym w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, zawierającym 100 mg azacytydyny na fiolkę. Po rozpuszczeniu w 4 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się zawiesinę o stężeniu 25 mg/ml. Produkt zawiera mannitol jako jedyną substancję pomocniczą i wymaga zachowania procedur bezpieczeństwa typowych dla leków przeciwnowotworowych podczas przygotowania i podawania. Zawiesinę należy podawać podskórnie igłą 25 G, zmieniając systematycznie miejsce iniekcji (ramię, udo, brzuch), unikając miejsc podrażnionych lub uszkodzonych. Dawkowanie oblicza się na podstawie powierzchni ciała pacjenta (mg/m²), np. dawka 75 mg/m² odpowiada 135 mg azacytydyny (2 fiolki, 5,4 ml zawiesiny dla pc. 1,8 m²). Przy dawkach powyżej 4 ml zaleca się podanie w dwóch różnych miejscach.
azacytydyna, fiolka z lekiem, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powierzchnia ciała, produkt cytotoksyczny, produkt przeciwnowotworowy, proszek liofilizowany, reakcja w miejscu podania, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azacitidine Zentiva 25 mg/ml
Przedkliniczne badania azacytydyny wykazały istotny potencjał genotoksyczny, obejmujący indukcję mutacji genowych i aberracji chromosomowych in vitro, zarówno w modelach bakteryjnych, jak i komórkach ssaków. W badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, skóry, sutków oraz jąder. Szczególnie istotne jest ryzyko rozwoju nowotworów hematologicznych u myszy po dootrzewnowym podawaniu azacytydyny trzy razy w tygodniu przez 52 tygodnie, co ma bezpośrednie implikacje dla terapii chorób hematologicznych.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, centralny układ nerwowy, działanie onkogenne, działanie teratogenne, egzencefalia, embriotoksyczność, genotoksyczność, implantacja, małoocze, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, nieprawidłowości OUN, nowotwór jądra, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, organogeneza, podniebienie twarde, przepuklina mózgowa, resorpcja, syndaktylia, toksyczność reprodukcyjna, układ chłonno-siateczkowy, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, wytrzewienie - Leksykon leków
Interakcje leku – Azacitidine EVER Pharma 25 mg/ml
Azacytydyna charakteryzuje się niskim ryzykiem istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, co jest szczególnie istotne w terapii pacjentów hematologicznych wymagających wielolekowej farmakoterapii. Metabolizm azacytydyny nie angażuje głównych układów enzymatycznych, takich jak izoenzymy cytochromu P450 (CYP), UDP-glukuronozylotransferazy (UGT), sulfotransferazy (SULT) czy transferazy glutationowe (GST), a lek nie wykazuje działania indukującego lub hamującego te enzymy. W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawek leków metabolizowanych przez te układy enzymatyczne podczas stosowania azacytydyny. Jednakże brak formalnych badań klinicznych wymaga ostrożności, zwłaszcza przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym.
azacytydyna, choroba hematologiczna, cytochrom P450, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja międzylekowa, izoenzym CYP450, krwawienie, lek hepatotoksyczny, lek mielosupresyjny, lek nefrotoksyczny, nefrotoksyczność, odpowiedź immunologiczna, parametr hematologiczny, płytki krwi, przewód pokarmowy, sulfotransferaza, supresja szpiku kostnego, transferaza glutationowa, UDP-glukuronozylotransferaza, żywa szczepionka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Azacitidine Pharmascience 25 mg/ml
Azacitidine Pharmascience, dostępna w postaci proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml, jest wskazana do leczenia dorosłych pacjentów z hematologicznymi schorzeniami, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT). Wskazania obejmują zespoły mielodysplastyczne (MDS) o ryzyku pośrednim-2 i wysokim według IPSS, przewlekłą białaczkę mielomonocytową (CMML) z 10-29% blastów w szpiku bez choroby mieloproliferacyjnej, oraz ostrą białaczkę szpikową (AML) z 20-30% blastów i wieloliniową dysplazją lub z ponad 30% blastów zgodnie z klasyfikacją WHO. Leczenie azacytydyną może prowadzić do poprawy parametrów hematologicznych, redukcji odsetka blastów oraz wydłużenia przeżycia u pacjentów, u których intensywne leczenie i HSCT są przeciwwskazane.
azacytydyna, blasty w szpiku kostnym, chemioterapia indukująca remisję, choroba mieloproliferacyjna, cytopenia obwodowa, dysplazja, hematopoeza, IPSS, klasyfikacja WHO, komórki macierzyste szpiku kostnego, ostra białaczka szpikowa, parametry hematologiczne, proszek liofilizowany, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekła białaczka mielomonocytowa, rekonstytucja, schemat dawkowania, wieloliniowa dysplazja, zawiesina do wstrzykiwań, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Azacitidine STADA 25 mg/ml
Azacitidine STADA, zawierający 100 mg azacytydyny w fiolce i 25 mg/ml po przygotowaniu zawiesiny, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W trakcie terapii obserwuje się u pacjentów zmęczenie, które może upośledzać koncentrację i czas reakcji, co stanowi potencjalne ryzyko w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego i obsługi urządzeń mechanicznych. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tym ryzyku, zalecić zachowanie ostrożności oraz monitorować nasilenie zmęczenia podczas wizyt kontrolnych. W indywidualnych przypadkach, zwłaszcza przy nasilonych objawach zmęczenia, wskazane jest rozważenie czasowego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów.
aspekt prawny, azacytydyna, bezpieczeństwo terapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie leku, działanie sedatywne, ośrodkowy układ nerwowy, proszek liofilizowany, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, terapia lekiem, upośledzenie koncentracji, zawiesina do wstrzykiwań, zmęczenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azacitidine Pharmascience 25 mg/ml
Azacitidine Pharmascience to cytotoksyczny lek przeciwnowotworowy dostępny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml azacytydyny. Produkt występuje w fiolkach zawierających 100 mg lub 150 mg substancji czynnej, które po rozpuszczeniu odpowiednio w 4 ml lub 6 ml wody do wstrzykiwań dają jednorodną, mętną zawiesinę bez aglomeratów. Przygotowanie leku wymaga zachowania ścisłych procedur aseptycznych i stosowania środków ochrony osobistej, ze względu na cytotoksyczność azacytydyny. Po przygotowaniu, stabilność zawiesiny wynosi do 45 minut w 25°C lub do 8 godzin w 2-8°C przy użyciu nieschłodzonej wody, a przy użyciu schłodzonej wody do wstrzykiwań stabilność wzrasta do 32 godzin w 2-8°C. Nie należy filtrować zawiesiny, aby uniknąć utraty substancji czynnej, a wszelkie resztki leku muszą być utylizowane zgodnie z przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.
azacytydyna, fiolka leku, guma bromobutylowa, lek cytotoksyczny, liofilizowany proszek, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, odczyn w miejscu podania, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, powierzchnia ciała, produkt leczniczy, stabilność chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina leku - Leksykon chorób i schorzeń
Ostra białaczka szpikowa – Leczenie
Ostra białaczka szpikowa (AML) to agresywny nowotwór hematopoetyczny wymagający szybkiego wdrożenia leczenia, które obejmuje fazę indukcji remisji (standardowo schemat „7+3”: cytarabina w ciągłym wlewie dożylnym przez 7 dni oraz antracykliny przez 3 dni) oraz konsolidacji (wysokie dawki cytarabiny przez 5 dni w 2-4 cyklach lub allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych u pacjentów z wysokim ryzykiem). Remisja całkowita definiowana jest jako <5% blastów w szpiku i normalizacja morfologii krwi. U pacjentów poniżej 60. roku życia wskaźnik remisji po indukcji wynosi 60-80%. Leczenie wspomagające obejmuje transfuzje, profilaktykę przeciwinfekcyjną oraz czynniki wzrostu. U osób starszych i z chorobami współistniejącymi stosuje się mniej intensywne schematy, m.in. leki hipometylujące (azacytydyna, decytabina) w połączeniu z wenetoklaksem, co w badaniu VIALE-A wydłużyło medianę przeżycia całkowitego do 14,7 miesiąca (vs 9,6 miesiąca dla samej azacytydyny).
allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych, AML, antracyklina, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, azacytydyna, białaczka oporna, biopsja szpiku kostnego, chemioterapia, cytarabina, G-CSF, idarubicyna, indukcja remisji, inhibitor FLT3, inhibitor IDH, iwosidenib, konsolidacja, lek cytotoksyczny, lek przeciwgrzybiczny, leukafereza, midostaurin, minimalna choroba resztkowa, mutacja FLT3, nawrót choroby, ostra białaczka promielocytowa, ostra białaczka szpikowa, pancytopenia, profilaktyka przeciwinfekcyjna, szpik kostny, trójtlenek arsenu, wenetoklaks - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azacitidine STADA 25 mg/ml
Azacytydyna, stosowana w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS), przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML), wiąże się z wysokim ryzykiem działań niepożądanych, które występują u około 97% pacjentów. Najczęściej obserwowane poważne powikłania hematologiczne to gorączka neutropeniczna (8,0-25,0%), neutropenia, leukopenia, małopłytkowość (do 3,5%) oraz niedokrwistość (2,3-4,2%). Infekcje, takie jak zapalenie płuc (2,5-20,3%), posocznica neutropeniczna (0,8-3,0%) i zakażenia dróg moczowych (3,0%), stanowią istotne zagrożenie, często prowadząc do poważnych powikłań, w tym zgonów. Zdarzenia krwotoczne, w tym krwotok mózgowy i żołądkowo-jelitowy, choć rzadsze (0,5-0,8%), wymagają szczególnej uwagi ze względu na ryzyko zagrażające życiu. Profilaktyka infekcji, regularne monitorowanie morfologii krwi oraz szybka interwencja w przypadku pogorszenia parametrów hematologicznych są kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
azacytydyna, duszność, gorączka neutropeniczna, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, kwasica kanalików nerkowych, leukopenia, małopłytkowość, martwica trzustki, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, ostra białaczka szpikowa, ostra gorączkowa dermatoza neutrofilowa, pancytopenia, piodermia zgorzelinowa, posocznica neutropeniczna, przewlekła białaczka mielomonocytowa, reakcja hematologiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, śpiączka wątrobowa, śródmiąższowa choroba płuc, wstrząs septyczny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zakażenie dróg moczowych, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zawroty głowy, zdarzenie żołądkowo-jelitowe, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azacitidine Pharmascience 25 mg/ml
Azacitidine Pharmascience (25 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azacytydynę lub substancje pomocnicze, a także u osób z zaawansowanymi nowotworami złośliwymi wątroby, ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji wątroby i nasilenia hepatotoksyczności. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią, gdyż azacytydyna może wywołać poważne działania niepożądane u noworodków i niemowląt. Przed terapią konieczne jest dokładne zweryfikowanie przeciwwskazań oraz stanu klinicznego pacjenta.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azacitidine EVER Pharma
Azacytydyna EVER Pharma (25 mg/ml) wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego ze względu na ryzyko niedokrwistości, neutropenii i trombocytopenii, szczególnie w pierwszych dwóch cyklach leczenia. Zaleca się wykonywanie pełnej morfologii krwi przed każdym cyklem oraz dostosowanie dawki na podstawie wartości nadiru i odpowiedzi hematologicznej. U pacjentów z zaawansowanymi nowotworami wątroby, zwłaszcza przy stężeniu albuminy <30 g/L, istnieje ryzyko postępującej śpiączki wątrobowej i zgonu, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku. Ponadto, u pacjentów leczonych azacytydyną w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami odnotowano zaburzenia czynności nerek, w tym nerkową kwasicę cewkową charakteryzującą się stężeniem dwuwęglanów <20 mmol/L, zasadowym odczynem moczu oraz hipokaliemią (<3 mmol/L). W przypadku niewyjaśnionych zmian w tych parametrach należy rozważyć modyfikację dawkowania.
azacytydyna, bezmocz, dwuwęglany w surowicy, hipokaliemia, kreatynina w surowicy, kwasica, martwicze zapalenie powięzi, morfologia krwi, nadir, nerkowa kwasica cewkowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, przewlekła białaczka szpikowa, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, testy czynnościowe wątroby, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zespół kwasu retinowego, zespół różnicowania, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zassida 25 mg/ml
Przed rozpoczęciem terapii azacytydyną (Zassida, 25 mg/ml) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na substancję czynną lub składniki pomocnicze, zaawansowanych nowotworów złośliwych wątroby oraz stanu karmienia piersią, które stanowią bezwzględne przeciwwskazania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę funkcji wątroby i nerek, wykluczenie zaawansowanych zmian nowotworowych w wątrobie oraz wywiad alergiczny. U kobiet w wieku rozrodczym wskazane jest wykonanie testu ciążowego i zapewnienie skutecznej antykoncepcji ze względu na potencjalne ryzyko teratogenności i cytotoksycznego działania leku.
azacytydyna, badanie histopatologiczne, diagnostyka obrazowa, działanie hepatotoksyczne, karmienie piersią, mechanizm cytotoksyczny, nadwrażliwość na azacytydynę, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność narządowa, niewydolność wielonarządowa, nowotwór złośliwy wątroby, pacjent w podeszłym wieku, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, redukcja dawki, supresja szpiku kostnego, teratogenność, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azacitidine EVER Pharma 25 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące azacytydyny wykazują istotne właściwości mutagenne i genotoksyczne, potwierdzone w badaniach in vitro na modelach bakteryjnych i komórkach ssaków. W badaniach długoterminowych na myszach i szczurach zaobserwowano działanie kancerogenne, obejmujące nowotwory układu chłonno-siateczkowego, płuc, sutków, skóry oraz guzów jądra. Embriotoksyczność leku została potwierdzona przez wysoką częstość resorpcji płodów (do 44%) po pojedynczym podaniu dootrzewnowym w okresie organogenezy, a także liczne wady rozwojowe OUN (np. egzencefalia), kończyn (mikromelia, syndaktylia, oligodaktylia) oraz innych struktur anatomicznych u szczurów i myszy. Neurotoksyczne działanie azacytydyny na rozwijający się ośrodkowy układ nerwowy podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie neurotoksyczne, efekt genotoksyczny, egzencefalia, embriotoksyczność, guz gruczołu sutkowego, guz jądra, guz płucny, małoocze, mikrognacja, mikromelia, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, ośrodkowy układ nerwowy, przepuklina mózgowa, resorpcja płodu, spermatogeneza, syndaktylia, toksyczność zarodkowa, układ chłonno-siateczkowy, wada wrodzona, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, węzeł chłonny, wytrzewienie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azacitidine Eugia 25 mg/ml
Azacitidine Eugia to preparat zawierający 100 mg azacytydyny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań podskórnych o stężeniu 25 mg/ml po rekonstytucji. Lek wymaga rozpuszczenia w 4 ml wody do wstrzykiwań, co daje jednorodną, mętną zawiesinę bez aglomeratów, którą należy podawać niezwłocznie lub przechowywać zgodnie z zaleceniami (do 45 minut w 25°C lub do 8 godzin w 2-8°C przy użyciu nieschłodzonej wody, a do 22 godzin w 2-8°C przy użyciu schłodzonej wody). Podanie odbywa się igłą 25 G pod kątem 45-90° w ramię, udo lub brzuch, z koniecznością rotacji miejsc iniekcji i unikaniem obszarów drażliwych. Dawkowanie oblicza się na podstawie powierzchni ciała (pc.) pacjenta, np. dla pc. 1,8 m² dawka 75 mg/m² odpowiada 135 mg azacytydyny (5,4 ml zawiesiny, 2 fiolki). Preparat jest cytotoksyczny, dlatego wymaga zachowania procedur bezpieczeństwa podczas przygotowania i podawania.
azacytydyna, dawkowanie leku, igła podskórna, liofilizacja, mannitol, odczyn miejscowy, okres ważności, powierzchnia ciała, produkt cytotoksyczny, produkt przeciwnowotworowy, rekonstytucja, stabilność chemiczna, substancja pomocnicza, wacik alkoholowy, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etraga 25 mg/ml
Azacytydyna, substancja czynna preparatu Etraga, wykazuje wyraźny potencjał genotoksyczny potwierdzony badaniami in vitro, które wykazały indukcję mutacji genowych oraz aberracji chromosomowych w komórkach bakterii i ssaków. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) stwierdzono działanie rakotwórcze, w tym rozwój nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków i skóry u myszy oraz nowotworów jądra u szczurów po długotrwałej ekspozycji dootrzewnowej (3 razy w tygodniu przez 50-52 tygodnie). Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu azacytydyny ze względu na jej onkogenny potencjał.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, deformacja stopy, działanie genotoksyczne, egzencefalia, embriotoksyczność, karcynogenność, małoocze, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, najądrze, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nieprawidłowość żebra, nowotwór jądra, nowotwór płuc, nowotwór sutka, nowotwór układu krwiotwórczego, obrzęk, obumarcie płodu, oligodaktylia, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, plemnik, potencjał rakotwórczy, przepuklina mózgowa, resorpcja, syndaktylia, toksyczność rozwojowa, układ chłonno-siateczkowy, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, wytrzewienie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Azacitidine STADA 25 mg/ml
Azacitidine STADA to preparat zawierający azacytydynę w stężeniu 25 mg/ml, przeznaczony do leczenia dorosłych pacjentów z wybranymi schorzeniami hematologicznymi, u których nie jest możliwe przeprowadzenie przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT). Wskazania obejmują zespoły mielodysplastyczne (MDS) o ryzyku pośrednim-2 i wysokim według IPSS, przewlekłą białaczkę mielomonocytową (CMML) z 10-29% blastów w szpiku bez cech choroby mieloproliferacyjnej oraz ostrą białaczkę szpikową (AML) z 20-30% blastów i wieloliniową dysplazją lub pełnoobjawową AML z >30% blastów według klasyfikacji WHO. Wczesne rozpoczęcie terapii jest kluczowe dla poprawy rokowania i opóźnienia progresji choroby.
azacytydyna, chemioterapeutyk, choroba mieloproliferacyjna, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, klasyfikacja WHO, Międzynarodowy Punktowy System Rokowniczy, morfologia krwi, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka szpikowa, progresja choroby, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekła białaczka mielomonocytowa, supresja szpiku kostnego, wieloliniowa dysplazja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Azacitidine STADA 25 mg/ml
Azacytydyna (Azacitidine STADA, 25 mg/mL) wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu podskórnym dawki 75 mg/m², osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 750 ± 403 ng/mL po 0,5 godziny. Całkowita dostępność biologiczna po podaniu podskórnym wynosi około 89% w porównaniu do podania dożylnego. Parametry farmakokinetyczne, takie jak Cmax i pole powierzchni pod krzywą (AUC), są proporcjonalne do dawki w zakresie 25-100 mg/m². Po podaniu dożylnym objętość dystrybucji wynosi średnio 76 ± 26 litrów, a klirens układowy 147 ± 47 l/godz., co wskazuje na szybkie rozprowadzanie i eliminację leku. Azacytydyna ulega głównie spontanicznej hydrolizie i deaminacji przez deaminazę cytydynową, bez udziału izoenzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych na poziomie metabolizmu. Czas półtrwania eliminacji po podaniu podskórnym wynosi 41 ± 8 minut, a lek i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki (85% radioaktywności w moczu po podaniu dożylnym, 50% po podaniu podskórnym), z minimalnym wydalaniem przez przewód pokarmowy (<1%).
azacytydyna, cytochrom P450, deaminacja, deaminaza cytydynowa, dostępność biologiczna, frakcja wątrobowa S9, hepatocyty ludzkie, hydroliza spontaniczna, klirens układowy, maksymalne stężenie w osoczu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, ostra białaczka szpikowa, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą, półtrwanie eliminacji, stężenie kliniczne, sulfotransferaza, transferaza glutationowa, UDP-glukuronozylotransferaza, zespół mielodysplastyczny, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gerodaza 25 mg/ml
Azacytydyna, substancja czynna leku Gerodaza, podawana jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml. Po podaniu podskórnym dawki 75 mg/m² powierzchni ciała osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 750 ng/ml w ciągu 0,5 godziny, z bezwzględną dostępnością biologiczną wynoszącą około 89% względem podania dożylnego. Farmakokinetyka azacytydyny cechuje się proporcjonalnością parametrów AUC i Cmax w zakresie dawek 25-100 mg/m². Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (76 l ± 26 l) oraz wysoki klirens układowy (147 l/h ± 47 l/h) po podaniu dożylnym, co wskazuje na efektywną penetrację do tkanek. Metabolizm azacytydyny nie angażuje izoenzymów cytochromu P450, UGT, SULT ani GST, przebiega głównie przez spontaniczną hydrolizę i deaminację z udziałem deaminazy cytydynowej. Nie obserwuje się indukcji ani hamowania enzymów CYP w stężeniach klinicznych do 100 μM. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 41 ± 8 minut, a lek nie kumuluje się przy wielokrotnym podaniu 75 mg/m² podskórnie przez 7 dni.
azacytydyna, ciężka niewydolność nerek, deaminaza cytydynowa, dostępność biologiczna, farmakogenomika, frakcje wątrobowe, hodowla hepatocytów, hydroliza spontaniczna, izoenzymy cytochromu P450, klirens układowy, łagodna niewydolność nerek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy toksyczności, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie dożylne, podanie podskórne, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm deaminazy cytydynowej, stężenie w osoczu, sulfotransferaza, transferaza glutationowa, UDP-glukuronozylotransferaza, umiarkowana niewydolność nerek, właściwości farmakokinetyczne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gerodaza 25 mg/ml
Gerodaza to lek zawierający azacytydynę w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml. Dostępny jest w fiolkach zawierających 100 mg lub 150 mg substancji czynnej, co po rekonstytucji daje zawiesinę o jednolitym stężeniu 25 mg/ml. Substancją pomocniczą jest mannitol. Produkt należy przechowywać w stanie nieotwartym do 3 lat bez specjalnych wymagań temperaturowych. Po rekonstytucji stabilność chemiczna i fizyczna zawiesiny wynosi 45 minut w 25°C i 8 godzin w 2–8°C, jeśli użyto nieschłodzonej wody do wstrzykiwań, lub do 32 godzin w 2–8°C, jeśli woda była schłodzona. Ze względów mikrobiologicznych preparat należy stosować natychmiast po przygotowaniu lub przechowywać zgodnie z powyższymi limitami czasowymi i temperaturowymi.
azacytydyna, fiolka ze szkła, guma bromobutylowa, igła do wstrzyknięć podskórnych, lek przeciwnowotworowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, powierzchnia ciała, proszek do sporządzania zawiesiny, proszek liofilizowany, stabilność użytkowa, substancja cytotoksyczna, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Azacitidine EVER Pharma 25 mg/ml
Terapia azacytydyną powinna być prowadzona przez doświadczonego lekarza, z zastosowaniem premedykacji przeciwwymiotnej. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana podskórnie codziennie przez 7 dni, po czym następuje 21-dniowa przerwa, tworząc 28-dniowy cykl. Terapia powinna trwać co najmniej 6 cykli i być kontynuowana do momentu korzyści klinicznych lub progresji choroby. Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów laboratoryjnych, w tym testów czynnościowych wątroby, stężenia kreatyniny, dwuwęglanów oraz pełnej morfologii krwi, aby ocenić odpowiedź na leczenie i wykryć toksyczność hematologiczną (płytki ≤ 50,0 x 10⁹/L, ANC ≤ 1 x 10⁹/L) oraz nefrotoksyczność, które mogą wymagać opóźnienia lub modyfikacji dawki.
azacytydyna, azot mocznikowy we krwi, badanie szpiku kostnego, bezwzględna liczba neutrofili, dwuwęglany w surowicy, dysfagia, komórkowość szpiku kostnego, kreatynina w surowicy, lek chemioterapeutyczny, lek przeciwwymiotny, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy wątroby, płytki krwi, regeneracja płytek krwi, test czynnościowy wątroby, toksyczność hematologiczna, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Azacitidine EVER Pharma 25 mg/ml
Azacytydyna (Azacitidine EVER Pharma) jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym u dorosłych pacjentów z określonymi schorzeniami hematologicznymi, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT). Wskazania obejmują zespoły mielodysplastyczne (MDS) o ryzyku pośrednim-2 i wysokim według IPSS, przewlekłą białaczkę mielomonocytową (CMML) z 10-29% blastów w szpiku bez cech choroby mieloproliferacyjnej oraz ostrą białaczkę szpikową (AML) z 20-30% blastów i wieloliniową dysplazją lub z >30% blastów zgodnie z klasyfikacją WHO. Kluczowe jest precyzyjne określenie typu choroby, stopnia zaawansowania oraz morfologii komórek, co determinuje kwalifikację do terapii azacytydyną.
AML, azacytydyna, blasty w szpiku kostnym, choroba mieloproliferacyjna, CMML, HSCT, IPSS, klasyfikacja WHO, lek przeciwnowotworowy, MDS, Międzynarodowy Punktowy System Rokowniczy, ostra białaczka szpikowa, proszek liofilizowany, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekła białaczka mielomonocytowa, rekonstytucja leku, schorzenie hematologiczne, wieloliniowa dysplazja, zawiesina do wstrzykiwań, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Azacitidine Zentiva 25 mg/ml
Azacytydyna, stosowana w postaci leku Azacitidine Zentiva (25 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań), może wywoływać zmęczenie, które istotnie obniża zdolności psychomotoryczne pacjentów. Zmęczenie to jest głównym działaniem niepożądanym wpływającym na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Lek charakteryzuje się niewielkim lub umiarkowanym wpływem na zdolność do wykonywania czynności wymagających koncentracji, precyzji i szybkiego czasu reakcji, co wymaga od pacjentów zachowania szczególnej ostrożności podczas takich aktywności. Wskazane jest indywidualne dostosowanie zaleceń dotyczących prowadzenia pojazdów, uwzględniające nasilenie zmęczenia, charakter pracy, harmonogram podawania leku oraz współistniejące schorzenia i farmakoterapię.
Azacitidine Zentiva, azacytydyna, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, harmonogram podawania leku, konsultacja lekarska, liofilizowany proszek, objaw niepożądany, sprawność psychomotoryczna, współwystępowanie chorób, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Etraga 25 mg/ml
Lek Etraga (azacytydyna) w stężeniu 25 mg/ml podawany jest podskórnie w dawce początkowej 75 mg/m² powierzchni ciała przez 7 dni, po czym następuje 21-dniowa przerwa, tworząc 28-dniowy cykl terapeutyczny. Zaleca się minimum 6 cykli terapii, kontynuowanych do momentu korzyści klinicznych lub progresji choroby. Przed każdym cyklem należy wykonać badania laboratoryjne: morfologię krwi, testy czynnościowe wątroby, stężenie kreatyniny i dwuwęglanów w surowicy. Monitorowanie hematologiczne jest kluczowe ze względu na ryzyko toksyczności hematologicznej, definiowanej jako liczba płytek ≤ 50 x 10⁹/l i/lub ANC ≤ 1 x 10⁹/l. W przypadku toksyczności dawkowanie modyfikuje się w zależności od czasu regeneracji i wartości nadiru, z możliwym zmniejszeniem dawki do 50% lub 33% w kolejnych cyklach. U pacjentów z prawidłowymi wartościami wyjściowymi modyfikacje dawkowania są prostsze, natomiast u pacjentów z obniżonymi wartościami hematologicznymi wymagają oceny komórkowości szpiku kostnego.
azacytydyna, azot mocznikowy we krwi, bezwzględna liczba neutrofili, chemioterapeutyk, cykl terapeutyczny, dwuwęglany w surowicy, działanie niepożądane, komórkowość szpiku kostnego, kreatynina w surowicy, morfologia krwi, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy wątroby, parametry nerkowe, premedykacja przeciwwymiotna, progresja choroby, regeneracja komórek krwi, test czynnościowy wątroby, toksyczność hematologiczna, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Azacitidine Sandoz 100 mg
Azacytydyna, podawana podskórnie w dawce 75 mg/m² powierzchni ciała, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) około 750 ± 403 ng/ml po 0,5 godziny oraz wysoką biodostępnością wynoszącą około 89% względem podania dożylnego. Farmakokinetyka leku wykazuje liniową zależność dawka-stężenie w zakresie 25–100 mg/m². Po dożylnym podaniu objętość dystrybucji wynosi średnio 76 ± 26 litrów, a klirens układowy 147 ± 47 l/godz., co wskazuje na efektywną penetrację do tkanek i szybkie usuwanie leku. Czas półtrwania eliminacji (t½) po podaniu podskórnym wynosi 41 ± 8 minut, a przy standardowym schemacie dawkowania 75 mg/m² raz dziennie przez 7 dni nie obserwuje się kumulacji. Metabolizm azacytydyny odbywa się głównie przez spontaniczną hydrolizę i deaminację z udziałem deaminazy cytydynowej, bez udziału izoenzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Główna droga eliminacji to wydalanie nerkowe, z 85% radioaktywności wykrywanej w moczu po podaniu dożylnym.
AUC, azacytydyna, biodostępność, całkowita remisja, Cmax, czas półtrwania, deaminaza cytydynowa, ekspozycja farmakokinetyczna, farmakogenomika, izoenzymy cytochromu P450, młodzieńcza białaczka mielomonocytowa, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, ostra białaczka szpikowa, polimorfizm genetyczny, sulfotransferaza, transferaza glutationowa, UDP-glukuronozylotransferaza, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azculem
Azacytydyna (produkt leczniczy Azculem) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na częste działania niepożądane hematologiczne, takie jak niedokrwistość, neutropenia i małopłytkowość, szczególnie nasilone w pierwszych dwóch cyklach terapii. Zaleca się wykonywanie pełnej morfologii krwi przed każdym cyklem oraz dostosowanie dawki w zależności od wartości nadiru i odpowiedzi hematologicznej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza z albuminą w surowicy <30 g/l, obserwowano ryzyko postępującej śpiączki wątrobowej i zgonu, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u chorych z zaawansowanymi nowotworami wątroby. Ponadto, u pacjentów leczonych dożylnie azacytydyną w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami odnotowano zaburzenia czynności nerek, w tym nerkową kwasicę cewkową definiowaną jako stężenie wodorowęglanów w surowicy <20 mmol/l, zasadowy mocz i hipokaliemię (K+ <3 mmol/l). W przypadku niewyjaśnionych zmian w tych parametrach należy rozważyć zmniejszenie dawki lub opóźnienie podania leku.
azacytydyna, bezmocz, choroba przerzutowa, epizod gorączkowy, hipokaliemia, martwicze zapalenie powięzi, morfologia krwi, naciek w płucach, nerkowa kwasica cewkowa, niedociśnienie, niedokrwistość, niestabilna choroba serca, niewydolność oddechowa, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, próba czynnościowa wątroby, przewlekła białaczka szpikowa, śpiączka wątrobowa, tamponada serca, toksyczność hematologiczna, wodorowęglany w surowicy, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zespół kwasu retinowego, zespół różnicowania, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Azacitidine Pharmascience 25 mg/ml
Azacytydyna, będąca analogiem pirymidyn (kod ATC: L01BC07), wykazuje działanie przeciwnowotworowe poprzez cytotoksyczność wobec nieprawidłowych komórek krwiotwórczych oraz hipometylację DNA. Mechanizmy działania obejmują hamowanie syntezy DNA, RNA i białek, inkorporację do kwasów nukleinowych oraz aktywację szlaków odpowiedzi na uszkodzenie DNA. Hipometylacja DNA prowadzi do dezaktywacji metylotransferaz, co może przywracać ekspresję genów supresorowych nowotworów. Znaczenie hipometylacji w porównaniu z cytotoksycznością w kontekście efektów klinicznych pozostaje nie do końca ustalone. Preparat podawany jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań, po rekonstytucji liofilizowanego proszku, w dawce 75 mg/m² podskórnie przez 7 dni w 28-dniowych cyklach.
analog pirymidyny, azacytydyna, chemioterapia indukcyjna, cytotoksyczność, Eastern Cooperative Oncology Group, ekspresja genów, hipometylacja DNA, komórki krwiotwórcze szpiku kostnego, leczenie objawowe, lek przeciwnowotworowy, liofilizacja, metylotransferaza DNA, Międzynarodowy Punktowy System Rokowniczy, niedokrwistość oporna na leczenie, ostra białaczka szpikowa, przewlekła białaczka mielomonocytowa, RAEB-T, synteza DNA, uszkodzenie DNA, współczynnik ryzyka, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azacitidine Zentiva 25 mg/ml
Przedawkowanie azacytydyny, szczególnie w dawce około 290 mg/m² powierzchni ciała podanej dożylnie, co stanowi niemal czterokrotność standardowej dawki początkowej (25 mg/ml), wiąże się z istotnym ryzykiem toksycznym. W opisywanym przypadku klinicznym dominowały objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności oraz wymioty, które mogą prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych oraz kwasowo-zasadowych. Objawy te są bezpośrednim efektem toksycznego działania leku na błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz ośrodek wymiotny, co wymaga szybkiej oceny i interwencji medycznej.
antidotum, azacytydyna, badanie krwi, dawka dożylna, dawka początkowa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, lek cytotoksyczny, morfologia krwi, ośrodek wymiotny, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, powierzchnia ciała, toksyczne działanie na przewód pokarmowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azacitidine STADA 25 mg/ml
Lek Azacitidine STADA (25 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azacytydynę lub substancje pomocnicze, u kobiet karmiących piersią oraz u osób z zaawansowanymi nowotworami złośliwymi wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i dekompensacji funkcji wątroby. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością wątroby o mniejszym nasileniu, monitorując biochemiczne parametry funkcji wątroby. Ponadto, stosowanie leku jest odradzane u kobiet w ciąży lub planujących ciążę z uwagi na cytotoksyczne i potencjalnie teratogenne działanie azacytydyny, a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, gdzie konieczne może być dostosowanie dawki ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych metabolitów.
azacytydyna, cytopenia, hepatotoksyczność, karmienie piersią, nadwrażliwość na azacytydynę, niewydolność wątroby, objaw nadwrażliwości, parametry biochemiczne wątroby, powikłanie infekcyjne, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, właściwość teratogenna, zaawansowany nowotwór złośliwy wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji hepatocytów, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azacitidine Pharmascience 25 mg/ml
Azacytydyna jest stosowana w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS), przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML). Profil bezpieczeństwa różni się w zależności od grupy pacjentów: u dorosłych z MDS, CMML i AML (20-30% blastów) najczęstsze ciężkie działania niepożądane to neutropenia z gorączką (8,0%), niedokrwistość (2,3%), posocznica neutropeniczna (0,8%) i zapalenie płuc (2,5%). U pacjentów ≥65 lat z AML i >30% blastów dominują gorączka neutropeniczna (25,0%), zapalenie płuc (20,3%) oraz gorączka (10,6%). Działania hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, leukopenia) występują bardzo często (71,4%) i są zwykle stopnia 3-4. Zakażenia, w tym posocznica i zapalenie płuc, stanowią poważne powikłania, mogące prowadzić do zgonu.
azacytydyna, biegunka, duszność, działanie mielosupresyjne, gorączka neutropeniczna, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, martwicze zapalenie powięzi, morfologia krwi z rozmazem, neutropenia, niedokrwistość, nudności i wymioty, odczyn w miejscu podania, ostra białaczka szpikowa, posocznica neutropeniczna, przewlekła białaczka mielomonocytowa, reakcja hematologiczna, reakcja nadwrażliwości, trombocytopenia, zakażenie dróg moczowych, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zaparcie, zawroty głowy, zdarzenie żołądkowo-jelitowe, zespół mielodysplastyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół mielodysplastyczny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół mielodysplastyczny (MDS) to grupa nowotworów szpiku kostnego charakteryzujących się nieprawidłową hematopoezą i obecnością niedojrzałych blastów, które prowadzą do cytopenii obejmujących niedokrwistość, małopłytkowość i neutropenię. Choroba najczęściej dotyczy osób powyżej 60. roku życia i może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się objawami wynikającymi z niedoboru poszczególnych linii komórkowych. U około 30% pacjentów MDS może progresować do ostrej białaczki szpikowej (AML). Leczenie opiera się na stratifikacji ryzyka według IPSS/IPSS-R, gdzie pacjenci z niższym ryzykiem mogą być objęci obserwacją lub terapią wspomagającą (transfuzje, czynniki wzrostu, lenalidomid, terapia immunosupresyjna, leki hipometylujące), natomiast pacjenci z wyższym ryzykiem wymagają agresywniejszego leczenia, w tym leków hipometylujących, intensywnej chemioterapii oraz przeszczepu allogenicznego komórek macierzystych, który jest jedyną potencjalnie leczniczą opcją. Transfuzje krwinek czerwonych i płytek są podstawą leczenia objawowego, jednak długotrwałe transfuzje mogą prowadzić do przeładowania żelazem, wskazując na konieczność terapii chelatującej przy podaniu 20-25 jednostek koncentratu krwinek czerwonych lub ferrytynie ≥1000 µg/L. Pacjenci z MDS są również narażeni na infekcje, co wymaga profilaktyki i szybkiego leczenia antybiotykami lub lekami przeciwwirusowymi.
azacytydyna, blast, chemioterapia, cyklosporyna, czynnik stymulujący erytropoezę, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, decytabina, edukacja pacjenta, ferrytyna w surowicy, globulina antytymocytowa, komórka macierzysta szpiku kostnego, lek przeciwwirusowy, lenalidomid, małopłytkowość, Międzynarodowy System Prognostyczny, morfologia krwi, neuropatia, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór szpiku kostnego, opieka paliatywna, ostra białaczka szpikowa, przeszczep szpiku kostnego, terapia chelatująca żelazo, terapia immunosupresyjna, transfuzja krwinek czerwonych, transfuzja płytek krwi, trombocytopenia, zespół mielodysplastyczny, zespół opieki zdrowotnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zassida 25 mg/ml
Azacytydyna, substancja czynna leku Zassida, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, szczególnie w terapii zespołów mielodysplastycznych (MDS), przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML) z 20-30% blastów w szpiku. W badaniach klinicznych, w tym AZA PH GL 2003 CL 001 oraz CALGB 9221 i 8921, działania niepożądane wystąpiły u 97% pacjentów. Najczęstsze ciężkie działania obejmowały gorączkę neutropeniczną (8,0%), niedokrwistość (2,3%), małopłytkowość (3,5%) oraz zapalenie płuc (2,5%). Reakcje hematologiczne (71,4%) takie jak neutropenia, leukopenia i małopłytkowość miały zwykle nasilenie 3-4 stopnia, natomiast zdarzenia żołądkowo-jelitowe (60,6%) – nudności i wymioty – występowały głównie z nasileniem 1-2 stopnia. Reakcje w miejscu podania odnotowano u 77,1% pacjentów, przeważnie o łagodnym przebiegu. W populacji pacjentów ≥65 lat z AML (>30% blastów) w badaniu AZA-AML-001, gorączka neutropeniczna wystąpiła u 25%, zapalenie płuc u 20,3%, a gorączka u 10,6%, z dominującymi zdarzeniami żołądkowo-jelitowymi (zaparcia 41,9%, nudności 39,8%, biegunka 36,9%) o nasileniu 1-2 stopnia.
azacytydyna, choroba śródmiąższowa płuc, gorączka neutropeniczna, krwiomocz, krwotok do oka, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica trzustki, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostra białaczka szpikowa, ostra gorączkowa neutrofilowa dermatoza, pancytopenia, plamica, posocznica neutropeniczna, przewlekła białaczka mielomonocytowa, reakcja nadwrażliwości, śpiączka wątrobowa, wybroczyny, wysięk osierdziowy, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zespół lizy guza, zespół mielodysplastyczny, zgorzelinowe zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Azacitidine STADA 25 mg/ml
Azacytydyna STADA, analog pirymidyn o kodzie ATC L01BC07, wykazuje działanie przeciwnowotworowe poprzez cytotoksyczność wobec nieprawidłowych komórek krwiotwórczych oraz hipometylację DNA, co prowadzi do reaktywacji genów supresorowych. Mechanizmy działania obejmują hamowanie syntezy DNA, RNA i białek oraz integrację azacytydyny do kwasów nukleinowych, co aktywuje szlaki odpowiedzi na uszkodzenie DNA. W badaniu fazy 3 (AZA PH GL 2003 CL 001) u dorosłych pacjentów z MDS o pośrednim-2 i wysokim ryzyku, RAEB, RAEB-T oraz mCMML, podawanie azacytydyny w dawce 75 mg/m² przez 7 dni w 28-dniowych cyklach (mediana 9 cykli) znacząco wydłużyło medianę całkowitego przeżycia do 24,46 miesięcy w porównaniu do 15,02 miesięcy w grupie kontrolnej (p=0,0001, HR=0,58). Dwuletni wskaźnik przeżycia wyniósł 50,8% vs. 26,2% (p<0,0001). Leczenie zmniejszało częstość cytopenii, zapotrzebowanie na przetoczenia krwi (45,0% pacjentów uniezależniło się od przetoczeń czerwonych krwinek vs. 11,4% w grupie kontrolnej, p<0,0001) oraz poprawiało hematologiczne parametry i jakość życia.
analog pirymidyny, azacytydyna, białaczka szpikowa, chemioterapia indukcyjna, hipometylacja DNA, jakość życia zależna od zdrowia, komórki krwiotwórcze, lek przeciwnowotworowy, metylotransferaza DNA, minimalna choroba resztkowa, morfologia krwi obwodowej, nerwiakowłókniakowatość typu 1, niedokrwistość oporna na leczenie, nieprawidłowość cytogenetyczna, nieprawidłowość genetyczna, odpowiedź cytogenetyczna, ostra białaczka szpikowa, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przetoczenie czerwonych krwinek, przewlekła białaczka mielomonocytowa, remisja całkowita, remisja całkowita z niepełną regeneracją, remisja częściowa, szlak śmierci komórkowej, szpik kostny, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerodaza 25 mg/ml
Azacytydyna, substancja czynna leku Gerodaza, wykazuje istotne działanie genotoksyczne potwierdzone w badaniach in vitro, indukując mutacje genowe oraz aberracje chromosomowe w komórkach bakterii i ssaków. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) wykazały potencjał karcinogenny azacytydyny, ze szczególnym nasileniem nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków oraz skóry u myszy, a także guzów jądra u szczurów. Podawanie azacytydyny dootrzewnowo przez okres do 52 tygodni wiązało się z rozwojem licznych nowotworów, co ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście leczenia chorób hematologicznych.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, egzencefalia, embriotoksyczność, genotoksyczność, guz jądra, kancerogenność, mikroftalmia, mikrognatia, mikromelia, mutacja genu, nieprawidłowość ośrodkowego układu nerwowego, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, organogeneza, potencjał karcinogenny, przepuklina mózgowa, resorpcja płodu, syndaktylia, teratogenność, układ chłonno-siateczkowy, wytrzewienie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azacitidine Zentiva 25 mg/ml
Azacitidine Zentiva jest dostępny jako liofilizowany proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml, zawierający 100 mg azacytydyny na fiolkę. Po rekonstytucji 4 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się jednorodną, nieklarowną zawiesinę, w której każdy mililitr zawiera 25 mg substancji czynnej. Stabilność preparatu po przygotowaniu zależy od temperatury wody użytej do rekonstytucji: 60 minut w 25°C i 8 godzin w 2-8°C przy użyciu nieschłodzonej wody oraz do 22 godzin w 2-8°C przy użyciu schłodzonej wody. Produkt należy podawać podskórnie, stosując igłę 25G, w dawkach obliczanych na podstawie powierzchni ciała pacjenta (mg/m²), z zaleceniem dzielenia dawek powyżej 4 ml na dwa miejsca podania. Preparat nie powinien być mieszany z innymi lekami poza wodą do wstrzykiwań, a podczas przygotowania i podawania należy zachować szczególną ostrożność ze względu na cytotoksyczność azacytydyny.
azacytydyna, fiolka z proszkiem, fiolka ze szkła, gazik nasączony alkoholem, guma bromobutylowa, guma chlorobutylowa, igła do wstrzyknięć podskórnych, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie podskórne, powierzchnia ciała, produkt cytotoksyczny, produkt przeciwnowotworowy, reakcja w miejscu podania, rękawiczki chirurgiczne, stabilność chemiczna, substancja cytotoksyczna, woda do wstrzykiwań, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Azacytydyna – Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie azacytydyną powinno być prowadzone przez doświadczonego lekarza, z zastosowaniem premedykacji przeciwwymiotnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana podskórnie codziennie przez 7 dni, w 28-dniowych cyklach (7 dni leczenia, 21 dni przerwy), zalecane jest minimum 6 cykli terapii. Monitorowanie obejmuje pełną morfologię krwi, próby czynnościowe wątroby, stężenie kreatyniny i dwuwęglanów przed każdym cyklem. Toksyczność hematologiczna definiowana jest jako nadir ANC ≤ 1,0 x 10⁹/L i/lub płytek ≤ 50,0 x 10⁹/L. W przypadku toksyczności należy opóźnić kolejny cykl do regeneracji parametrów hematologicznych, a jeśli regeneracja nie nastąpi w ciągu 14 dni, konieczna jest redukcja dawki do 50% lub 33% w zależności od stopnia toksyczności i komórkowości szpiku kostnego.
azacytydyna, azacytydyna doustna, azot mocznikowy, chemioterapeutyk, dwuwęglany, dysfagia, komórkowość szpiku, kreatynina, lek przeciwwymiotny, morfologia krwi, nadir, neutrofile, nowotwór złośliwy wątroby, płytki krwi, podeszły wiek, powierzchnia ciała, próba wątrobowa, redukcja dawki, regeneracja płytek krwi, rekonstytucja leku, toksyczność hematologiczna, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azacitidine Eugia 25 mg/ml
Azacytydyna wykazuje wyraźny potencjał genotoksyczny, potwierdzony badaniami in vitro na układach komórkowych bakterii i ssaków, gdzie indukuje mutacje genowe oraz aberracje chromosomowe. W badaniach kancerogenności na modelach mysich i szczurzych zaobserwowano rozwój nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków, skóry oraz jąder po podawaniu leku dootrzewnowo przez okres 50-52 tygodni. Te dane wskazują na istotne ryzyko kancerogenne azacytydyny, co wymaga uwzględnienia w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa terapii u pacjentów.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, działanie genotoksyczne, egzencefalia, embriotoksyczność, małoocze, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nowotwór jądra, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przepuklina mózgowa, syndaktylia, teratogenność, toksyczność rozwojowa, układ chłonno-siateczkowy, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, wytrzewienie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azacitidine EVER Pharma 25 mg/ml
Azacitidine EVER Pharma (25 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azacytydynę lub substancje pomocnicze, zaawansowanymi nowotworami złośliwymi wątroby oraz u kobiet karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego oraz ocena funkcji wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności wątroby i zwiększoną toksyczność leku. Karmienie piersią stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, a w przypadku konieczności leczenia u kobiet laktujących, zaleca się przerwanie karmienia na czas terapii i odpowiedni okres po jej zakończeniu. Preparat dostępny jest w fiolkach zawierających 100 mg lub 150 mg azacytydyny, które po rekonstytucji tworzą zawiesinę o stężeniu 25 mg/ml.
antykoncepcja, azacytydyna, farmakokinetyka leku, karmienie piersią, laktacja, nadwrażliwość na azacytydynę, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy wątroby, parametry wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, upośledzenie funkcji wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zaburzenia hematologiczne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Azculem 25 mg/ml
Azacytydyna w preparacie Azculem (25 mg/ml, zawiesina do wstrzykiwań) wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie poprzez wywoływanie uczucia zmęczenia. Objaw ten może upośledzać zdolności psychomotoryczne, co wymaga od lekarza poinformowania pacjenta o konieczności zachowania ostrożności podczas wykonywania tych czynności. Zaleca się, aby pacjent dokonywał samooceny stanu psychofizycznego przed prowadzeniem pojazdów oraz natychmiast zgłaszał lekarzowi nasilenie zmęczenia lub pojawienie się innych objawów wpływających na bezpieczeństwo. Wpływ leku może być zróżnicowany w zależności od wieku, stanu zdrowia, współistniejących schorzeń oraz stosowanych jednocześnie leków.
azacytydyna, Azculem, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, indywidualizacja zaleceń, kwalifikacja do leczenia, monitorowanie objawów, objaw niepożądany, obsługiwanie maszyn, proszek do sporządzania zawiesiny, prowadzenie pojazdów, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Azacitidine Sandoz 100 mg
Lek Azacitidine Sandoz zawierający 100 mg azacytydyny jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z zaawansowanymi chorobami hematologicznymi, u których nie jest możliwe przeprowadzenie przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT). Wskazania obejmują zespoły mielodysplastyczne (MDS) o ryzyku pośrednim-2 i wysokim według IPSS, przewlekłą białaczkę mielomonocytową (CMML) z 10-29% blastów w szpiku bez cech mieloproliferacji, ostrą białaczkę szpikową (AML) z 20-30% blastów i wieloliniową dysplazją oraz zaawansowaną AML z ponad 30% blastów w szpiku zgodnie z klasyfikacją WHO. Kluczowe jest precyzyjne określenie odsetka blastów oraz ocena cytogenetyczna i histopatologiczna szpiku, co pozwala na właściwą kwalifikację pacjentów do terapii azacytydyną.
Azacitidine Sandoz podawany jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań, przygotowywanej z liofilizowanego proszku o stężeniu 25 mg/ml po rekonstytucji. Decyzję o leczeniu podejmują specjaliści hematologii lub onkologii klinicznej po dokładnej ocenie stanu klinicznego i potencjalnych korzyści terapeutycznych. Terapia jest dedykowana pacjentom z zaawansowanymi postaciami MDS, CMML i AML, którzy nie kwalifikują się do HSCT, co pozwala na optymalizację efektów leczenia przy akceptowalnym profilu bezpieczeństwa.
azacytydyna, badanie cytogenetyczne, blasty w szpiku kostnym, choroba mieloproliferacyjna, cytopenia, klasyfikacja WHO, leczenie intensywne, Międzynarodowy Punktowy System Rokowniczy, ostra białaczka szpikowa, proszek liofilizowany, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekła białaczka mielomonocytowa, wieloliniowa dysplazja, zawiesina do wstrzykiwań, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Azacitidine Onko 25 mg/ml
Azacytydyna wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu podskórnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 750 ± 403 ng/mL po 30 minutach przy dawce 75 mg/m². Biodostępność podskórna wynosi około 89% w porównaniu do podania dożylnego. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 25-100 mg/m². Po dożylnym podaniu objętość dystrybucji wynosi średnio 76 ± 26 l, a klirens układowy 147 ± 47 l/h. Metabolizm azacytydyny nie angażuje izoenzymów cytochromu P450, UGT, SULT ani GST, przebiega głównie przez spontaniczną hydrolizę i deaminację z udziałem deaminazy cytydynowej. Czas półtrwania po podaniu podskórnym wynosi 41 ± 8 minut, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (85% po dożylnym i 50% po podskórnym podaniu w moczu). Nie obserwuje się kumulacji przy standardowym schemacie 75 mg/m² podskórnie przez 7 dni.
AML, azacytydyna, biodostępność bezwzględna, ciężka niewydolność nerek, Cmax, CMML, czas półtrwania w fazie eliminacji, deaminaza cytydynowa, izoenzym cytochromu P450, JMML, klirens układowy, łagodna niewydolność nerek, maksymalne stężenie w osoczu, MDS, młodzieńcza białaczka mielomonocytowa, nawrót molekularny AML, objętość dystrybucji, ostra białaczka szpikowa, pole powierzchni pod krzywą, przewlekła białaczka mielomonocytowa, spontaniczna hydroliza, sulfotransferaza, transferaza glutationowa, UDP-glukuronozylotransferaza, umiarkowana niewydolność nerek, wydalanie nerkowe, zespół mielodysplastyczny - Leksykon substancji czynnych
Azacytydyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Azacytydyna, obecna w preparatach takich jak Azacitidine Eugia, Azacitidine EVER Pharma, Azacitidine Onko i innych, wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Głównym działaniem niepożądanym wpływającym na tę zdolność jest zmęczenie, które jest zgłaszane przez pacjentów podczas terapii. W charakterystykach produktów leczniczych nie ma całkowitego zakazu prowadzenia pojazdów, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. Lekarz powinien indywidualnie ocenić nasilenie zmęczenia u pacjenta i dostosować zalecenia do konkretnego przypadku klinicznego, informując pacjenta o potencjalnym ryzyku i konieczności szczególnej uwagi podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zassida 25 mg/ml
Azacytydyna wykazuje wyraźne działanie mutagenne in vitro, indukując mutacje genowe oraz aberracje chromosomowe w komórkach bakteryjnych i ssaczych. W badaniach karcinogenności na modelach zwierzęcych, podawanie dootrzewnowe azacytydyny przez 50-52 tygodnie skutkowało zwiększoną częstością nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków oraz skóry u myszy, a także nowotworów jądra u szczurów. Te wyniki wskazują na istotny potencjał rakotwórczy leku w modelach przedklinicznych, co ma kluczowe znaczenie dla oceny ryzyka u pacjentów leczonych azacytydyną.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, bezmózgowie, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, egzencefalia, embriotoksyczność, małoocze, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, niedorozwój kończyn, nieprawidłowość rozwojowa, nowotwór jądra, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, organogeneza, przepuklina mózgowa, syndaktylia, toksyczność rozwojowa, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zassida 25 mg/ml
Przedawkowanie azacytydyny, substancji czynnej leku Zassida (25 mg/ml), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Udokumentowany przypadek dotyczył pojedynczej dawki dożylnej około 290 mg/m² powierzchni ciała, co odpowiada niemal 4-krotności zalecanej dawki początkowej. Objawy przedawkowania obejmowały głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i odwodnienia. Ze względu na brak specyficznego antidotum, postępowanie opiera się na monitorowaniu parametrów hematologicznych i biochemicznych oraz leczeniu objawowym i wspomagającym.
antidotum, azacytydyna, badanie krwi, dawka dożylna, elektrolity surowicy, funkcja wątroby i nerek, hematologiczne działania niepożądane, leczenie wspomagające, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, mielosupresja, morfologia krwi z rozmazem, objawy przewodu pokarmowego, odwodnienie, parametry hematologiczne, przedawkowanie azacytydyny, układ krwiotwórczy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, Zassida, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Azacitidine Pharmascience 25 mg/ml
Azacytydyna, substancja czynna preparatu Azacitidine Pharmascience (25 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań), wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Głównym objawem ograniczającym sprawność psychomotoryczną jest zmęczenie, które może obniżać zdolności pacjenta do bezpiecznego wykonywania tych czynności. W związku z tym pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz o możliwości wystąpienia objawów zmęczenia, które mogą wymagać czasowego zaniechania prowadzenia pojazdów.
azacytydyna, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, obsługa urządzeń mechanicznych, schorzenia współistniejące, sprawność psychomotoryczna, stan zdrowia, terapia azacytydyną, wpływ na funkcje psychomotoryczne, zaburzenia poznawcze, zawiesina do wstrzykiwań, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Azacitidine Onko 25 mg/ml
Produkt Azacitidine Onko (25 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań) wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży oraz karmienia piersią ze względu na mechanizm działania azacytydyny oraz dane przedkliniczne wskazujące na potencjalne ryzyko teratogenne i negatywny wpływ na funkcje rozrodcze. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez minimum 6 miesięcy po jej zakończeniu, natomiast mężczyźni powinni unikać planowania ojcostwa i stosować antykoncepcję przez okres co najmniej 3 miesięcy po terapii. W przypadku ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, stosowanie azacytydyny jest przeciwwskazane, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersią jest bezwzględnie przeciwwskazane podczas leczenia z powodu braku danych o przenikaniu leku do mleka i możliwego ryzyka dla dziecka.